Skip to main content

Week 5 van 2017: we rollen zo van januari de nieuwe maand in.


Een nieuwe week, een nieuwe dag: koffie aan het water.

Het dooit.



De lente staat te stralen in huis. 


Iedere dag een beetje meer bloei.



De dag beginnen met een kleine wandeling. Nu de grond nog bevroren is kun je heerlijk door de weilanden lopen.


Dit is bijna de Savanne, ik vind het zulke prachtige bomen.



Voor mijn verjaardag kreeg ik een tuinbon van Opa Jan. Zo lief! Ik haalde heel wat groen in huis.


En ook verse nieuwe bloemen.


Smile!


Rocky, wat zie je dan?


's Avonds fijn de kaarsjes aan.


De vorst is weg. IJs is gesmolten en het is opeens heel zacht. De lente hangt duidelijk in de lucht.


Sammy krijgt de kolder in haar kop en sjeest de tuin door, op en neer. En binnen doet ze aan freerunnen, zo tegen de bank op, roetsjroetsj van links naar rechts, van voor naar achter.


Nog maar weer een wandelingetje.



Rocky kleurt mooi bij mijn nieuwe kleedjes.


Lekker en gezond: geroerbakte spruitjes, hier met appel en een restje puntpaprika dat op moest.


Deze stuurde Karijn me. Typisch ik. Op mijn hurken in de modder. Alles voor mooi beeld ;).


Zei ik het niet al dat de lente staat te trappelen?


Ochtendschemering.


Maak tijd door Facebook uit te zetten. 
Ik moet eerlijk zeggen dat het de eerste dagen echt even wennen was, niet meer even snel de tijdlijn doorscrollen om te kijken hoe het gaat met iedereen. Facebook hanteert ook een 'cooldown-periode' voordat ze je account definitief verwijderen. Kennelijk is het zo verslavend dat de meeste mensen toch weer terugkeren. Ik mis 't helemaal niet meer en ben blij met de extra tijd.


Intervalloopje met wat snellere blokjes. Heerlijk gelopen.


En lekker afterrun eten.


Voor het eerst MetZonderJas. Koffie in het zonnetje. Dat smaakt naar meer. Al vind ik het prima dat er nu weer een koude periode aankomt. Het komt er uiteindelijk echt aan, dat voorjaar.


Na een paar grijzige dagen viel het opeens zo op dat de zon echt mijn huis in scheen en mooie schaduwen maakte.


Dag zon!


Ook op grijze ochtenden is de dijk best mooi.


Ik veranderde de woonkamer. De twee 'troonstoelen' die ik ruim 15 jaar geleden tweedehands kocht en bekleedde (zelfs al twee keer) heb ik in de logeerkamer gezet en nu staat er een licht vlinderstoeltje, naast de nieuwe plant. Een heerlijk plekje.


Mijn kleedjes, van repen jeansstof. Bij de Action voor 3,50.


De werkweek eindigde heerlijk met een geweldige film in de oude Molen. Met mijn nieuwe buurvrouw gingen we erheen, stamppotbuffet vooraf (heerlijke, met rodekool en hazelnoot) en daarna de film op een uittrekscherm en gewoon vanaf onze stoelen.
De film was bijzonder, over twee IJslandse broers, die om een of andere redenen al 40 jaar ruzie hebben terwijl ze naast elkaar wonen. Als de schapen ernstig ziek worden door een soort gekkekoeienziekte zijn de bewoners van de vallei in rep en roer. De schapen, hun leven, moeten geruimd. Hoe dat afloopt voor de broers, dat vertel ik er maar niet bij. Een prijswinnende film met prachtige beelden die ondanks het trage verhaal nooit saai is.


Ik kijk met andere ogen naar onze eigen schapen, de volgende ochtend...

Comments

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Week 25: Midzomerweek - en zomer is het!

De week van midzomer, altijd een beetje een dubbel gevoel omdat de dagen weer korter gaan worden. Maar hee, de zomer is pas net begonnen en goed ook. Wat een heerlijke dagen! Werken is een beetje pittig met dit warme weer, maar als je klaar bent, begint er gewoon een heel nieuw stuk dag. En ook 's morgens vroeg is fijn, aan mijn strandje. Met zo'n begin voelt iedere dag een beetje als vakantie.




De bloemen die we Lotte gaven bij de voorstelling komen zo prachtig uit. Toverbalpioenen zijn het, en ze verkleuren langzaam van dieproze naar wit. 

Ik maak een wandeling door Purmerend op maandagavond, want Lotte doet een proefles dans. Later op de avond zwemmen we met vrienden heerlijk in het IJsselmeer en kletsen we in de tuin tot het donker is. 

Nu weer heel anders, de pioenen. Door het warme weer gaat het extra snel deze keer.


Tropenrooster: vroeg beginnen met werken. Tussendemiddag echt een uur lunchpauze en even heerlijk buiten zitten en op tijd weer klaar. 

Tijd voor een ijsje!

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …