Skip to main content

De Skyway, het achtste wereldwonder


Op een paar minuutjes loopafstand van ons hotel start de Skyway. Een pas geopende (sinds 2015) kabelbaan die richting de Mont Blanc gaat. Tot 'Punta Helbronner'  op 3466 m. Dat is nog best een stuk onder de top van de Mont Blanc die wel 4807 meter hoog is, maar evengoed voelt het alsof je op de bovenkant van de wereld bent.


Joost en ik gingen samen, in de ronddraaiende capsule, de lucht in. Uitzicht op een ander wonderlijk stukje menselijke techniek: de tunnels die zo de berg ingaan.


Schitterend uitzicht onderweg en met iedere meter hoger, voel je je als mens nietiger worden.






1000 meter hoger, 7 graden kouder, zo leerde ik het op de middelbare school. En dat was goed te merken. Met de snijdende wind die vrij spel had, voelde het als een expeditie, zelfs binnen de omheining van het veilige gebouw.



Machtig mooi en indrukwekkend. In de lift waren er ook hele groepen met complete uitrusting en ski's. Dit gebied staat bekend om de prachtige off piste afdalingen. Ik vond het toen al doodeng en spelen met je leven. Maar hoe letterlijk dat is, bleek gisteren, toen er in hetzelfde gebied (alleen dan aan de andere kant van de skipistes en niet op deze helling) een aantal freeriders is omgekomen bij een lawine. 

De kick van het goed kunnen skiën lijkt me zo'n adrenalinerush opleveren dat je je de koning van de wereld kunt voelen. Maar de natuur is altijd sterker en meedogenloos. Ik vind het heftig.






Dit witte punt in het midden is de Mont Blanc. Hij ziet er zo bijna lieflijk uit, met dat gladde laagje sneeuw.


Daar gaan ze, een groepje freeriders. 


Wat verder ingezoomd. 
Het is spelen met je leven. Ook al konden we zelfs van veraf zien hoe voorzichtig ze zijn en welke veiligheidsmaatregelen ze nemen. Eén voor één dalen ze stukjes af, wachten op elkaar, controleren de route. Feitelijk gezien is het 'gewoon skiën' op de pistes misschien wel gevaarlijker, omdat er dan veel meer mensen, met veel minder ervaring maar een beetje wat doen. Ik vond het af en toe in ieder geval best eng, dat ik vlak langs anderen zoefte en amper wist hoe goed te remmen om sommige punten. Wonderbaarlijk dat er niet veel meer ongelukken gebeuren. 

Maar hoewel het risico veel gecontroleerder is voor deze groepen freeriders, blijft het levensgevaarlijk. Waarschijnlijk is dat een onderdeel van de kick. Ik ben er teveel een watje voor (bovendien zou ik nooit zo goed kunnen leren skiën).


Alles ademde gevaar, op het hoogste punt. De zon schijnt dan wel stralend, maar op de foto's voel je niet de snijdende koude wind. 



Met een wankel trappetje kunnen de ervaren klimmers de gletcher bereiken.


Daar gaat weer een stel.


Het is wel indrukwekkend, mensen als miertjes.


Veiligheid voor alles.


Wij gingen maar weer naar beneden.








Comments

Dit vinden anderen leuk nu

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Project tuin

Vorig jaar pakten we de voortuin aan en daar zijn we zo blij mee. In de bijna tien jaar waarin we hier nu wonen hebben we alles in de tuin een beetje ad hoc gedaan, hier en daar bomen en planten en struiken geplant die we ergens kregen, een beetje verplanten, wat mooie plantjes erin. Maar zonder systeem en achtergrond en we merkten dat het bijna niet bij te houden was. De voortuin was donker en uit zijn krachten gegroeid en zat vol onkruid. Door te werken met grote grasvlakken met daarin plantvakken waar de planten wel weelderig mogen groeien is het beter te onderhouden. De combinatie van grassen en vaste planten met bloemen die het hele seizoen bloeien vind ik mooi. En al het eerste jaar was het nog mooier dan ik had gedacht. Kun je nagaan hoe dat wordt als het volgroeid is!

Daarom wilde we ditzelfde idee doorvoeren in het 'mooie' stuk achtertuin. Onze achtertuin is deels 'het wilde bos', deels 'camping' en deels 'weide', maar het eerste stuk achter h…

Lang Paasweekend

Pasen is de tijd van bollenvelden. Van touren met Joosts auto's. De tijd van eitjes zoeken en gezellig ontbijten. Een lang weekend chillen hadden we. Zalig. Dat voelde als vakantie! 

Met Joost samen op pad, lekker touren door de Beemster en de Schermer, op jacht naar mooie bollenvelden. Mooie combinatie van onze hobbies: auto rijden in Amerikaanse bakken en bloemetjes. Prima team samen :)




Mooi hoor!



Jaaaaa! Hoera! We kijken het uit de grond en eigenlijk is het nog iets te koud om goed te ontkiemen, ik las ergens dat het zo'n 15 graden moet zijn. Maar het komt, het komt.


Jonge ganzen op de dijk.


Groei maar grasjes. Groei maar.


Avondwandeling met Spaanse les op mijn oren.


Joost gaat pizza's maken.


Het perspectief van het leven. Vaak is het maar net hoe je naar de dingen kijkt. In de haast lijkt het alsof het allemaal nog maar niks is. Alsof het niet vooruit gaat. Maar als je door je knieën gaat, met aandacht naar de dingen kijkt, dan is er al veel meer dan je denkt. Gras za…