Skip to main content

De Skyway, het achtste wereldwonder


Op een paar minuutjes loopafstand van ons hotel start de Skyway. Een pas geopende (sinds 2015) kabelbaan die richting de Mont Blanc gaat. Tot 'Punta Helbronner'  op 3466 m. Dat is nog best een stuk onder de top van de Mont Blanc die wel 4807 meter hoog is, maar evengoed voelt het alsof je op de bovenkant van de wereld bent.


Joost en ik gingen samen, in de ronddraaiende capsule, de lucht in. Uitzicht op een ander wonderlijk stukje menselijke techniek: de tunnels die zo de berg ingaan.


Schitterend uitzicht onderweg en met iedere meter hoger, voel je je als mens nietiger worden.






1000 meter hoger, 7 graden kouder, zo leerde ik het op de middelbare school. En dat was goed te merken. Met de snijdende wind die vrij spel had, voelde het als een expeditie, zelfs binnen de omheining van het veilige gebouw.



Machtig mooi en indrukwekkend. In de lift waren er ook hele groepen met complete uitrusting en ski's. Dit gebied staat bekend om de prachtige off piste afdalingen. Ik vond het toen al doodeng en spelen met je leven. Maar hoe letterlijk dat is, bleek gisteren, toen er in hetzelfde gebied (alleen dan aan de andere kant van de skipistes en niet op deze helling) een aantal freeriders is omgekomen bij een lawine. 

De kick van het goed kunnen skiën lijkt me zo'n adrenalinerush opleveren dat je je de koning van de wereld kunt voelen. Maar de natuur is altijd sterker en meedogenloos. Ik vind het heftig.






Dit witte punt in het midden is de Mont Blanc. Hij ziet er zo bijna lieflijk uit, met dat gladde laagje sneeuw.


Daar gaan ze, een groepje freeriders. 


Wat verder ingezoomd. 
Het is spelen met je leven. Ook al konden we zelfs van veraf zien hoe voorzichtig ze zijn en welke veiligheidsmaatregelen ze nemen. Eén voor één dalen ze stukjes af, wachten op elkaar, controleren de route. Feitelijk gezien is het 'gewoon skiën' op de pistes misschien wel gevaarlijker, omdat er dan veel meer mensen, met veel minder ervaring maar een beetje wat doen. Ik vond het af en toe in ieder geval best eng, dat ik vlak langs anderen zoefte en amper wist hoe goed te remmen om sommige punten. Wonderbaarlijk dat er niet veel meer ongelukken gebeuren. 

Maar hoewel het risico veel gecontroleerder is voor deze groepen freeriders, blijft het levensgevaarlijk. Waarschijnlijk is dat een onderdeel van de kick. Ik ben er teveel een watje voor (bovendien zou ik nooit zo goed kunnen leren skiën).


Alles ademde gevaar, op het hoogste punt. De zon schijnt dan wel stralend, maar op de foto's voel je niet de snijdende koude wind. 



Met een wankel trappetje kunnen de ervaren klimmers de gletcher bereiken.


Daar gaat weer een stel.


Het is wel indrukwekkend, mensen als miertjes.


Veiligheid voor alles.


Wij gingen maar weer naar beneden.








Comments

Dit vinden anderen leuk nu

Een beetje van jou en een beetje van mij

Auto's, veel heb ik er niet mee. Ik ben blij dat ik er een heb, die het doet, die zuinig is en die me brengt van A naar B. Maar als je samen met Joost bent, ontkom je niet aan auto's en in de loop der jaren ben ik ze meer gaan waarderen, zeker de Amerikaanse klassiekers. 
Ik neig naar vooroordelen over Amerikaanse autoliefhebbers - dikke buiken, tatoeages, biertje in de hand, beetje a-sociaal - en dat vind ik stom van mezelf. Liever kijk ik met een open blik de wereld in en zie ik vooral de mooie en leuke dingen. De prachtige belijningen, de mooie details. Echt, sommige klassiekers zijn echt kunstwerken. Afgelopen zondag ging ik met Joost mee naar wel twee autodingen.

Even opladen vooraf ;).




De eerste was een auto tourrit in de buurt. We deden niet mee, maar gingen wel even kijken naar al het moois.









Prachtig toch!
Later op de dag gingen we via de dijk en de mooie natuur naar een meeting van Amerikanen.




Stoppen voor dingen die ik ook mooi vind.


Er was veel leuks te zien.







En om…

Week 22: Zomer in Holland

Terug uit Spanje is het in Nederland zeker zo zomers. Wat een feestje is het leven dan. In de zomer voelt het alsof de dagen allemaal vakantie zijn, ook al moest ik gewoon weer werken.

Fijne dingen uit deze week: een heerlijke salade, weer zin in veel groen na alle tapasachtigheden.


Een stralende lupine.

Kijken bij springles van Isa en Fleur.




Waar het veulentje heel graag ook mee wil doen. Hij stond te trappelen van ongeduld.




Genieten van de papavers.


En ein-de-lijk durfde ik dan te zwemmen. Wat was het lekker!



Weet je nog mijn hele verhalen over de Springsnow? Wat blijkt? Hier in de buurt zijn zo'n beetje alle bomen iepen en de twee grote bomen aan ons hek laten heel wat zaadjes los. Springsnow in onze eigen tuin. En in ons huis, want die blaadjes dwarrelen vrolijk naar binnen.


Doorkijkje.


Nieuwe hobby: strandjutten. Is Joost mee begonnen toen ik in Spanje was. Hij heeft een mooi dioramakastje gemaakt en nu gaan we vaak 's avonds nog even een rondje doen om mooie spulletjes …

Random Weekendness

Wat random plaatjes van het afgelopen weekend. De zomer is in Nederland hoor. De langste dagen en kortste nachten. Alsof je dubbel zoveel tijd hebt, met de hele avond nog om lekker buiten te zijn. 

Snackje tussendoor. Dol op kleur. Zo'n regenboogbordje maakt me blij. (en is nog best gezond ook, al vind ik het vooral lekker)

Goede-moeder-punten +1. Ik naaide een knoopsgatdraadje (hoe heet zoiets) aan de jumpsuit van Isa. Tadaaaa.


Vuurtje stoken in de tuin en lekker kletsen samen. Het leven is mooi.

Zwanen op bezoek op ons strandje.

Klustijd! Ik schilderde het muurtje. Netjes weer!



Uitzicht vanaf de bank. Mooi om te volgen hoe de zon steeds verder naar rechts ondergaat. Deze dagen achter de bomen, maar in de winter is het een heel stuk naar links en zie je de zon echt in de horizon wegzakken.

Pizza oven aan voor gegrilde kip met vrienden.


Net een filmset.

Hoera! Het gips mocht eraf! Blije Lot met een gek wit dun armpje!


Weer het hardlopen opbouwen. Had/heb een irritant soort blessu…