Skip to main content

Verborgen schat in Barcelona

Barcelona is prachtig en Gaudi vind ik al van kinds af aan een fascinerende architect. 
Maar grote massa's, daar ben ik minder goed in en om eerlijk te zijn vind ik de Sagrada Familia een gedrocht om te zien. In de rij staan voor Park Guell is ook niet aan mij besteed, ik struin dan liever in het rustiger gedeelte waar je vrij kunt komen en alle prachtige gebouwen en gevels bekijk ik maar van een afstandje.

Voor iedereen die net als ik wel van de architectuur van Gaudi houdt maar ook een hekel aan de drukte heeft, heb ik een topper: Hospital de Sant Pau, modernistisch pareltje.

Ik citeer Wikipedia maar even:
"Het Hospital de Sant Pau (Hospital de la Santa Creu i de Sant Pau) (Nederlands:Hospital van het Heilig Kruis en de Heilige Paulus) is een ziekenhuis in Barcelona (Spanje). Het complex, ontworpen door de architect Lluís Domènech i Montaner, is één van de belangrijkste exponenten van het Modernisme català, de Catalaanse variant van de art-nouveau/jugendstilbeweging. Met zijn hoofdgebouw en vele paviljoenen is het Hospital de Sant Pau het grootste complex van de Catalaanse modernistische architectuur.

In 1997 werd het Hospital de Sant Pau samen met Palau de la Música Catalana door UNESCO op de Werelderfgoedlijst geplaatst."


Op een steenworp afstand van ons appartement en een heerlijke wandeling over de Avenida Gaudi verwijderd vanaf de Sagrada Familia vind je dit enorme complex. Het is alles: het geeft een beeld van hoe vroeger het ziekenhuis eruit zag, met prachtige gangen, een glazen operatiekamer voor het goede licht, oude gereedschappen ed, maar het zijn ook prachtige gebouwen, met mozaik, plafonds, mooie torentjes, zuilen, en overal schitterende details.
Daarbij zijn de tuinen heerlijk en was er ook nog een fototentoonstelling/marketingstunt van Olympus met bijzondere stellages en mogelijkheden om met al hun nieuwste camera's te experimenteren. Ik hou op met praten, kijk zelf maar hoe mooi.













































Wil je ook?
Metrohalte: Sant Pau - Dos de Maig
Openingstijden: 10.00 - 16.30 (in de zomer nog tot later, 18.30) en op zondag van 10.00-14.30
Kosten: 13 euro pp (zonder rondleiding)

Wij waren er in de ochtend en er waren amper andere mensen.

Comments

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …

Summer Breek in Etersheim 2017

Op het laagste punt van Nederland, bij de molen - 'mijn' molen - speelt de derde editie van Summer Breek. Een soort Oerol in de polder. De Parade, maar dan rustig en niet zo commercieel. Obscure bandjes (voor mij dan, ik ben geen echte muziekkenner), theater, gekke dingen. 
Een echte festivalganger ben ik niet, ik kan niet goed tegen grote mensenmassa's, maar dit festival is een pareltje in de modder. En dit jaar was het prachtig weer! Vrijdagavond gingen we met zijn drietjes, op de fiets.

Even lekker wat eten (en meteen de kas spekken, want hartstikke duur, maar ja, veel subsidie krijgen ze niet en zo halen ze toch wat geld binnen).


Het was rustig, zeker in het begin van de avond. Ik gun Summer Breek meer publiek, al was de sfeer ook nu ontzettend goed. Eén groot vakantiegevoel.




De zwaaiende handjes achter de gevaarlijke sloot.

Een rij van figuren met zweefhoofd gemaakt van in plastic verpakt huisvuil.


Strike a pose.


Ik vond het heerlijk. Het zonnetje, overal rond struin…