De kracht van de natuur



In periodes met veel emoties, van mezelf en van mensen om me heen, heb ik het altijd extra nodig om te ontladen en weer op te laden. Wat zou je dan zijn zonder de natuur. En wat fijn dat er overal natuur is. In de druppels op een blad. Of de lichtval op een annemoon.



In het weekend zocht ik het bos op en dwaalde er heerlijk rond, stukken hardlopen afwisselen met stukken wandelen, foto's maken en goed om me heen kijken. Het is prachtig in het bos. Ik regende eerst nog een beetje nat, maar daarna kwam de zon door en werd het prachtig.






Mijn ik vond ze! Mijn doel voor die dag: roodmetwittestippen!






Wat is Nederland toch prachtig!


En ook thuis is het mooi. Gouden ochtendlicht.



Ik leerde mezelf wat nieuws.



En daarna was het tijd voor een bokbiertje.


Die laatste stralen prikken zo mooi door de wolken heen naar binnen.


Lekker knus!






Better be home soon

Better be home soon, snel naar huis, dat was het enige wat ik wilde.

Gelukkig had ik er nu aan gedacht: Goed onthouden waar ik sta.
Dat was maar goed ook, want in de middag, tijdens een trainingsdag, voelde ik een virus opeens inkicken. Lotte was ook al ziek en Isa was die dag ziek naar huis gegaan, dus we hadden kennelijk iets opgelopen met zijn allen. Ik maakte op mijn tenen de dag af en liep zweterig naar mijn auto, die ik gelukkig snel vond. Onderweg even een stop bij een tankstation om bij te komen en wat was ik blij dat ik thuis was. Koppie soep en hup, bed in!


Het was een beetje een kwakkelweek. Niet ziek genoeg om niet te werken, ik werkte gelukkig verder vanaf huis die week, maar ook niet fit genoeg om actief te zijn.


Gelukkig kon ik erg genieten van het moois dat moeder natuur me voorschotelde, iedere dag.


De weerkaatsing van de zon in de golven.


Dat licht, zo mooi.


Uitgebloeid is het ook een mooi zonnetje.


Lekker suf puzzelen. Maar he, wat doe jij daar nou? 



Say whut?


Haardje aan, dekentje erbij.



Ik at de lekkerste appeltaart ooit.


Mooie ochtenden, maar zo laat licht wordt het al! De zon komt pas na 8 uur op!


Fijn uitzicht. Wat boffen we toch, zo echt midden in de natuur te wonen.


Na een werkdag een rondje om.


En even headspace doen op het strandje.


Zo mooi dit.


En dit ook. Het leven trakteert soms op mooie cadeautjes.

Dingen van de herfst

Ieder seizoen heeft zijn eigen blije dingen. Vaak merk ik dat niet zo op, omdat het een beetje geleidelijk gaat. Maar in de herfst schakel ik bewust in op de 'de herfst is ook fijn-stand'.

Tijd om te lezen. Ik ben geen krantenlezer, maar het Parool op zaterdag en dan vooral de bijlage, die kan me wel bekoren. Dit was een mooi interview met Remco Campert, die naar zijn eigen zeggen erg slordig met het leven is geweest, maar wel de kwaliteit bezig om vooral gelukkige gedachten te hebben. 


Gelukkige gedachten in de herfst: Bokbier! Daar kan ik zo van genieten. 


In de zomer gestart door vriendin Rozan (ik weet dat het al veel ouder is, dat Wordfeud, maar ik ben niet zo'n spelletjesfanaat op mijn telefoon en was er nooit aan begonnen).
Scrabblen nieuwe stijl. Ik speel met Rozan en met Joost en hij heeft weer nog meer mensen aangestoken. Heerlijk om zo tussendoor een woordje aan te leggen.


Herfst: meer tv kijken. Dat is dan ook wel lekker. Met een dekentje op de bank expeditie Robinson. Of laatst, een 2Doc via Uitzending gemist. Of een suf programma, FirstDates, samen met de meiden. Eigenlijk best wel gezellig en ontspannend af en toe! En hier zagen we Verstappen winnen, ook leuk!



