Monday, October 31, 2016

Klik!Festival bij ClinkNoord


Mijn lieve nicht Sarah werkt bij het leukste backpackershostel slash creatieve hotspot van Amsterdam: ClinkNoord. De afgelopen week was daar een expositie voor het Klik!Festival, het animatie/stop motion festival dat grotendeels in het Eye werd gehouden.

Een mooie gelegenheid om eens langs te gaan in het prachtige pand. Het voormalige laboratorium van Shell is nu een plek waar ik weer backpack kriebels van krijg.


Een kleine, maar verrassend leuke expositie, vol creatieve vondsten.



En het gebouw zelf is ook de moeite waard, met prachtig glas in lood. Altijd leuk, zo op avontuur en nieuwe stekjes ontdekken. Kijk je mee?





















Sunday, October 30, 2016

Beginners mind

"When you're familiar with my Youtubevideos, you'll recognize this flow. That's great. 
If you don't. Even better. Beginners mind."

Iets in die trant zei ze en ik moest glimlachen. Typerend voor de manier waarop Adriene Mishler met yoga omgaat.

Al jaren doe ik yoga met haar filmpjes. Samen met Tara Stiles en Strala heeft ze yoga in mijn leven gebracht. Ik had altijd vooroordelen over yoga. Dat je dan lange witte kleren aan moest doen. Een tulband op. Mantra's moet neuriën met klankschalen erbij. Prima voor wie dat op die manier wil doen, het heeft vast iets bijzonders, maar het is niet voor mij.

Ik dacht dat yoga iets was waar je goed in moest zijn. Lenig en soepel en dat was ik door het vele hardlopen allang niet meer. Dat je volledig zen moest zijn om het te kunnen doen en dat was ik absoluut niet, met alle drukte in mijn leven. Dat het saai zou zijn en veel tijd zou kosten. Kortom, ik dacht er het mijne van, een jaar of 5 geleden ofzo.

Tot ik de yogavideo's op YouTube ontdekte, van Tara Stiles en van Adriene. Vooral die van Adriene waren super om mee te beginnen. Niet te lang, een minuut of 10, een kwartiertje. Zeker niet zweverig, regelmatig moest ik grinniken om haar opmerkingen tussendoor. Absoluut niet moeilijk, sommige video's zou ik technisch en fysiek gezien misschien wel als suf en simpel beschouwen: een beetje staan en buigen en je been een paar keer op en neer. Maar technisch en fysiek is één ding. In deze video's kwam er een hele nieuwe lading bij. Die van met nieuwsgierigheid kijken naar wat er in je lijf gebeurt als je rechtop staat, of in downdog. Het aandachtig aanschouwen wat het met je doet als je in een warrior staat. Het intunen in jezelf, hoe je lijf en geest er die dag eigenlijk voorstaan. 

En vooral ook het stilstaan bij hoe je iets kunt doen voor anderen, hoe je meer vriendelijkheid in de dag brengt. Een fijne, want het is wel een van de dingen die me een beetje storen aan de fittrend van tegenwoordig. Allemaal zo gefocust op je eigen ontwikkeling, je zelf ontplooien, een beetje navelstaarderig, dat voelt niet prettig. Maar net als bij headspace leerde ik dat yoga ook juist een manier is om meer te kunnen doen voor anderen. Met meer aandacht naar ze te luisteren, proberen minder vooroordelen te hebben, vriendelijker te zijn voor mensen om me heen.

Lang verhaal kort: ik vond het gewoon fijn  en ben het blijven doen. En in de afgelopen jaren yoga heeft het zoveel fijns en goeds gebracht. Niet alleen de lenigheid, soepelheid, kracht en balans. Ook de nieuwsgierigheid naar de dingen en het 'practise ease'. Het hele 'no pain no gain' gebeuren heb ik de deur uitgegooid, niet alleen in de sport, maar eigenlijk in heel mijn leven. En meer yoga geeft een blijere Jo. En een blijere Jo kan hopelijk de mensen om haar heen een beetje blijer maken.

