Skip to main content

Mijn voornemen voor 2017: Doe iets

Voornemens, daar doe ik niet Ć©cht aan. Maar toch mijmer ik rond de jaarwisseling vaak over het leven. Hoe dankbaar ik ben voor al het moois. Wat ik graag wil blijven doen en of er nog dingen zijn om te veranderen. En voor komend jaar heb ik een streven, iets wat ik nog meer in mijn leven wil brengen: dingen doen voor anderen.



Want zo terugkijkend op 2016 kan ik niet anders dan concluderen hoe gelukkig ik eigenlijk ben. Hoe we boffen dat we in Nederland wonen, dat we de mogelijkheden voor opleidingen hebben gehad, dat we ons hebben kunnen ontwikkelen en ondernemingen hebben waarmee we geld verdienen om te leven zoals we leven. Hoe goed we het hebben, in dit huis en in dit land.

Het komende jaar wil ik meer doen dan wat ik al jaren doe. Maar alleen maandelijks geld doneren aan verschillende goede doelen, tegen ziektes, voor de natuur, voor mensen die het slechter hebben dan wij, dat voelt een beetje te makkelijk. Dat simpele geld geven voelt steeds meer als een soort afkopen, hoe nodig het ook is. Dus het komende jaar ga ik iedere maand Iets Doen voor anderen. Dat hoeft niet groots te zijn, heb ik besloten. Juist kleine dingen doen ertoe. Want ook in het leven is het zo dat als je terugkijkt, dat dan de aaneenschakeling van het kleine geluk, het grote geluk blijkt te zijn.

Ik ben er meteen mee aan de slag gegaan. Een verrassingsweekend organiseren voor een vriendin die dat echt verdient en kan gebruiken. Een kaartje voor ouders van vrienden die nu door een hele moeilijke tijd gaan. Een lift naar de bus aan een jongen uit Moldaviƫ die hier in de buurt in het 'Oostblokhotel' woont, waar weliswaar ook een gestolen fiets van vrienden is teruggevonden, maar waar vast ook veel goede mensen wonen, die hard werken om een bestaan op te bouwen. Don't judge a book by it's cover. Winterkleren/sjaals/mutsen/wanten uitgezocht voor het Leger des Heils, want wij hebben genoeg en anderen hebben het nodig.

Het is niet veel en ik wil mezelf absoluut niet op de borst kloppen, want steeds vaker krijg ik juist het gevoel dat ik zoveel meer zou kunnen doen voor anderen. Maar het is een begin.

Een begin van een rimpeling.
Want als je een steentje gooit in het water, dan waaieren de cirkels wijder en wijder uit.

Ik wil heel veel steentjes gooien.

Comments

Weet je met dit soort dingen verander je niet DE wereld maar wel jouw wereld en dat is toch hartstikke mooi? Stel dat ieder iedere dag 3 van die daden doet. Ik ga zo verderop de bende opruimen in het parkje. Je bent gek zei de man, nee hoor zei ik ik wil gewoon anders zijn dat geeft mij een goed gevoel.
Fijne week.
Lieneke said…
Je woorden inspireren mij om meer stil te staan bij de noden van mensen in mijn omgeving. Ook met kleine dingen, kun je soms een groot verschil maken. Jij doet dat voor mij door het plaatsen van die schitterende foto's op je weblog, daar geniet ik enorm van. Dank je wel!
Heidi said…
Mooi wat je deelt. En idd, jouw foto's is ook heel veel wat je voor anderen doet.
wilmi said…
Wat een mooi streven voor dit nog lege nieuwe jaar! Doe goed en zie niet om roep ik hier altijd. En het werkt hoor,die rimpeling..
Anonymous said…
Het zijn de kleine dingen die het doen.

Sergia

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more