Skip to main content

Week 16: dingen uit deze tijd


Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.

Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?


De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 


Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die in de toen nog halve molen woonden. Als ik later groot ben, dan wil ik hier ook wonen, dacht ik. En het scheelde niet veel. Droom groot.


Groeiseizoen, al doen de moestuintjes nog niet heel veel, op de peultjes na dan. Ik besproei ze iedere dag en fluister lieve woordjes. Wie weet komt de rest ook nog.


Sja, in een zucht en een knipper zijn je kinderen je boven het hoofd gegroeid. We hebben nieuwe paspoorten nodig, voor de roadtrip van de zomer die we aan het voorbereiden zijn. Wat waren ze schattig en klein. En wat zijn ze nu schattig en groot. Het is zo'n genot, opgroeiende kinderen in huis. Ik vind dit echt een geweldige fase. Natuurlijk zucht ik ook regelmatig, hoe komt het toch dat kinderen uit deze leeftijd steeds maar weer lege pakken melk gewoon terug in de koelkast stoppen, lege pakken toastjes gewoon terug in de la leggen, pindakaasbesmeurde messen (ik gruw van de geur van pindakaas) altijd op het aanrecht laten liggen, sokken (en dan meestal ook nog maar 1 van het paar) overal in huis laten slingeren, vochtige handdoeken in propjes laten vallen waar het uitkomt. 'Oeps, sorry mam, ik ruim het zo op'. Ik kijk er maar doorheen, en geniet vooral van de gezellige verhalen aan tafel, ben trots op ze omdat ze het zo goed doen op school en blij dat ze zulke leuke vrienden hebben. Ik ben gelukkig dat we zoveel tijd samen hebben, met zijn viertjes, regelmatig lekker uit eten gaan met elkaar, of gewoon thuis aan tafel uitgebreid de tijd hebben om te kletsen en te lachen. Bij het volgende paspoort wonen ze misschien al heel ergens anders. Nog maar even niet aan denken.....


Ja! Niet alleen ganzenkuikens gezien, ook al echte pulletjes. En deze meerkoet of waterhoen (ik haal ze altijd door elkaar), in het weidegebied achter ons huis zijn ze ook, minder dan andere jaren, maar ik zie en hoor ze toch: de grutto, de kievit, witte reigers en lepelaars. Mooie tijd van het jaar toch.


Avondwandelingetje. Nog steeds zo vaak moe en slapjes, erg irritant. Maar gelukkig was mijn bloed helemaal goed en trek ik er maar gewoon op uit voor weer wat nieuwe energie. Het gaat vanzelf wel weer over. Niet gaan hangen op de bank dus, maar lekker naar buiten, met Joost een beetje touren en wandelen door Monnickendam.





We rijden de zon onder.





Het is dan wel april, maar er is nachtvorst. 









Gelukkig gaat het in de tuin goed. Alle plantjes lijken aan te slaan en het gras is nu echt meer dan een voorzichtige groene waas.


Bij een wandelingetje langs de dijk en door de tuin kan ik weer hele boeketjes plukken.



De lammetjes zijn lief. En Rocky, had ik al gezegd dat hij de chillkampioen is?



Wat ligt ons dorp er mooi bij. Wat bof ik toch dat ik hier woon.


Nu ik heb gemerkt dat het vele extra eten me weinig heeft opgeleverd, behalve 3,5 kilo, ga ik weer terug naar normaal. Nog steeds lekker eten, het leven is te mooi om er niet van te genieten, maar dan niet meer 6x per dag uitgebreid.


Wolken en water.


Diggy Dex zit nog steeds in mijn hoofd. Een avond vol blijheid, vrolijkheid en energie.


Het thema van zijn show en de naam van zijn laatste album is Golven. En golven zijn mooi. De kracht van de golven tijdens het golfsurfen in Portugal heeft me gegrepen afgelopen herfst, maar ook de kleine golfjes iedere ochtend zijn een beetje de metafoor voor het hele leven. Het komt, het gaat, het is er altijd. En juist de afwisseling in kracht maakt het mooi, soms word je overspoeld en soms heel rustig heen en weer gewiegd. Dat is het leven.
Ik ga graag met de golven mee.


Comments

Xandra Qotton said…
Een koe is zwart/wit en een meerkoe(t) dus ook, een waterhoentje is die met de rode snavel ;-)
jojoco said…
@xandra, dat is een goede! Zo kan zelfs ik het onthouden! Dank je!
s.vanderzee said…
Heel gaaf zo'n zelfgemaakte hottub. En dat uitzicht ook echt adembenemend zeg. Wat een luxe in je eigen tuin!
Anonymous said…
Ik volg je blog al een hele tijd en afgelopen zomer zag ik de ronde verfdoosjes op je vakantiefoto’s. Die wil ik graag cadeau doen voor de Sint, dacht ik toen al. Alleen krijg ik ze in verschillende winkels niet gevonden. Weet jij misschien waar ik ze zou kunnen kopen?

Hartelijke groet Claudia
jojoco said…
Hai Claudia,

Ja, die zijn leuk he? En ook nog eens best een goede kwaliteit. Lotte kocht ze ooit eens bij Flying Tiger, voor een paar euro. We zijn al regelmatig weer eens wezen kijken, omdat sommige kleuren bijna op zijn, maar ik heb het niet meer in het assortiment zien liggen....
Anonymous said…
Dank voor je reactie! Ook in Breda bij Flying Tiger niet meer verkrijgbaar. Maar ik heb ze nu toch gevonden bij Bol, koh-i-noor carrousel. Nu nog hopen dat het op tijd binnen is!

Alvast een fijne Sint gewenst, groet Claudia

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more