Hoe een blokje om een spannend avontuur werd


Het was al na 9 uur toen het eindelijk een beetje begon af te koelen en Joost en ik besloten een blokje om te doen. We kletsten en wandelden en liepen zo lekker dat we steeds verder van huis kwamen. Om een beetje af te snijden zouden we de terugweg de pontjesroute nemen, bedachten we op een gegeven moment.


Prachtig zo in de polder tegen zonsondergang. Dat blauwe uurtje maakt alles magisch.



Maar ja, toen kwam het laatste weiland, ik had het al eens eerder meegemaakt en het kennelijk verdrongen. De hele ploeg jonge koeien en stieren kwam nieuwsgierig op ons aangegallopeerd, konten in de lucht gooiend en wapperende staarten.
Vast goed bedoeld en niet gevaarlijk, maar ik was toch wel heel blij dat wij achter een schrikdraadje konden stappen.


Houdt 25 meter afstand had er op het bordje aan het begin van de wandeling gestaan. 
Kunnen die beesten niet lezen ofzo?


No comments:

Dit vinden anderen leuk nu