WorkWorkWork. Over 24 uur in een dag gesproken. Isa heeft er minimaal het dubbele. Wat die allemaal doet in haar tijd, ik word er af en toe moe van :). Snel tussendoor leren, want het is het examenjaar.


Weer een mooie ochtend.


Herfstlicht. Niet te evenaren. Die lage zon maakt alles mooier. Vind ik ook wel weer een mooie metafoor voor het leven. Want de dingen zijn allemaal hetzelfde, het is het licht dat je erop laat schijnen wat je de schoonheid ervan in laat zien. En dat licht, dat is niet alleen de zon, maar ook je eigen perspectief.

Drink je je kopje koffie achteloos, zonder erop te letten, druk bezig met van alles wat je zelf belangrijk maakt (doe ik erg vaak helaas), of neem je -zoals ik eens las in een prachtig blog van Under the sycamore- even pauze voor Two Hands Coffee. Koffie die je met twee handen vasthoudt, zodat je even niets anders kunt doen. De warmte van de mok voelt en de damp die van de koffie af komt opsnuift.

Kijk je naar je omgeving zonder te kijken, of speur je naar dat plekje dat opeens dat mooie herfstlicht vangt?


Cadeautje: regenboog!


Herfst: gladiolen. Achterlijke.


Tussen de was: werkwerkwerkwerk.


Ik kijk maar weer naar de zon die op komt.



Ik had ze alweer anderhalf jaar, mijn vorige nieuwe paar. Tijd voor nieuwe hardloopschoenen. Met geweldig advies en kennis van zaken bij RunnersWorld Hoorn. Extra motivatie! Want tegenwoordig loop ik gewoon mijn rondjes, 3x per week. Best prima, want hardlopen is altijd lekker en van buiten zijn knap je altijd op. Maar ik merk ook dat mijn conditie niet zo optimaal is. Komt natuurlijk omdat ik niet zo optimaal train. En het suffe is dus, dat met alleen lopen voor het lekker, het lopen zelf veel minder lekker gaat. Want om lekker te kunnen lopen, moet ik toch echt wel een beetje aan de bak. Meer dan af en toe een keertje een intervalletje en verder gewoon wat rondjes. We gaan het zien of de nieuwe schoenen me weer nieuwe motivatie geven. Ze lopen in ieder geval heerlijk, ook al is het lopen zelf niet meer zo easy.


Mooie dingen in de herfst hoeven niet veel tijd te kosten. Ik was 20 minuten eerder weggegaan voor werk in Hilversum en had dus zo de tijd gemaakt voor een korte wandeling.


Na een regenachtige en stormachtige ochtend brak de zon zowaar door en genoot ik van de prachtige hei, die hier en daar zelfs nog een beetje bloeide.









Cadeautje: regenboog! Knipoog uit de hemel, vind ik altijd.


Goedemorgen maar weer.



Herfststorm. We moesten Isa redden, die toch op haar scooter was gegaan maar echt bijna van de weg geblazen werd. Ik pikte haar op en bracht haar naar school. Onderweg moesten we een paar keer stoppen om dikke afgebroken takken van de weg te ruimen. Dit was nog de kleinste blokkeerder die we tegen kwamen. Moet je ook niet aan denken dat je die op je kop zou krijgen....



Herfst is ook mooi! Wat mis ik het dan dat ik niet dicht bij mooi bos woon.


Goedemorgen maar weer.


Cadeautje: regenboog.


Nieuwe baan: spaart u airmails, wilt u koopzegels?


Volle maan. Magisch.


En daar is de zon weer. Ja, jij komt iedere dag op, dan is er niet zoveel magisch meer aan. Toch mooi.


Herfst: tijd om weer te puzzelen.


In één avond. Mam, we komen binnenkort toch maar eentje van 1000 stukjes lenen!



Dit vinden anderen leuk nu