Skip to main content

Waarom ik van wandelen hou


Ik ben dol op wandelen, omdat

  • Wandelen is zo'n fijne en makkelijke manier om buiten te bewegen. Je hoeft er geen speciale renkleren voor aan te doen, het hoeft niet perfect weer te zijn -ieder weer is goed wandelweer-. Als ik me een beetje gaar voel, dan ga ik naar buiten en vaak al na een minuut of 10 wandelen, voel ik me een heel stuk opgeknapt.




  • Met wandelen ga je langzaam genoeg om mooie dingen te zien. Als ik hardloop kost dat een stuk meer energie en heb ik minder aandacht voor de mooie dingen om me heen. Als ik wandel ontdek ik vaak iets heel nieuws wat ik eerder nog niet zag. Een mooie boom, een grappig huis, een gekke etalage, dat soort dingen.


  • Wandelen geeft vrijheid. Het gevoel van lekker rond te struinen en overal te kunnen komen waar je wil. Dat is zo ontzettend fijn.



  • Wandelen maakt me bewuster van de seizoenen en de natuur. Ieder seizoen andere vogels, bloemen, planten.




  • Wandelen is voor mij sinds begin dit jaar ook een hele fijne manier om Spaans te leren. Een paar keer per week zet ik mijn oortjes op en ga een stuk lopen terwijl ik luister naar Spaanse podcasts. Ik weet niet precies hoe het werkt, maar door de beweging en de ontspannen aandacht, blijft alles wat ik hoor veel beter hangen. Het versterkt elkaar: ik vind wandelen leuker omdat ik nieuwe dingen leer tegelijkertijd en ik vind het leren leuk omdat ik dat fijn buiten kan doen en tegelijk kan ontspannen.


  • Wandelen geeft altijd een goed gevoel. Hardlopen geeft ook een kick, maar is veel 'ongeduriger'. Ik heb met hardlopen regelmatig periodes dat het veel minder lekker gaat, en als ik minder loop, gaat mijn conditie ook direct achteruit. De Runners High die je van lopen krijgt, is met wandelen weliswaar een heel stuk minder, maar wandelen is veel laagdrempeliger. 


  • Wandelen geeft ruimte in je hoofd, het is bijna een soort van meditatie. De continue beweging, ene voet voor de andere, brengt rust. 




  • Wandelen vergroot mijn horizon. Ik zie zoveel moois als ik op pad ga. Het licht door de zuring. Een nieuwe ontdekking bij het fort, waar ik nog niet eerder was geweest. Allemaal dingen vlak bij, maar die ik niet zou zien of ontdekken als ik niet zou wandelen.







  • Wandelen is fijne tijd samen. Vaak gaan Joost en ik samen een stukje struinen. Lekker bijkletsen, beetje avonturieren. Gewoon lekker bezig zijn.



  • Wandelen kan ver (het lijkt me geweldig om eens stukken lange afstandspad te doen), maar kan ook eenvoudig dichtbij. Een kwartiertje wandelen in de tuin, een rondje langs al het nieuwe groen en over het weiland. En iedere keer weer wat nieuws zien.




  • Wandelen zet je zintuigen scherp. Ik vind het leuk om tijdens het wandelen bewust te kijken, luisteren en ruiken. Nu is de lucht vol van zoetige bloesems. En voelen, ook leuk. Hoe de stenen onder je voeten zijn, of schelpjes, of asfalt. Ik raak vaak van alles aan onderweg, vast een tic van mij, maar het is zo leuk om te voelen hoe boomschors voelt, hoe glad metaal is, hoe gras voelt in je hand als je sprieten afritst. Ik raak onderweg van alles aan. 




  • Wandelen is gezond. Van wandelen krijg je volgens mij bijna nooit een blessure - op wat blaren na misschien-, het geeft me gezonde trek, en ondanks al het eten (en ik eet echt best veel) heb ik in mijn leven nog nooit maar iets hoeven te diĆ«ten. Ik heb waarschijnlijk mazzel met mijn bouw, maar ik geloof dat het mede komt door zo'n actieve levensstijl.


Zeker nu het weer zo lang licht is, kan ik het iedereen aanraden. Laat die tv gewoon eens uit en stap je voordeur uit om te kijken wat voor moois er op je pad ligt.


Comments

Sil said…
Jaa, hier ook een vervend wandelaar! :-) Heerlijk!!

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …

Zomers weekend

Zo'n zomers weekend vraagt erom om in het water te beginnen. Heerlijk stuk gezwommen. Alleen nog een staart en ik ben een zeemeermin ;).



Met Lotte maakte ik dit heerlijke toetje: Rabarber in kleine stukjes even koken. Banaan erdoor, schepje suiker en wat custardpoeder, in stukjes geknipte marshmellows erover en dan in de oven.


De perfecte mix van zuur, zoet, romig en zomer.


Boek uitgelezen. De recensies waren niet zo positief, maar ik vond het een bijzonder boek. Over een vrouw die in de jeugdzorg werkt en daarin alles goed wil doen, maar ondertussen haar eigen zoon uit het oog verliest.
De zoon komt door allerlei suffe omstandigheden en domme puberkeuzes in de ene na de andere ellende terecht. Mede door zijn vrienden die praten in osso en wallah en andersoortige straattaal.
Een derde hoofdrolspeler is de uitgerangeerde leraar, die tegenwoordig liever vogels kijkt maar een beginnende vriendschap sluit met de zoon.

Als de moeder op haar werk in de problemen komt omdat er een kind …