Skip to main content

Een beetje van jou en een beetje van mij


Auto's, veel heb ik er niet mee. Ik ben blij dat ik er een heb, die het doet, die zuinig is en die me brengt van A naar B. Maar als je samen met Joost bent, ontkom je niet aan auto's en in de loop der jaren ben ik ze meer gaan waarderen, zeker de Amerikaanse klassiekers. 

Ik neig naar vooroordelen over Amerikaanse autoliefhebbers - dikke buiken, tatoeages, biertje in de hand, beetje a-sociaal - en dat vind ik stom van mezelf. Liever kijk ik met een open blik de wereld in en zie ik vooral de mooie en leuke dingen. De prachtige belijningen, de mooie details. Echt, sommige klassiekers zijn echt kunstwerken. Afgelopen zondag ging ik met Joost mee naar wel twee autodingen.


Even opladen vooraf ;).




De eerste was een auto tourrit in de buurt. We deden niet mee, maar gingen wel even kijken naar al het moois.









Prachtig toch!
Later op de dag gingen we via de dijk en de mooie natuur naar een meeting van Amerikanen.




Stoppen voor dingen die ik ook mooi vind.


Er was veel leuks te zien.







En om het weer een beetje te compenseren, gingen we op de terugweg nog even langs de rodondendronvallei. Give and take, nietwaar?







 
 De zakdoekjesboom staat weer in bloei. Zo bijzonder!


Jaja, we zijn een goed team zo samen :))


Comments

Popular posts from this blog

Beetje dramatisch: the end of a dream

Een beetje fatalistisch kan ik soms wel zijn. Ik kan er niets aan doen, ben niet zo heel materialistisch en hecht me niet direct aan spullen, maar soms vertegenwoordigen spullen wel een stukje levensgeluk.
Onze caravan bijvoorbeeld. Als een oudje kwam hij binnen, en vooral Joost heeft er zoveel uren werk ingestoken: alles schoonmaken, repareren, verven. We lieten de banken opnieuw bekleden, namen een fris vloerbedekkinkje. Met veel moeite zetten we hem op de rand van de 'camping' en sloten we water aan en zorgden voor gas voor de verwarming.
De mancave was het, waar Joost en zijn vrienden af en toe een biertje dronken.  Een chillruimte voor de kinderen, die er feestjes gaven en waar hun vriendinnen bleven logeren. Een uitvalsbasis voor mij was het, om een beetje de rust op te zoeken en lekker in het zonnetje te lezen, uitkijkend over de weilanden.
Een symbool voor ons geluk hier in de polder: dat je de dingen kunt maken door er hard voor te werken en dan de tijd te nemen erva…

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more