Skip to main content

Week 9 Meer leven in het leven


Voor de voorjaarsvakantie was het er langzaam ingeslopen. De drukte in mijn hoofd. Goed, het was misschien ook wel écht druk, met verschillende projecten tegelijkertijd, de perikelen van een groeiend bedrijf waarbij het werk nooit klaar is. Maar uiteindelijk zijn de dingen vooral zoals je ze zelf ervaart. En hoewel ik er intussen een gewoonte van heb gemaakt om vaak te pauzeren op een dag om even te genieten van wat er is, om regelmatig lekker naar buiten te gaan, me te richten op de natuur, vrienden en aardig zijn voor elkaar. Toch was het er langzaam in geslopen, het gevoel van haast, van 'eigenlijk zou ik nu even .....'. Tijdens mijn wandelingetjes ging het teveel door mijn hoofd 'die klant moet eigenlijk nog dit en dit toegestuurd worden', 'voor dat project zou ik eigenlijk nog dit en dat moeten doen', 'Ik wil dit en dat nog afronden voor de beurs in Spanje, maar hoe plan ik dat in', 'Ik moet nog een cursusopzet doormailen, dat doe ik vanavond dan maar' en zo tuimelden de gedachtes over elkaar heen.

Daarbij is het leven nooit alleen werk en was project tuin ook al in de steigers. Ik hoefde daar zelf nog niet veel aan te doen, maar het was wel een flikkerend lampje in mijn hoofd 'Je moet toch snel aan de slag om beplantingsplannen te maken', 'Je moet de bolletjes redden en ze uitspitten en herplanten', en er moesten keuzes gemaakt worden. Hoe groot, welke tegel, waar de paadjes, hoe pakken we het aan, wanneer gaat wat gebeuren. Allemaal flikkerende lampjes in mijn hoofd.

Andere flikkerende lampjes: vergaderingen rondom de dijkverzwaring, waar nog steeds het laatste woord nog niet over is gezegd. Persoonlijk, voor ons eigen stukje dijk, hebben we het tij kunnen doen keren en is de vooroever van de baan, die ervoor zou zorgen dat je niet meer bij het water kon komen, maar dat er een sloot met daarachter een ontoegankelijk moeras zou komen. Dat is niet meer, maar het gaat niet alleen om mij, tussen Hoorn en Amsterdam ligt er 33km prachtige dijk en op sommige stukken zijn er bijzonder onzalige plannen. Dat terwijl er een geweldig alternatief is. Zo actief als een paar jaar geleden ben ik niet meer, maar toch ben ik iedere week wel een avond ergens aan het praten en overleggen en zorgt alle informatie daaromheen voor een hoop onrust.

Ja, zo gaan die dingen gewoon, ook om me heen. Iedereen heeft het druk, met werk, met gezin, met activiteiten. Maar wilde ik juist niet een beetje minder drukte en een beetje meer gewoon genieten en laten waaien? Meer minuten in de dag voor fijne dingen?

Ik moest mezelf even streng toespreken, ik doe de dingen omdat ik ze wil doen, iedere dag heeft een overvloed aan tijd en de manier hoe ik dat indeel bepaal ik zelf. Dus weer even terug bij af. Productief werken als ik aan het werk ben, maar dan in de pauzes tussendoor niet alsnog de administratie gaan doen, maar even naar buiten. En als ik dan buiten ben, de rest echt 'uit' zetten. Want dat is volgens mij de crux. Projecten gaan niet sneller als ik er de hele dag (en nacht) mee bezig ben. Het is zo simpel, niet multitasken maar met aandacht doen wat je doet op dat moment. Ik oefen het al lang en soms moet ik er weer wat meer mijn best voor doen.

Dan is het fijn om even jezelf te beschouwen en weer wat meer spelen en leven in het leven terug te brengen. Weer even stil te staan bij wat belangrijk is en daar het meeste aandacht aan te geven.

En daarbij gewoon lekker te leven.

Zo besloot ik maandag om 17.18 dat het mooi was voor vandaag. Ik keek naar buiten en het licht was zo bijzonder. Alsof er een theatervoorstelling zou beginnen. Snel naar buiten.




Er wordt zo hard gewerkt! Project Tuin is volop aan de gang!






Ik stak een kaarsje aan voor mijn lieve vriendin Petra en haar gezin, die deze week zomaar hun twee liefste honden moesten missen. Aangereden terwijl ze achter een kat aanzaten. Alle drie plotsklaps dood. Wat een verdriet. Echt helpen zal het niet, maar ik heb dan toch altijd het gevoel dat positieve gedachten sturen en meeleven een pietsie van de pijn verlicht.



Ondertussen merk je aan alles dat het leven weer groeit. De vogels klinken anders, bloemen schieten uit de grond, het is zoveel langer licht. Het komt eraan, zo voel ik iedere dag. (en eigenlijk is het er al, deze tijd waarbij het de ene dag nog koud, miezerig en druilerig is en de andere dag echt al aangenaam uit de wind en in de zon, eigenlijk is deze tijd OOK de mooiste tijd van het jaar).




Ik doe een rondje voor ik begin met werken.


Op het strandje zie ik een vogel zitten, hij beweegt met zijn koppie en ik loop dichterbij.


Wat is er met hem aan de hand? Hij ziet er niet uitgehongerd uit, is niet gewond, maar hij zit daar zo stilletjes. Ik neem hem mee en zet 'm aan de slootrand, met wat vers voer. Dan kan hij aansterken en over de weilanden wegvliegen.


