Wandeling bij zonsopkomst


Het was een bijzonder mooie wandeling van de week. Op het randje van land en water. De grens van water en ijs. De overgang van voor zonsopkomst tot na zonsopkomst. Dat uurtje van de dag waarop het licht iedere minuut verandert. Van mysterieus blauw, tot een mix van alle pastelkleuren.

Ik vond het zo mooi dat er in mijn lijf van alles ging borrelen. Zo'n gevoel van 'overkokende melk in een pannetje'. Ik werd er hyper van en ook helemaal gelukkig. Wat een schoonheid.


























1 comment:

Sil said...

Práchtig!!!

Dit vinden anderen leuk nu