Skip to main content

In het donker (en een toptip!)


Barcelona was dan wel erg leuk, maar uiteindelijk waren we er voor werk. Voor de beurs, de Architect@Work. Deze deden we al eerder in Rotterdam en in Kortrijk en nu was Spanje aan de beurt. Ik kan je vast zeggen dat het hele beursgebeuren niets voor mij is. Zo'n hele dag binnen zitten, met al dat geroezemoes van mensen om me heen. De hele dag je verhaal doen en honderd keer hetzelfde vertellen. Ik ben er niet goed in. Maar aan de andere kant is het wel weer erg leuk om te luisteren en mensen te ontmoeten, te horen wat architecten willen en nodig hebben. En het is ook maar 2 dagen deze beurs. Van 13-20 uur, dat is te overzien. Met voorbereiding en opruimen een uurtje of 8 a 9.


Net als alle andere jaren weer stylish zwart. Lekker donker als contrast met het heerlijke zonnige buiten.


Geen stoelen of krukken in de stands, maar overal zitplekjes, waar bezoekers zelf konden zitten en een praatje maken met elkaar.



Tussen de middag even een blokje om. Tegenover het beursgebouw zit het Museu Blau. Bijzondere architectuur.







En 's avonds laat hadden we nog tijd om dingen te ontdekken. We reden naar Bunkers de Carmen, Torre de Rovira, waar we een prachtig uitzicht over de stad hadden. Niet alleen aan de centrumkant, maar ook de andere kant. Schitterend, al die lichtjes. En een heel leuk sfeertje: heel veel studenten aan het picknicken met wijntjes, eten en muziek.






Wij maakten het niet te laat. Nog een kopje thee en dan lekker slapen!


Comments

Anonymous said…
Fijne combinatie van werk en plezier/ontspanning zo te zien.

Groet,
Manon

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more