Maar als ik een uurtje later check, is het mooie beestje dood. De natuur is niet alleen mooi, maar soms ook erg hard.


Het werk gaat door.


En ik loop een zalig rondje hard. Genieten!



Rondom het hele huis komen smalle paadjes met oude geeltjes.


Weer een wandelingetje op de dijk. Iedere dag anders.




De rijp ligt nog in het mos, het is 's nachts nog koud.



En het werk gaat door (die jongens, die werken pas echt, kom ik aan met mijn geklaag over drukke projectjes, veilig vanuit mijn stoel in een warme kamer, ik ben een zeurpiet!)


Zondag eten we bij vrienden. Ik heb ze gemist. Fijn, lekker bijkletsen en gewoon bij elkaar zijn.



Het voelt als thuis.


Halverwege de week was ik nog een dag in Amsterdam voor een eigen opdracht. Aan het einde van de dag stapte ik niet de file in, maar deed ik een wandeling in het Amstelpark. Waar er -als je goed keek- al zoveel groeide en bloeide.


Op zo'n zonnige ochtend, dan voel je: de Lente komt eraan.



Nog even en de magnolia bloeit weer.



Prachtige luchten.





En weer een lekkere training achter de rug!


Wandelingetje in Edam. Een van mijn lievelingshuisjes.


Comments

Willy said…
Wat mooi, die paadjes met/van oude geeltjes!
Toch beetje uitkijken met het 'redden' van vogels. Ze kunnen de vogelgriep hebben. En als je niet uitkijkt krijgen je kippetjes dat dan ook.
Weer super mooie foto's en take care! Werken is ook niet alles....
jojoco said…
@Conny, ja dat bedacht ik me ook, pas toen het arme beestje dood lag. Dom van mij.

Dit vinden anderen leuk nu

Project tuin

Vorig jaar pakten we de voortuin aan en daar zijn we zo blij mee. In de bijna tien jaar waarin we hier nu wonen hebben we alles in de tuin een beetje ad hoc gedaan, hier en daar bomen en planten en struiken geplant die we ergens kregen, een beetje verplanten, wat mooie plantjes erin. Maar zonder systeem en achtergrond en we merkten dat het bijna niet bij te houden was. De voortuin was donker en uit zijn krachten gegroeid en zat vol onkruid. Door te werken met grote grasvlakken met daarin plantvakken waar de planten wel weelderig mogen groeien is het beter te onderhouden. De combinatie van grassen en vaste planten met bloemen die het hele seizoen bloeien vind ik mooi. En al het eerste jaar was het nog mooier dan ik had gedacht. Kun je nagaan hoe dat wordt als het volgroeid is!

Daarom wilde we ditzelfde idee doorvoeren in het 'mooie' stuk achtertuin. Onze achtertuin is deels 'het wilde bos', deels 'camping' en deels 'weide', maar het eerste stuk achter h…

Lang Paasweekend

Pasen is de tijd van bollenvelden. Van touren met Joosts auto's. De tijd van eitjes zoeken en gezellig ontbijten. Een lang weekend chillen hadden we. Zalig. Dat voelde als vakantie! 

Met Joost samen op pad, lekker touren door de Beemster en de Schermer, op jacht naar mooie bollenvelden. Mooie combinatie van onze hobbies: auto rijden in Amerikaanse bakken en bloemetjes. Prima team samen :)




Mooi hoor!



Jaaaaa! Hoera! We kijken het uit de grond en eigenlijk is het nog iets te koud om goed te ontkiemen, ik las ergens dat het zo'n 15 graden moet zijn. Maar het komt, het komt.


Jonge ganzen op de dijk.


Groei maar grasjes. Groei maar.


Avondwandeling met Spaanse les op mijn oren.


Joost gaat pizza's maken.


Het perspectief van het leven. Vaak is het maar net hoe je naar de dingen kijkt. In de haast lijkt het alsof het allemaal nog maar niks is. Alsof het niet vooruit gaat. Maar als je door je knieën gaat, met aandacht naar de dingen kijkt, dan is er al veel meer dan je denkt. Gras za…

Week 15: kuikens en kokoskoeken

Ja hoor, daar zijn ze dan. De kuikens! 3 stuks en ze zijn zo pluizig en piepen zo schattig. Het zijn toch echt de allerleukste huisdieren die je kunt hebben.  Week 15 bracht nog veel meer leuks.

Deze aap houdt de wacht. Ik moet er altijd om glimlachen als ik er langs loop.

Een lege eierschaal.... Dat was het eerste kuiken.


Lazy Cat Rocky. Hij heeft zo'n hoge schattigheidsfactor, vinden we allemaal (bijna allemaal) in het gezin.

Ook in het Wilde Bos zijn er bloemetjes.


Babyhaartjes op de lupine.

De sequoia met het jonge blad.


Het blijft bijzonder toch, hoe in een mum van tijd al dat nieuwe leven de grond uit schiet.


Rustig water bij het strandje.


Wat is het weer een prachtige ochtend.


De bloesems, zo mooi!


Lotte bakte kokosmakronen. Zo lekker!

Isa haalde haar theorie examen voor de scooter. Jee, nieuwe fase gaat aanbreken. Uit eten met zijn viertjes om het te vieren.



Wat een kleur in de tuin!


Ik ben niet helemaal fit de laatste tijd. Even mijn bloed laten checken voor de zekerheid…