Skip to main content

Week 7, 8 en een stukje 9


Dat is raar, waar we voor mijn gevoel nu echt met één been in de lente staan, is de tijd van sneeuw en ijs nog echt maar pas geleden.

Ik bladerde door mijn foto's voor de weekoverzichten van week 7, 8 en 9 en wat was het koud!


De steiger diepbevroren.


En ijs op de sloten en aan het IJsselmeer.


Het is al weer een stuk langer licht en ik sluit een dag achter de computer af met een wandeling in de buurt.




Als ik sta te koken, zie ik de zon exact tussen de takken van mijn lievelingsboom in de tuin verdwijnen. Wat een mooi gezicht.


Wandelingetjes langs de dijk.






Ik wandel vaker dan ik hardloop deze maand, door de skivakantie loop ik maar 6 keer hard, maar het gaat eigenlijk hartstikke lekker. Kennelijk heb ik na 10 jaar lopen toch een soort van basisconditie opgebouwd. Waar ik eerder meteen het gevoel had dat ik het verleerd was als ik een weekje niet liep, pak ik de draad nu best makkelijk weer op. Ik heb er wel zin in om de snelheid en afstanden weer een beetje op te bouwen de komende maanden.



Dat eerste zonnetje. Met je jas open uit de wind. Het ijs mag dan nog wel op de sloot liggen en de temperatuur maar net boven de 5 graden zijn, wat is dat lekker zeg!


Wandelingetjes op het land.



En ook daar lekker zitten met mijn kop in de zon en luisteren naar de vogels.


Project Tuin is bezig. Een gigantische klus. De afgelopen weken heeft Joost beetje bij beetje het oude terras afgebroken. De weg is vrij om straks weer op te bouwen en het ontwerp wat we verzonnen voor de voortuin ook door te trekken naar achteren.


In Amsterdam, de narcissen bloeien al half februari.


Nog steeds iedere dag Spaans! Ik leer steeds meer, maar merk ook wel dat het eigenlijk nodig is om ook echt Spaans te gaan spreken in gesprekken, in plaats van alleen losse zinnetjes.



Naar de film met een vriendin. Lalaland. Fijne avond.


Hartje in de sneeuw.


Sneeuwklokjes.


Als het ijs smelt, blijft een heel strand van plantenresten over.


Inpakken. Wat moet je toch een zooi meenemen voor wintersport.


Hotel voor de eerste nacht geregeld.


Recap van de heerlijke week in de sneeuw.



En dan zijn we weer thuis. Thuis is altijd fijn. Door weg te gaan en de horizon te verbreden, ontdek ik steeds weer hoe gelukkig ik ben met mijn eigen huis met ver uitzicht. Over het water en over het land. Ik realiseer me altijd al wel dat het geluk in de kleine dingen zit, maar na zo'n vakantie zijn de vanzelfsprekendheden toch wat minder vanzelfsprekend. Lekker zelf een kopje thee kunnen zetten. Een rondje tuin en zien dat er zoveel is gegroeid in de week dat we er niet waren.


Het geluk van ons eigen strandje.


En zelfs het verruilen van de Mont Blanc voor de Mount Everwash vind ik prima. Die wasmachine doet het werk wel en het is ook een soort van zen om alles weer op te vouwen tot nette stapeltjes en alle kleren weer hun eigen plek te geven.


Dit blog sluit ik af met een cadeautje. Deze roos kocht ik bij mijn favoriete bloemist, Sas in Edam. Voor we weggingen vond ik 'm nog te mooi, en dat terwijl de bos al even stond. Maar toen ik terugkwam was ie nog steeds prachtig, al ruim drie weken. Dat maak je toch niet vaak mee.


Comments

Popular posts from this blog

Beetje dramatisch: the end of a dream

Een beetje fatalistisch kan ik soms wel zijn. Ik kan er niets aan doen, ben niet zo heel materialistisch en hecht me niet direct aan spullen, maar soms vertegenwoordigen spullen wel een stukje levensgeluk.
Onze caravan bijvoorbeeld. Als een oudje kwam hij binnen, en vooral Joost heeft er zoveel uren werk ingestoken: alles schoonmaken, repareren, verven. We lieten de banken opnieuw bekleden, namen een fris vloerbedekkinkje. Met veel moeite zetten we hem op de rand van de 'camping' en sloten we water aan en zorgden voor gas voor de verwarming.
De mancave was het, waar Joost en zijn vrienden af en toe een biertje dronken.  Een chillruimte voor de kinderen, die er feestjes gaven en waar hun vriendinnen bleven logeren. Een uitvalsbasis voor mij was het, om een beetje de rust op te zoeken en lekker in het zonnetje te lezen, uitkijkend over de weilanden.
Een symbool voor ons geluk hier in de polder: dat je de dingen kunt maken door er hard voor te werken en dan de tijd te nemen erva…

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more