Toen ik hoorde dat Adriene een Europese tour zou gaan doen, kocht ik ook direct een kaartje. Voor een 'echte les'. Mijn tweede ooit, de vuurdoop was dit voorjaar geweest met de masterclass van Tara Stiles en had ik super gevonden. Ik was dus minder nerveus en vooral nieuwsgierig. Maar toen ik aankwam bij de Sporthallen Zuid fronsten mijn wenkbrauwen wel een beetje. Mijn hemel. Wat een rij. Wat een massa mensen. Vrouwen vooral. Ruim vierhonderd stonden er, yogamatje onder de arm. Allemaal vol verwachting. Mijn cynische ik vond 't even maar niks, al die types die hun guru kwamen aanbidden, een snelle rekensom (400 x €35) bedachten dat 't vooral Big Business was, zo'n potje yoga. Maar ik zette die gedachten stop en besloot er blanco in te gaan.

Daarbij, toen ik naar de gymzaal wandelde, mijn matje in mijn rugzak, waren er al 3 fietsers - ook met yogamatje- die vriendelijk zwaaiden. In de rij had ik een paar gesprekjes met leuke mensen, die ook gewoon benieuwd waren. Hoe zou dat zijn, zo'n echte les. 

Wat gaaf eigenlijk, zoveel mensen die yoga doen en vaak hebben ontdekt via het internet, via een YouTubefilmpje. Mijn ene buurvrouw kwam uit Griekenland en logeerde bij haar zus die in Brussel woont, samen waren ze benieuwd. Mijn andere buurvrouw kwam helemaal uit Parijs naar Nederland voor deze les. De hele zaal zat vol met leuke, vrolijke, nieuwsgierige mensen.

Ik kende de zaal alleen van hardloopwedstrijden, waarbij je hier je startnummer ophaalt en de energie was een beetje hetzelfde: de combinatie van zoveel mensen die gezamenlijk iets leuks gaan doen. Een soort zindering van energie. Eigenlijk supergaaf.

En daar was Adriene dan, gewoon een klein meisje in die enorme zaal, maar met een uitstraling waar je u tegen zegt. En een talent voor de werking van het woord. Bijzonder hoe ze met haar inleidende praatje van een gymzaal vol nieuwsgierige mensen, een beetje gespannen, een ruimte maakte om met zijn alleen tegelijk en ieder voor zich een eigen verhaal te maken. Ze vertelde dat ze die ochtend aankwam en even schrok en dacht 'hoe ga ik nou van zo'n gymzaal een prettige yoga-omgeving maken' en hoe ze met hulp van anderen, met licht, een bos bloemen, een mooie slinger met 'Find what feels good' die iemand had gemaakt, met muziek en met alle mensen in de zaal er nu helemaal klaar voor was. Dat dat ook yoga is, dat je niet hoeft te wachten op de perfecte situatie, maar dat hoe het is op dat moment al goed genoeg is. Dat je het alleen maar hoeft te DOEN!

En we deden het, een les van ruim 90 minuten. En het was gaaf. En bijzonder. De muziek erbij was zo cool, het ene moment stonden we een beetje te dansen op Earth Wind and Fire. Het andere moment deden we een geweldige flow op Can you feel the love tonight van Elton John. En ik voelde me de LionKing zelf ;).

Find what feels good in optima forma. En it Felt Good!












Na de les bleef ik niet hangen in de drukte, maar ging ik naar buiten, mijn hoofd vol blije gedachten. Een heerlijk rondje hardlopen in het Amsterdamse bos. Vol nieuwsgierigheid kijken naar hoe het licht door de blaadjes speelt. Hoe mooi de kleuren zijn nu. Hoe grappig het voelt dat mijn sokken langzaam nat worden van het natte gras waar ik doorheen loop. 

Leven met een beginners mind is leuk. Want je hoeft het nog niet te kunnen. Je hoeft het alleen maar te DOEN. Vol nieuwsgierigheid te kijken en op zoek te gaan naar 'what feels good'. 








Home Sweet Home


En dan ben je weer thuis.
Hoe mooi ook ergens anders. Hoe fijn het weer daar ook. Thuis blijft thuis. Zoals een bijzonder iemand die langsfietste, tegen me zei, toen ik met een big smile en buiten adem de dijk over hobbelde, vlak nadat we weer aangekomen: "a house is made of brick and stone, a home is made of love alone". (en die zin wint de award voor de slecht opgebouwde lange zin, maar dat komt mede doordat het verhaal van de langsfietser een verhaal apart is).











Weet je deze nog?

Related Posts with Thumbnails