Skip to main content

Wintersport in Italië


Deze voorjaarsvakantie gingen we eens niet naar Portugal, maar op wintersport. De allereerste keer echt skiën. Ooit toen ik 20 was een keer een weekje gesnowboard (en dat kon ik niet) en in Noorwegen wel gelanglaufd. Maar skiën, dat was voor het eerst. We hadden twee lessen genomen in een sneeuwhal en er heel erg veel zin in.
De rit erheen was prachtig, ondanks de vele files, die er volgens mij gewoon bijhoren als je gebonden bent aan de vakantieperiode. Mooi om te zien hoe het landschap verandert en er steeds meer bergen komen.



Ik had weer lang gespeurd naar een mooie plek. Wilde niet tussen het Hollandse skivermaak, maar liever iets rustiger. Wilde wel graag echte bergen. Het liefst een huisje, maar dan wel vlak bij de piste en dat lukte me niet om te vinden. Het werd een prachtig familiehotel aan de voet van de Montblanc, daar waar Italië en Frankrijk elkaar een hand geven.

Een fijne familiekamer, met een bed voor Isa en Lotte op de entrosol.



Alsof ik in een filmset was. Het hotel zo sfeervol ingericht, vol mooie hoekjes en fijne plekjes om even te gaan zitten.



Met daarbij een heerlijk zwembadje, sauna en stoombad. Het moest nog even tot me doordringen. De weken en dagen voor we gingen waren zo druk geweest, met korte nachtjes slaap, dat het kwartje nog niet echt viel dat we gewoon een hele week konden gaan genieten.



Wat een schitterende plek, en die stralend blauwe knisperende berglucht. Wat een heerlijkheid!


We zaten vlak bij Courmayeur, een beetje de PC Hooftstraat van skiën in Italië. Winkels met Dior skipakken met een jasje in de uitverkoop voor € 1500. Van die RAI Uno Italiaanse dames met opgespoten lippen en harige moonboots. Dikke auto's en een showroom van auto's op een van de mooiere pleintjes in het dorp. Ik voelde me er eerlijk gezegd nogal ongemakkelijk.


Gelukkig lag ons hotel in het gehuchtje verder op, waar de tijd stil was blijven staan en er alleen maar hele schattige stenen huisjes, kleine straatjes en steegjes en veel sneeuw was.


En daar gingen we. Skiën. Vol goede moed en blij van zin omhoog met de gondel en daar de eerste skilift in. Op het kaartje hadden we gezien dat je dan in een gebied kwam met allemaal mooie blauwe pistes. Prima om de eerste dag te beginnen.

Maar zoals dat gaat (dat bleek tenminste toen ik mijn verhaal vertelde, heel veel mensen maken zoiets mee), we hadden niet goed uitgekeken en toch een verkeerde lift genomen, die ons naar boven een hele enge steile piste leidde.

Wat nu? Een beetje angstig keek ik de diepte in. Dit was echt heel anders dan de steilste stukjes uit de skihal. Joost zou de boel even verkennen, maar was binnen no time beneden (met een flinke val ertussen in). En daar stonden we dan. Geen andere mogelijkheid dan toch maar gewoon te gaan. Zoveel mogelijk zigzaggend, de hele breedte van de piste gebruiken. Maar bij iedere bocht kregen we zoveel snelheid dat het gewoon eng was. Toen vloog Isa's ski ook nog uit en kregen we 'm met geen mogelijkheid meer aan op die steile helling. Wat waren we aan het klooien, snel kloppend hart en intussen ook wel bang. Maar opgeven was geen optie, dus uiteindelijk met verkrampte benen kwamen we veilig onderaan uit.

De rest van de dag hebben we extra goed opgelet en alleen de blauwe pistes genomen. Mooi!
Zo mooi, door het bos, in de bergen, met het zonnetje erbij. Wat een ervaring en wat ontzettend gaaf!





Na een dag skiën is het echt pure luxe om de sauna en het stoombad in te kunnen en lekker te bubbelen met uitzicht op de bergen.


Iedere ochtend vanaf mijn balkon: wat een uitzicht!


Dag 3 was drama. Ik had zo'n spierpijn dat ik geen trap op en af kon. Eerst dacht ik nog dat ik het er wel uit zou skiën, maar na een uurtje bedacht ik dat ik maar beter even rust kon nemen. Lekker wandelen, in de zon, boek lezen. Dag 4 ging ik helemaal niet skiën en samen met Joost de Skyway op naar een heel hoog punt met uitzicht op de top van de Mont Blanc. Wat prachtig!








De laatste twee dagen weer heerlijk geskied. Een dagje in La Thuile, een ander gebied, met hele fijne blauwe pistes. De meiden hadden 't al eerder dan ik, dat gevoel dat het echt lekker gaat, maar de laatste twee dagen ging ik ook als een speer! Leuk hoor!









Echt genoten!!!

Comments

Sil said…
Wauw, ziet er supergeweldigfijn uit!
En wat ben jij toch belachelijk :-) goed in het uitzoeken van bijzondere verblijfplaatsen! Leuk om te zien!

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more