Skip to main content

Week 19: stukjes dag uit een gewone werkweek


Een doodgewone werkweek na de vakantie. Vol met fijns. Het fluitekruid in ons Wilde Bos bijvoorbeeld.


Of een van de laatste bloeiende tulpenvelden hier in de buurt, in het late zonnetje.


Een havermoutpannenkoekontbijtje met banaan en kwark, dat ik maakte om de schoolochtend voor de meisjes (en onszelf) wat prettiger te maken.


De zon die zo mooi door de bladeren schijnt.


Een wandeling samen met Joost, na het eten, door het vogelgebied.


Onze nieuwe buren. Zo gezellig dat ze er weer staan.


Een hele mooie 'toverbalpioen' die steeds van kleur verandert en intussen licht poederzalmroze is.


Een lekker hardlooprondje met fikse intervallen. Ondanks het vliegjesvangen langs de dijk ging het lekker. Ik dacht na afloop dat ik het tempo niet goed had kunnen vasthouden, maar dat bleek eigenlijk best mee te vallen!


Koffie op de steiger en de buurdames begroeten.




Hardlooprondje in Hoorn. Ik vind het leuk om steeds op andere plekken te lopen.




Mijn mandje met onkruid. Iedere dag probeer ik een uurtje onkruid tussen het gras uit te steken. Straks als het dichter en sterker is, kan het mee gemaaid worden, maar nu groeit het sneller dan het gras en alles wat ik er met wortel en stronk uit kan steken, dat is maar weg.


Zo'n fijn plekje, in het Wilde Bos, nu alle fluitekruid zo mooi bloeit.


Daar is het bollenveld weer.


En de koeien. Iedere dag naar de koeien kijken. In zo'n periode is het een herhaling van zetten, maar door het jaar heen verschuift alles.



Mijn Blurbboeken. In 2006 maakte ik het eerste jaarboek in Blurb, daarvoor gebruikte ik de Hema (die gekleurde kaften), vanaf 2008 pakte ik groot uit en koos het grootste formaat. Ik blader er regelmatig in en kan me nu al verheugen op dat ik straks een oud omaatje ben en eens rustig terugkijk op deze mooiste jaren van het leven.


Met een vriendin in Edam meegeweest om een nieuwe bril voor haar uit te zoeken en daarna een boeket voor mij. Mijn verjaardagscadeau is bijna op. Wat heb ik ervan genoten, om zo regelmatig een nieuw boeket van losse bloemen te kunnen uitzoeken.


Stralend weer, het is zoveel warmer opeens! Heerlijk!


Zonder jas op het terras!



Een schitterende volle maan. Maar weer ben ik vergeten 'm te begroeten als hij opkomt uit het water.


Hai Lot!


Deze week was ook verdrietig. Ans was jarig, maar niet meer echt, want ze is er niet meer. En dan voelt het gemis extra zwaar. Ik was er erg verdrietig van.



We wilden de herinnering toch vieren en Joost had een heerlijke lunch geregeld voor Jan. Hij nam zoiets liefs mee. Van Ans. Vol liefde.


Het was sowieso een rare dag, want Lotte bleek een gebroken pols te hebben. Eerder in de week was ze gevallen, met de fiets, toen de sturen in elkaar kwamen. Het leek mee te vallen en koelen en verbinden hielp wel wat. Ik belde met de huisarts om te overleggen, maar de assistente vond dat we het best aan konden zien. Dat leek mij ook. Maar toen ze vrijdagochtend nog steeds zo'n vreselijke pijn had, toen belde ik de huisarts weer en konden we gelukkig direct foto's laten nemen (van buiten was er amper iets te zien, vrijwel geen zwelling of bloeduitstorting). Gebroken bleek het, en sterker nog, in die paar dagen was het alweer tegen elkaar aangegroeid en nog een beetje scheef ook. Wachten. Wachten. Wachten op wat nou het verstandigste was. Maar uiteindelijk werd er gips gezet met een beetje tegendruk en verwachten ze dat het zo op de juiste manier verder kan helen. Dat horen we over een week of 4 als we voor controle terug moeten. 


Die arme bikkelige Lotte had dus gewoon een paar dagen met een gebroken pols rond gelopen en die ochtend zelfs nog haar Franse toets gedaan.



's Middags lekker bijkomen in het zonnetje dus maar.


En 's avonds was er in de regen een prachtige zonsondergang. En zon en regen. Dat betekent.


Een schitterende regenboog. Een seintje van Ans, zo vond ik zelf.



Comments

Popular posts from this blog

Beetje dramatisch: the end of a dream

Een beetje fatalistisch kan ik soms wel zijn. Ik kan er niets aan doen, ben niet zo heel materialistisch en hecht me niet direct aan spullen, maar soms vertegenwoordigen spullen wel een stukje levensgeluk.
Onze caravan bijvoorbeeld. Als een oudje kwam hij binnen, en vooral Joost heeft er zoveel uren werk ingestoken: alles schoonmaken, repareren, verven. We lieten de banken opnieuw bekleden, namen een fris vloerbedekkinkje. Met veel moeite zetten we hem op de rand van de 'camping' en sloten we water aan en zorgden voor gas voor de verwarming.
De mancave was het, waar Joost en zijn vrienden af en toe een biertje dronken.  Een chillruimte voor de kinderen, die er feestjes gaven en waar hun vriendinnen bleven logeren. Een uitvalsbasis voor mij was het, om een beetje de rust op te zoeken en lekker in het zonnetje te lezen, uitkijkend over de weilanden.
Een symbool voor ons geluk hier in de polder: dat je de dingen kunt maken door er hard voor te werken en dan de tijd te nemen erva…

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more