Wednesday, March 1, 2017

Wintersport in Italië


Deze voorjaarsvakantie gingen we eens niet naar Portugal, maar op wintersport. De allereerste keer echt skiën. Ooit toen ik 20 was een keer een weekje gesnowboard (en dat kon ik niet) en in Noorwegen wel gelanglaufd. Maar skiën, dat was voor het eerst. We hadden twee lessen genomen in een sneeuwhal en er heel erg veel zin in.
De rit erheen was prachtig, ondanks de vele files, die er volgens mij gewoon bijhoren als je gebonden bent aan de vakantieperiode. Mooi om te zien hoe het landschap verandert en er steeds meer bergen komen.



Ik had weer lang gespeurd naar een mooie plek. Wilde niet tussen het Hollandse skivermaak, maar liever iets rustiger. Wilde wel graag echte bergen. Het liefst een huisje, maar dan wel vlak bij de piste en dat lukte me niet om te vinden. Het werd een prachtig familiehotel aan de voet van de Montblanc, daar waar Italië en Frankrijk elkaar een hand geven.

Een fijne familiekamer, met een bed voor Isa en Lotte op de entrosol.



Alsof ik in een filmset was. Het hotel zo sfeervol ingericht, vol mooie hoekjes en fijne plekjes om even te gaan zitten.



Met daarbij een heerlijk zwembadje, sauna en stoombad. Het moest nog even tot me doordringen. De weken en dagen voor we gingen waren zo druk geweest, met korte nachtjes slaap, dat het kwartje nog niet echt viel dat we gewoon een hele week konden gaan genieten.



Wat een schitterende plek, en die stralend blauwe knisperende berglucht. Wat een heerlijkheid!


We zaten vlak bij Courmayeur, een beetje de PC Hooftstraat van skiën in Italië. Winkels met Dior skipakken met een jasje in de uitverkoop voor € 1500. Van die RAI Uno Italiaanse dames met opgespoten lippen en harige moonboots. Dikke auto's en een showroom van auto's op een van de mooiere pleintjes in het dorp. Ik voelde me er eerlijk gezegd nogal ongemakkelijk.


Gelukkig lag ons hotel in het gehuchtje verder op, waar de tijd stil was blijven staan en er alleen maar hele schattige stenen huisjes, kleine straatjes en steegjes en veel sneeuw was.


En daar gingen we. Skiën. Vol goede moed en blij van zin omhoog met de gondel en daar de eerste skilift in. Op het kaartje hadden we gezien dat je dan in een gebied kwam met allemaal mooie blauwe pistes. Prima om de eerste dag te beginnen.

Maar zoals dat gaat (dat bleek tenminste toen ik mijn verhaal vertelde, heel veel mensen maken zoiets mee), we hadden niet goed uitgekeken en toch een verkeerde lift genomen, die ons naar boven een hele enge steile piste leidde.

Wat nu? Een beetje angstig keek ik de diepte in. Dit was echt heel anders dan de steilste stukjes uit de skihal. Joost zou de boel even verkennen, maar was binnen no time beneden (met een flinke val ertussen in). En daar stonden we dan. Geen andere mogelijkheid dan toch maar gewoon te gaan. Zoveel mogelijk zigzaggend, de hele breedte van de piste gebruiken. Maar bij iedere bocht kregen we zoveel snelheid dat het gewoon eng was. Toen vloog Isa's ski ook nog uit en kregen we 'm met geen mogelijkheid meer aan op die steile helling. Wat waren we aan het klooien, snel kloppend hart en intussen ook wel bang. Maar opgeven was geen optie, dus uiteindelijk met verkrampte benen kwamen we veilig onderaan uit.

De rest van de dag hebben we extra goed opgelet en alleen de blauwe pistes genomen. Mooi!
Zo mooi, door het bos, in de bergen, met het zonnetje erbij. Wat een ervaring en wat ontzettend gaaf!





Na een dag skiën is het echt pure luxe om de sauna en het stoombad in te kunnen en lekker te bubbelen met uitzicht op de bergen.


Iedere ochtend vanaf mijn balkon: wat een uitzicht!


Dag 3 was drama. Ik had zo'n spierpijn dat ik geen trap op en af kon. Eerst dacht ik nog dat ik het er wel uit zou skiën, maar na een uurtje bedacht ik dat ik maar beter even rust kon nemen. Lekker wandelen, in de zon, boek lezen. Dag 4 ging ik helemaal niet skiën en samen met Joost de Skyway op naar een heel hoog punt met uitzicht op de top van de Mont Blanc. Wat prachtig!








De laatste twee dagen weer heerlijk geskied. Een dagje in La Thuile, een ander gebied, met hele fijne blauwe pistes. De meiden hadden 't al eerder dan ik, dat gevoel dat het echt lekker gaat, maar de laatste twee dagen ging ik ook als een speer! Leuk hoor!









Echt genoten!!!

1 comment:

Sil said...

Wauw, ziet er supergeweldigfijn uit!
En wat ben jij toch belachelijk :-) goed in het uitzoeken van bijzondere verblijfplaatsen! Leuk om te zien!

Weet je deze nog?

Related Posts with Thumbnails