Skip to main content

Week 11, de allerlaatste winterweek


De allerlaatste winterweek voordat de lente dan ook officieel begint. Wat een hoop leuke en fijne dingen waren er weer.


Weer een eindje opgeschoten met de tuin, al is alles nog modderig en kaal. Wacht maar. Ook dat gaat goed komen! Voor nu vinden de kippen het in ieder geval prima en scharrelen ze er al lekker rond.


In die grote vakken komen allemaal vaste planten en siergras, een beetje net zoals de voortuin.


Het wilde bos is nu geupgrade tot het Wilde Sneeuwklokjes Bos! Dat vind ik echt zo gaaf. Nu zijn ze al slap, maar volgend jaar staan hier hopelijk allemaal sneeuwklokjes te shinen. Als ons wilde bos maar niet te wild voor ze is....


Niet zomaar sneeuwklokjes ook, er staan hele bijzondere exemplaren tussen.


Ranonkels worden eigenlijk steeds mooier als ze langer staan.



Niet iedere dag was het lenteweer. Wat een wind en regen hebben we ook weer gehad...


Maar ook met slechter weer ontkom je er niet aan, op steeds meer plekken begint van alles te bloeien. Deze boom vind ik zo prachtig!


Wandeling bij het vogelmeertje waar de grutto's weer zijn geland.


Een gezellig etentje thuis.


Knus hoor, met het vuur en alle kaarsjes.



Joost met zijn gereorganiseerde kruidenla. En zijn lieve hulpkok.


Bloesem. Steeds meer bloesem.


Dit randje is denk ik wel een van de leukste stukjes van onze tuin nu.


Wat een heerlijke ochtend. Letterlijk komt er na regen altijd weer zonneschijn.


Fijne lunch.


In iedere dag probeer ik minuten te stoppen met dingen die fijn zijn. Dat kan heel eenvoudig: gewoon even naar buiten, een klein wandelingetje. Oren en ogen open en de frisse wind op mijn gezicht.


Dag poes.


Veel gesnoeid en gewerkt in de tuin. Van yoga komt het helemaal niet meer, dit is het seizoen van het buitenwerk.


Blije dingen in de ochtend
De druppels op het gras die zo mooi glinsteren als je erlangs loopt. De rode bolletjes, net pomponnetjes, mijn boardje dat dit weekend weer tevoorschijn kwam, mijn warme lekkere sloffen, verse koffie, de zon die mooi in een kast schijnt. Katjes, zelfgeknipt uit de tuin, een stapel verse scharreleitjes en een heerlijk ontbijtje. Wat een fijn begin van de dag, ik ga lekker aan de slag!





We hebben weer broedende dames! Nog een paar weekjes en dan zijn er weer pluizige kuikens. Oh, ik kijk er naar uit!




Had ik zomaar weer eens 15 kilometer hardgelopen en dat ging zelfs hartstikke lekker. Vooral het luieren met de kat op schoot achteraf. Dat luiert toch extra lekker als je daarvoor zo'n tijd fijn bent buiten geweest.




Fijn avondje met als slot deze bijzondere film. History meets feelgood meets true story. Wat is het nog maar kort geleden dat vrouwen en kleurlingen zo gediscrimineerd werden. En wat is het kort geleden dat een 'computer' een slim mens was en geen apparaat. Derde 'en wat': en wat een slimme en leuke vrouwen die toch maar mooi (mede) de eerste Amerikanen de ruimte in kregen.







'Later als we oma zijn, dan kletsen we nog steeds de hele dag.' In de kleuterklas speelden we al met elkaar. Op de middelbare school bleven we uren kletsen na het fietsen en als we dan thuis waren, belden we elkaar alsnog op. We lazen elkaars dagboeken, vierden feestjes. Toen we studeerden sportten we samen, al was het BOMmen (bewegen op muziek) meer een excuus om uit te gaan en waren we sowieso altijd te laat zodat we het stomme rondjes rennen konden skippen. We gingen op vakantie, deelden een studentenhuis, en bleven kletsen en praten. We kregen kinderen, bleven op vakantie gaan, leuke dingen doen en kletsen. Dat samen oma zijn is intussen dichterbij dan die lagere schooltijd samen. En ik weet zeker dat we dan nog steeds lachen en kletsen. 





Het is echt bijna lente aan het eind van week 11!


Comments

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …

Zomers weekend

Zo'n zomers weekend vraagt erom om in het water te beginnen. Heerlijk stuk gezwommen. Alleen nog een staart en ik ben een zeemeermin ;).



Met Lotte maakte ik dit heerlijke toetje: Rabarber in kleine stukjes even koken. Banaan erdoor, schepje suiker en wat custardpoeder, in stukjes geknipte marshmellows erover en dan in de oven.


De perfecte mix van zuur, zoet, romig en zomer.


Boek uitgelezen. De recensies waren niet zo positief, maar ik vond het een bijzonder boek. Over een vrouw die in de jeugdzorg werkt en daarin alles goed wil doen, maar ondertussen haar eigen zoon uit het oog verliest.
De zoon komt door allerlei suffe omstandigheden en domme puberkeuzes in de ene na de andere ellende terecht. Mede door zijn vrienden die praten in osso en wallah en andersoortige straattaal.
Een derde hoofdrolspeler is de uitgerangeerde leraar, die tegenwoordig liever vogels kijkt maar een beginnende vriendschap sluit met de zoon.

Als de moeder op haar werk in de problemen komt omdat er een kind …