Skip to main content

Week 7, 8 en een stukje 9


Dat is raar, waar we voor mijn gevoel nu echt met één been in de lente staan, is de tijd van sneeuw en ijs nog echt maar pas geleden.

Ik bladerde door mijn foto's voor de weekoverzichten van week 7, 8 en 9 en wat was het koud!


De steiger diepbevroren.


En ijs op de sloten en aan het IJsselmeer.


Het is al weer een stuk langer licht en ik sluit een dag achter de computer af met een wandeling in de buurt.




Als ik sta te koken, zie ik de zon exact tussen de takken van mijn lievelingsboom in de tuin verdwijnen. Wat een mooi gezicht.


Wandelingetjes langs de dijk.






Ik wandel vaker dan ik hardloop deze maand, door de skivakantie loop ik maar 6 keer hard, maar het gaat eigenlijk hartstikke lekker. Kennelijk heb ik na 10 jaar lopen toch een soort van basisconditie opgebouwd. Waar ik eerder meteen het gevoel had dat ik het verleerd was als ik een weekje niet liep, pak ik de draad nu best makkelijk weer op. Ik heb er wel zin in om de snelheid en afstanden weer een beetje op te bouwen de komende maanden.



Dat eerste zonnetje. Met je jas open uit de wind. Het ijs mag dan nog wel op de sloot liggen en de temperatuur maar net boven de 5 graden zijn, wat is dat lekker zeg!


Wandelingetjes op het land.



En ook daar lekker zitten met mijn kop in de zon en luisteren naar de vogels.


Project Tuin is bezig. Een gigantische klus. De afgelopen weken heeft Joost beetje bij beetje het oude terras afgebroken. De weg is vrij om straks weer op te bouwen en het ontwerp wat we verzonnen voor de voortuin ook door te trekken naar achteren.


In Amsterdam, de narcissen bloeien al half februari.


Nog steeds iedere dag Spaans! Ik leer steeds meer, maar merk ook wel dat het eigenlijk nodig is om ook echt Spaans te gaan spreken in gesprekken, in plaats van alleen losse zinnetjes.



Naar de film met een vriendin. Lalaland. Fijne avond.


Hartje in de sneeuw.


Sneeuwklokjes.


Als het ijs smelt, blijft een heel strand van plantenresten over.


Inpakken. Wat moet je toch een zooi meenemen voor wintersport.


Hotel voor de eerste nacht geregeld.


Recap van de heerlijke week in de sneeuw.



En dan zijn we weer thuis. Thuis is altijd fijn. Door weg te gaan en de horizon te verbreden, ontdek ik steeds weer hoe gelukkig ik ben met mijn eigen huis met ver uitzicht. Over het water en over het land. Ik realiseer me altijd al wel dat het geluk in de kleine dingen zit, maar na zo'n vakantie zijn de vanzelfsprekendheden toch wat minder vanzelfsprekend. Lekker zelf een kopje thee kunnen zetten. Een rondje tuin en zien dat er zoveel is gegroeid in de week dat we er niet waren.


Het geluk van ons eigen strandje.


En zelfs het verruilen van de Mont Blanc voor de Mount Everwash vind ik prima. Die wasmachine doet het werk wel en het is ook een soort van zen om alles weer op te vouwen tot nette stapeltjes en alle kleren weer hun eigen plek te geven.


Dit blog sluit ik af met een cadeautje. Deze roos kocht ik bij mijn favoriete bloemist, Sas in Edam. Voor we weggingen vond ik 'm nog te mooi, en dat terwijl de bos al even stond. Maar toen ik terugkwam was ie nog steeds prachtig, al ruim drie weken. Dat maak je toch niet vaak mee.


Comments

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more