Skip to main content

Allerlei leuke dingen uit week 3 van 2017

Even terugblikken op week 3. Wat een leuke week! Nu het slapen wat beter gaat (ik durf het eigenlijk nog niet hardop te zeggen, maar het is wel zo, ik slaap meer nachten best goed dan slecht) krijg ik ook weer meer energie voor leuke dingen.

Maandag ging ik met een vriendin naar Rotterdam, naar het concert van Rufus Wainwright en het Amsterdam Sinfonnieta. Ik kende de hele man niet, maar ik laat me graag verrassen. En naast dat het supergezellig was met Roos, was het concert erg bijzonder. Een combi van klassiek en pop en dan ook weer heel veel verschillende stromingen. Een prachtige stem heeft hij, maar het orkest erbij maakte het echt speciaal. Zo vaak hoor ik niet een klassiek orkest live en echt, het is zo indrukwekkend. 


Dinsdag was ik druk aan het werk overdag, tot ik een lief appje kreeg van een vriendin over dat ze aan me dacht met dit mooie weer en naar buiten ging. Inderdaad. Het was stralend weer en ik waaide even mijn hoofd leeg met een heerlijke wandeling over de dijk in het stralende weer.


Ik maakte havermout op een iets aangepaste manier. De appelstukjes liet ik vast een beetje stoven/bakken in een heel klein laagje water, met rozijntjes en kaneel erbij. Het huis rook helemaal naar appeltaart. Pas toen de appeltjes een beetje zacht werden deed ik de havermout en melk erbij. Winters ontbijtje.


Het Ibiza-uitje van anderhalf jaar geleden gaat in de herhaling. Samen met Pascal en Brigitte planden we een bezoek aan Petra in, wat we gaan combineren met een vakantietje ergens in de buurt. Het boeken op zich was al een feestje, met versgemaakte appelcake, gezelligheid en voorpret. Het duurt nog even, maar dat is extra tijd om ons te verheugen!


Het vroor dat het kraakte en de wereld was wit. Ik maakte heel wat wandelingen door het prachtige landschap. Echt, het verveelt me nooit.





Ik liep een kort verwonderrondje hard in de vrieskou.


Sinds ik mezelf op Facebook heb verwijderd, vond ik dat ik wel wat leuks kon doen met de tijd die ik daarmee bespaarde. En zo ben ik met Spaanse les begonnen. Heel vroeger wel eens cursussen gedaan, maar nu had ik zin om het weer op te halen. Ergens las ik een artikel over Duolingo en ik heb een profiel aangemaakt. Sindsdien ben ik iedere dag zo'n tien minuten aan het oefenen. Het is niet veel en gaat niet snel, maar het is hartstikke leuk en over een maand is het alles bij elkaar toch dik 300 minuten.... Kan ik straks in Spanje Spaans praten met Petra en de mensen daar.


We gingen een avond Thais eten met vrienden en hadden alle tijd om lekker bij te praten en te genieten van heel veel verschillende gerechten en smaken. Lang leve vriendschap.


Leuke werkafspraken op leuke plekken, waar ik ergens dit grappige karretje tegen kwam. Het was een lange werkdag, donderdag. Dat heb je wel eens, dan begint de eerste afspraak vroeg en deze keer moest ik zelf ook nog een training geven aan het einde van de dag, zodat ik pas om half 11 thuis was. Geeft niets, het hoort erbij. Bovendien was mijn klant zo blij dat ik bloemen en wijn kreeg, vond ik super attent.


En mijn motto: work hard play harder.

De tekst van 'Zo voorbij' van Diggy Dex vind ik een mooie:

Wakker, opstaan, ontbijt, werk, afspraak, bellen, lunch, haast,
krantenkoppen schreeuwen, uit alle macht, crisis.
Een team, procent, de koopkracht gedaald.

Naar huis, file, boodschappen, stress.
Geen tijd voor een praatje meer, geen tijd ik moet weg.
Doorgaan, spitsuur, en je ogen op het scherm.
Druk doen met van alles, en het missen van de kern.

