Week 16: dingen uit deze tijd


Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.

Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?


De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 


Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die in de toen nog halve molen woonden. Als ik later groot ben, dan wil ik hier ook wonen, dacht ik. En het scheelde niet veel. Droom groot.


Groeiseizoen, al doen de moestuintjes nog niet heel veel, op de peultjes na dan. Ik besproei ze iedere dag en fluister lieve woordjes. Wie weet komt de rest ook nog.


Sja, in een zucht en een knipper zijn je kinderen je boven het hoofd gegroeid. We hebben nieuwe paspoorten nodig, voor de roadtrip van de zomer die we aan het voorbereiden zijn. Wat waren ze schattig en klein. En wat zijn ze nu schattig en groot. Het is zo'n genot, opgroeiende kinderen in huis. Ik vind dit echt een geweldige fase. Natuurlijk zucht ik ook regelmatig, hoe komt het toch dat kinderen uit deze leeftijd steeds maar weer lege pakken melk gewoon terug in de koelkast stoppen, lege pakken toastjes gewoon terug in de la leggen, pindakaasbesmeurde messen (ik gruw van de geur van pindakaas) altijd op het aanrecht laten liggen, sokken (en dan meestal ook nog maar 1 van het paar) overal in huis laten slingeren, vochtige handdoeken in propjes laten vallen waar het uitkomt. 'Oeps, sorry mam, ik ruim het zo op'. Ik kijk er maar doorheen, en geniet vooral van de gezellige verhalen aan tafel, ben trots op ze omdat ze het zo goed doen op school en blij dat ze zulke leuke vrienden hebben. Ik ben gelukkig dat we zoveel tijd samen hebben, met zijn viertjes, regelmatig lekker uit eten gaan met elkaar, of gewoon thuis aan tafel uitgebreid de tijd hebben om te kletsen en te lachen. Bij het volgende paspoort wonen ze misschien al heel ergens anders. Nog maar even niet aan denken.....


Ja! Niet alleen ganzenkuikens gezien, ook al echte pulletjes. En deze meerkoet of waterhoen (ik haal ze altijd door elkaar), in het weidegebied achter ons huis zijn ze ook, minder dan andere jaren, maar ik zie en hoor ze toch: de grutto, de kievit, witte reigers en lepelaars. Mooie tijd van het jaar toch.


Avondwandelingetje. Nog steeds zo vaak moe en slapjes, erg irritant. Maar gelukkig was mijn bloed helemaal goed en trek ik er maar gewoon op uit voor weer wat nieuwe energie. Het gaat vanzelf wel weer over. Niet gaan hangen op de bank dus, maar lekker naar buiten, met Joost een beetje touren en wandelen door Monnickendam.





We rijden de zon onder.





Het is dan wel april, maar er is nachtvorst. 









Gelukkig gaat het in de tuin goed. Alle plantjes lijken aan te slaan en het gras is nu echt meer dan een voorzichtige groene waas.


Bij een wandelingetje langs de dijk en door de tuin kan ik weer hele boeketjes plukken.



De lammetjes zijn lief. En Rocky, had ik al gezegd dat hij de chillkampioen is?



Wat ligt ons dorp er mooi bij. Wat bof ik toch dat ik hier woon.


Nu ik heb gemerkt dat het vele extra eten me weinig heeft opgeleverd, behalve 3,5 kilo, ga ik weer terug naar normaal. Nog steeds lekker eten, het leven is te mooi om er niet van te genieten, maar dan niet meer 6x per dag uitgebreid.


Wolken en water.


Diggy Dex zit nog steeds in mijn hoofd. Een avond vol blijheid, vrolijkheid en energie.


Het thema van zijn show en de naam van zijn laatste album is Golven. En golven zijn mooi. De kracht van de golven tijdens het golfsurfen in Portugal heeft me gegrepen afgelopen herfst, maar ook de kleine golfjes iedere ochtend zijn een beetje de metafoor voor het hele leven. Het komt, het gaat, het is er altijd. En juist de afwisseling in kracht maakt het mooi, soms word je overspoeld en soms heel rustig heen en weer gewiegd. Dat is het leven.
Ik ga graag met de golven mee.


3 comments:

Xandra Qotton said...

Een koe is zwart/wit en een meerkoe(t) dus ook, een waterhoentje is die met de rode snavel ;-)

jojoco said...

@xandra, dat is een goede! Zo kan zelfs ik het onthouden! Dank je!

s.vanderzee said...

Heel gaaf zo'n zelfgemaakte hottub. En dat uitzicht ook echt adembenemend zeg. Wat een luxe in je eigen tuin!

Dit vinden anderen leuk nu