Skip to main content

Mijn voornemen voor 2017: Doe iets

Voornemens, daar doe ik niet écht aan. Maar toch mijmer ik rond de jaarwisseling vaak over het leven. Hoe dankbaar ik ben voor al het moois. Wat ik graag wil blijven doen en of er nog dingen zijn om te veranderen. En voor komend jaar heb ik een streven, iets wat ik nog meer in mijn leven wil brengen: dingen doen voor anderen.



Want zo terugkijkend op 2016 kan ik niet anders dan concluderen hoe gelukkig ik eigenlijk ben. Hoe we boffen dat we in Nederland wonen, dat we de mogelijkheden voor opleidingen hebben gehad, dat we ons hebben kunnen ontwikkelen en ondernemingen hebben waarmee we geld verdienen om te leven zoals we leven. Hoe goed we het hebben, in dit huis en in dit land.

Het komende jaar wil ik meer doen dan wat ik al jaren doe. Maar alleen maandelijks geld doneren aan verschillende goede doelen, tegen ziektes, voor de natuur, voor mensen die het slechter hebben dan wij, dat voelt een beetje te makkelijk. Dat simpele geld geven voelt steeds meer als een soort afkopen, hoe nodig het ook is. Dus het komende jaar ga ik iedere maand Iets Doen voor anderen. Dat hoeft niet groots te zijn, heb ik besloten. Juist kleine dingen doen ertoe. Want ook in het leven is het zo dat als je terugkijkt, dat dan de aaneenschakeling van het kleine geluk, het grote geluk blijkt te zijn.

Ik ben er meteen mee aan de slag gegaan. Een verrassingsweekend organiseren voor een vriendin die dat echt verdient en kan gebruiken. Een kaartje voor ouders van vrienden die nu door een hele moeilijke tijd gaan. Een lift naar de bus aan een jongen uit Moldavië die hier in de buurt in het 'Oostblokhotel' woont, waar weliswaar ook een gestolen fiets van vrienden is teruggevonden, maar waar vast ook veel goede mensen wonen, die hard werken om een bestaan op te bouwen. Don't judge a book by it's cover. Winterkleren/sjaals/mutsen/wanten uitgezocht voor het Leger des Heils, want wij hebben genoeg en anderen hebben het nodig.

Het is niet veel en ik wil mezelf absoluut niet op de borst kloppen, want steeds vaker krijg ik juist het gevoel dat ik zoveel meer zou kunnen doen voor anderen. Maar het is een begin.

Een begin van een rimpeling.
Want als je een steentje gooit in het water, dan waaieren de cirkels wijder en wijder uit.

Ik wil heel veel steentjes gooien.

Comments

Weet je met dit soort dingen verander je niet DE wereld maar wel jouw wereld en dat is toch hartstikke mooi? Stel dat ieder iedere dag 3 van die daden doet. Ik ga zo verderop de bende opruimen in het parkje. Je bent gek zei de man, nee hoor zei ik ik wil gewoon anders zijn dat geeft mij een goed gevoel.
Fijne week.
Lieneke said…
Je woorden inspireren mij om meer stil te staan bij de noden van mensen in mijn omgeving. Ook met kleine dingen, kun je soms een groot verschil maken. Jij doet dat voor mij door het plaatsen van die schitterende foto's op je weblog, daar geniet ik enorm van. Dank je wel!
Heidi said…
Mooi wat je deelt. En idd, jouw foto's is ook heel veel wat je voor anderen doet.
wilmi said…
Wat een mooi streven voor dit nog lege nieuwe jaar! Doe goed en zie niet om roep ik hier altijd. En het werkt hoor,die rimpeling..
Anonymous said…
Het zijn de kleine dingen die het doen.

Sergia

Popular posts from this blog

Beetje dramatisch: the end of a dream

Een beetje fatalistisch kan ik soms wel zijn. Ik kan er niets aan doen, ben niet zo heel materialistisch en hecht me niet direct aan spullen, maar soms vertegenwoordigen spullen wel een stukje levensgeluk.
Onze caravan bijvoorbeeld. Als een oudje kwam hij binnen, en vooral Joost heeft er zoveel uren werk ingestoken: alles schoonmaken, repareren, verven. We lieten de banken opnieuw bekleden, namen een fris vloerbedekkinkje. Met veel moeite zetten we hem op de rand van de 'camping' en sloten we water aan en zorgden voor gas voor de verwarming.
De mancave was het, waar Joost en zijn vrienden af en toe een biertje dronken.  Een chillruimte voor de kinderen, die er feestjes gaven en waar hun vriendinnen bleven logeren. Een uitvalsbasis voor mij was het, om een beetje de rust op te zoeken en lekker in het zonnetje te lezen, uitkijkend over de weilanden.
Een symbool voor ons geluk hier in de polder: dat je de dingen kunt maken door er hard voor te werken en dan de tijd te nemen erva…

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more