Skip to main content

Week 12 Lalalente


Ja hoorrrrrrr, daar istie dan echt: DE LENTE!!!!
Het is weer zover! De mooiste tijd van het jaar is nu echt aangebroken.


Iedere dag bloeit er nu wel iets nieuws. Veel zon in huis en dat gevoel van dat het nu echt weer gaat gebeuren. In de natuur gaan de sapstromen weer stromen, maar ook bij mensen gebeurt er wat in dit seizoen. Ik zie ze meer lachen op straat, mensen scharrelen weer buiten in de tuin.





Onze tuin is klaar voor de laatste fase. Gelukkig maar, want ik vind het maar kaal zo. De bomen bij ons in de tuin zijn ook altijd laat en het is maar modderig en grijs in de tuin. Ik hou mezelf steeds voor dat het er over een maandje weer heel anders uit ziet. Vorig jaar kon ik het ook bijna niet geloven, hoe snel alles uiteindelijk opkwam. Maar eerst hebben we nog een flinke klus voor de boeg: planten uitzoeken en inplanten in de grote plantvakken. En gras zaaien. Een flink oppervlak....


Gelukkig zijn er genoeg plekken in de tuin die wel groen zijn en waar van alles opkomt.


Sammy doet weer mee met mijn ochtendrondje.


Bloesem.


Ik weet niet hoe ze heten deze mooie blauwtjes, maar MOOI dat ze zijn!


En zo groeit er weer een nieuwe boom.


Dagje op locatie werken, met hele leuke buren. ;)


Goedemorgen maar weer!


Het zit nog steeds in mijn hoofd, wat was het bijzonder. De school van Lotte heeft een musicalgroep, die ieder jaar zelf een musical schrijven, regisseren en uitvoeren. Alles door de leerlingen zelf. Er is zoveel talent. Ook wel grappig, want de jongen die de musical heeft geschreven en zijn zusje die een van de hoofdrollen had, die kennen we uit de Beemster, waar ze op verjaardagen met alle kinderen door de tuin renden. Toen was hij al zo talentvol en dat heeft hij verder ontwikkeld. Maar niet alleen hij en zijn zus, ook Sophie, ons oude buurmeisje had een van de hoofdrollen. Ook zo geweldig. Het hele sfeertje op het podium, van jonge mensen die met hart en ziel alles wat ze hebben in iets moois hebben gestoken. Zelf muziek geschreven, prachtige nummers gemaakt, decors, een orkest, een bijzonder verhaal. Van brugklassers tot eindexamenkandidaten, allemaal samen. Ik was er gewoon ontroerd van. Anders dan Morgen heette het, en het is dat het klaar is, anders zou ik zeggen: GAAT DAT ZIEN!


Het is dan wel lente, maar ik moest gewoon mijn auto krabben, er was nachtvorst. Die heldere nachten met alle sterren in de lucht, die zijn koud.


Blauw Blauw Blauw
Lente
Ik hou van jou


Comments

Anonymous said…
Het blauwe bloempje heet Scilla (ook wel sterhyacint genoemd)

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …

Zomers weekend

Zo'n zomers weekend vraagt erom om in het water te beginnen. Heerlijk stuk gezwommen. Alleen nog een staart en ik ben een zeemeermin ;).



Met Lotte maakte ik dit heerlijke toetje: Rabarber in kleine stukjes even koken. Banaan erdoor, schepje suiker en wat custardpoeder, in stukjes geknipte marshmellows erover en dan in de oven.


De perfecte mix van zuur, zoet, romig en zomer.


Boek uitgelezen. De recensies waren niet zo positief, maar ik vond het een bijzonder boek. Over een vrouw die in de jeugdzorg werkt en daarin alles goed wil doen, maar ondertussen haar eigen zoon uit het oog verliest.
De zoon komt door allerlei suffe omstandigheden en domme puberkeuzes in de ene na de andere ellende terecht. Mede door zijn vrienden die praten in osso en wallah en andersoortige straattaal.
Een derde hoofdrolspeler is de uitgerangeerde leraar, die tegenwoordig liever vogels kijkt maar een beginnende vriendschap sluit met de zoon.

Als de moeder op haar werk in de problemen komt omdat er een kind …