Is er tijd om nog te leven?
Tijd om nog te zien?
Wie heeft de tijd want het is zo voorbij.
Tijd om nog te spelen, of je uren te vervelen.
Ik mis de tijd van jou en mij.
Zo voorbij, zo voorbij.
Wie heeft de tijd want het is zo voorbij.
Zo voorbij, zo voorbij.
Wie heeft de tijd want het is zo voorbij.


Het is niet nieuw, want sinds we wonen waar we nu wonen, maken we heel bewust keuzes om veel tijd vrij te maken voor leuke dingen. Maar het blijft af en toe lastig, want in de drukte van werk, huis, kinderen, boodschappen, regelen, die iedereen wel heeft, is het vaak makkelijker om maar met de stroom mee te drijven. En niet bewust tijd te maken om te spelen.

Maar deze vrijdagochtend niet. Ik had al een filmpje gezien dat er geschaatst werd. Ik zeg je: geschaatst! Op natuurijs! In Nederland! Dat wil ik ook. En uiteindelijk gingen we dus gewoon. Sneek was al met al zo'n uurtje rijden en toen stonden we al vroeg op het ijs. Genieten met een hele grote hoofdletter G. Soms moet je niet te lang nadenken maar de dingen gewoon Doen!


Later die middag kwamen mijn vriendinnen uit de Beemster borrelen. Een paar ervan zie ik nog heel vaak, maar sommigen maar af en toe. Toen Petra in Nederland was, organiseerde zij een borrel en dat vonden we allemaal zo gezellig dat we onder elkaar zeiden 'dat zouden we eigen vaker moeten doen'. Dat zijn van die dingen die ik wel vaker zeg. Ik zou eigenlijk vaker een stukje huis grondig moeten opruimen, vaker naar theater, vaker vul zelf maar in. En vaak komt het er dan toch niet van. Nu nam ik het heft in handen en plande het gewoon in. Ik haalde lekkere hapjes, maakte mijn zoeteaardappelpompoensoep en we hadden zo'n supergezellige start van het weekend. Goed dat we dit nu vaker doen ;).




En ik deed iedere dag wat ik graag doe: om me heen kijken en het mooie vastleggen. Voor mezelf, zodat ik er later nog eens stil bij kan staan. Maar ook om te delen. Met mijn gezin, maar ook met jou, als je hier leest. Hopelijk word jij ook een beetje blij van de mooie dingen die ik zag deze week.








Comments

Sil said…
Wederom dankjewel!
Ik word hartstikke blij van je prachtige foto's en je blik op het leven!
Het doet me goed :-)
Ja hoor. Heel fijn om de mooie natuur fotos te zien en te lezen wat je deze week weer gedaan hebt. bedankt.
Selien
Anonymous said…
Wouw, een vuurdraak in de lucht. Wat een prachtige plaatjes.. Ik geniet ervan!! Hartelijke groet, Claudia
Anonymous said…
Toepasselijk liedje, meteen gaan luisteren. Deze week ook heerlijk uurtje natuurfoto's gemaakt toen alles zo mooi bevroren was.

Groetjes,
Manon

Popular posts from this blog

Beetje dramatisch: the end of a dream

Een beetje fatalistisch kan ik soms wel zijn. Ik kan er niets aan doen, ben niet zo heel materialistisch en hecht me niet direct aan spullen, maar soms vertegenwoordigen spullen wel een stukje levensgeluk.
Onze caravan bijvoorbeeld. Als een oudje kwam hij binnen, en vooral Joost heeft er zoveel uren werk ingestoken: alles schoonmaken, repareren, verven. We lieten de banken opnieuw bekleden, namen een fris vloerbedekkinkje. Met veel moeite zetten we hem op de rand van de 'camping' en sloten we water aan en zorgden voor gas voor de verwarming.
De mancave was het, waar Joost en zijn vrienden af en toe een biertje dronken.  Een chillruimte voor de kinderen, die er feestjes gaven en waar hun vriendinnen bleven logeren. Een uitvalsbasis voor mij was het, om een beetje de rust op te zoeken en lekker in het zonnetje te lezen, uitkijkend over de weilanden.
Een symbool voor ons geluk hier in de polder: dat je de dingen kunt maken door er hard voor te werken en dan de tijd te nemen erva…

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more