Skip to main content

SOS - trouble in paradise

Over hoe onze trip opeens een 'Help, red mijn vakantie' wordt. En hoe we daar dan weer mee omgingen.


Via AirBnB hadden we een appartement geboekt. Eerst in de buurt van Denia, een prachtig pittoresk plekje. Maar toen die reservering onverwachts werd ingetrokken, moesten we snel op zoek naar iets anders. De foto's zagen er goed uit en we hadden allemaal weinig tijd om diepgaander onderzoek te doen. Huppetee, boeken met die handel.

En zo reden we voorbij Valencia, langs een kust met weliswaar een prachtig natuurgebied, maar ook badplaatsjes die je op zijn positiefst als 'vergane glorie' kunt omschrijven. Vervallen appartementencomplexen, die in de jaren 70-80 vast druk bezocht waren, maar waar ik nu niet echt warm meer van word. Ons eigen plaatsje, Faro de Cullera, gelegen op een soort schiereiland, leek op de foto's een stuk autenthieker. Vol verwachting kwam we naderbij en volgden de routeplanner waar we het adres op ingevoerd hadden. We vonden het wel een beetje vreemd dat de slingerende weg steeds smaller werd. Op een gegeven moment was de weg niet eens meer echt verhard, meer een soort grindpad vol scherpe bochten. De boomtakken sleepten over het dak van de auto, maar volgens het kaartje zouden we er echt Bij-Na moeten zijn. Tot de weg doodliep. Sja. En nu? We hadden prachtig uitzicht op zee, dat wel. Met veel moeite keerden we in tig keer steken de auto en reden we op goed geluk meer richting van wat wij het centrum vonden. Waze leidde ons naar de juiste straat, een slingerende weg de berg op, vol appartementen die in aanbouw waren (of waren ze juist inmiddels zo vervallen, dat was niet helemaal duidelijk). We reden de weg wel tien x heen en weer, maar 'ons' huisnummer bestond gewoon niet. Gelukkig maar, want op deze spookplek wilden we nog niet dood gevonden worden. We belden de eigenaar Jorge, die er over een uurtje zou zijn (wij waren vroeg, maar gewoon al nieuwsgierig naar het appartement), dus we besloten aan het strand lekker te lunchen.




Sja, en dan ben je dus in Spanje. Waar naast ons een familie heerlijk aan het eten was, hoorden wij dat we te laat voor de lunch en te vroeg voor het diner waren. Een zakje chips konden we krijgen. Die we maar wegspoelden met wijn. We wisten niet zo goed of we nu moesten lachen of huilen. Trouble in paradise.


Maar we hadden elkaar, de zon en de zee. En natuurlijk moesten we er erg hard om lachen.


Een uurtje later reden we weer door de straat, waar een oud mannetje op krukken liep. Een beetje melig geworden draaide Petra haar raam open en vroeg 'Jorge?' De man hief zijn krukken in de lucht en begon te schreeuwen 'Jorge! Es mi hijo! Jorge! Joooo-oooorge!' en ja hoor, daar kwam Jorge aan en hij showde ons het appartement, waar we nogal flauwtjes op reageerden, want we wisten niet meer precies wat we er nu van moesten vinden.

Het uitzicht als je omlaag kijkt:



Het Leen Bakker interieur met Hollands Oranje en een verkeerde Wificode ;).


Maar hee, zoals dat ook in het hele leven zo is. Het gaat erom hoe je naar de dingen kijkt, waar je de focus op hebt. Want je kunt naar de vervallen plek kijken en bedenken hoe zielig je bent, dat je in het enige bewoonde appartement in een verlaten kustplaatsje zit, maar je kunt ook rechtuit kijken en je alleen richten op het prachtige uitzicht dat je hebt.


En dat deden we dus maar. We schoven ons verwende gedrag opzij en besloten dat het toch een prachtig appartement was. 


  





In het naburige stadje haalden we boodschappen en ergens aan de boulevard, aan het strand aten we tapas. En we hadden heel veel lol.




Want Paradise, dat is natuurlijk ook een state of mind.
En eerlijk: dit is toch eigenlijk echt wel een stukje paradijs.











Comments

Dit vinden anderen leuk nu

Een beetje van jou en een beetje van mij

Auto's, veel heb ik er niet mee. Ik ben blij dat ik er een heb, die het doet, die zuinig is en die me brengt van A naar B. Maar als je samen met Joost bent, ontkom je niet aan auto's en in de loop der jaren ben ik ze meer gaan waarderen, zeker de Amerikaanse klassiekers. 
Ik neig naar vooroordelen over Amerikaanse autoliefhebbers - dikke buiken, tatoeages, biertje in de hand, beetje a-sociaal - en dat vind ik stom van mezelf. Liever kijk ik met een open blik de wereld in en zie ik vooral de mooie en leuke dingen. De prachtige belijningen, de mooie details. Echt, sommige klassiekers zijn echt kunstwerken. Afgelopen zondag ging ik met Joost mee naar wel twee autodingen.

Even opladen vooraf ;).




De eerste was een auto tourrit in de buurt. We deden niet mee, maar gingen wel even kijken naar al het moois.









Prachtig toch!
Later op de dag gingen we via de dijk en de mooie natuur naar een meeting van Amerikanen.




Stoppen voor dingen die ik ook mooi vind.


Er was veel leuks te zien.







En om…

Week 22: Zomer in Holland

Terug uit Spanje is het in Nederland zeker zo zomers. Wat een feestje is het leven dan. In de zomer voelt het alsof de dagen allemaal vakantie zijn, ook al moest ik gewoon weer werken.

Fijne dingen uit deze week: een heerlijke salade, weer zin in veel groen na alle tapasachtigheden.


Een stralende lupine.

Kijken bij springles van Isa en Fleur.




Waar het veulentje heel graag ook mee wil doen. Hij stond te trappelen van ongeduld.




Genieten van de papavers.


En ein-de-lijk durfde ik dan te zwemmen. Wat was het lekker!



Weet je nog mijn hele verhalen over de Springsnow? Wat blijkt? Hier in de buurt zijn zo'n beetje alle bomen iepen en de twee grote bomen aan ons hek laten heel wat zaadjes los. Springsnow in onze eigen tuin. En in ons huis, want die blaadjes dwarrelen vrolijk naar binnen.


Doorkijkje.


Nieuwe hobby: strandjutten. Is Joost mee begonnen toen ik in Spanje was. Hij heeft een mooi dioramakastje gemaakt en nu gaan we vaak 's avonds nog even een rondje doen om mooie spulletjes …

Random Weekendness

Wat random plaatjes van het afgelopen weekend. De zomer is in Nederland hoor. De langste dagen en kortste nachten. Alsof je dubbel zoveel tijd hebt, met de hele avond nog om lekker buiten te zijn. 

Snackje tussendoor. Dol op kleur. Zo'n regenboogbordje maakt me blij. (en is nog best gezond ook, al vind ik het vooral lekker)

Goede-moeder-punten +1. Ik naaide een knoopsgatdraadje (hoe heet zoiets) aan de jumpsuit van Isa. Tadaaaa.


Vuurtje stoken in de tuin en lekker kletsen samen. Het leven is mooi.

Zwanen op bezoek op ons strandje.

Klustijd! Ik schilderde het muurtje. Netjes weer!



Uitzicht vanaf de bank. Mooi om te volgen hoe de zon steeds verder naar rechts ondergaat. Deze dagen achter de bomen, maar in de winter is het een heel stuk naar links en zie je de zon echt in de horizon wegzakken.

Pizza oven aan voor gegrilde kip met vrienden.


Net een filmset.

Hoera! Het gips mocht eraf! Blije Lot met een gek wit dun armpje!


Weer het hardlopen opbouwen. Had/heb een irritant soort blessu…