Skip to main content

Wandelen met Dio


Wat boften we. Na een verregende dag waarop we vooral aan het werk waren geweest, was het deze dag prachtig wandelweer. Tegen een uur of 2, wederom na een ochtend werken, gingen we op pad.
Gewoon vanuit huis liepen we, een beetje zoekend naar het juiste pad. Wat een uitzicht, wat een prachtige plek, wat bof ik met vrienden die zo mooi wonen en waar ik me welkom voel!


De route was zo afwisselend, met zoveel mooie planten, bloemen en begroeiing en steeds andere uitzichten.




En ergens na een uurtje lopen kregen we gezelschap. Een hondje met hemelsblauwe ogen kwam met ons meegelopen, kwispelend staartje, vlak achter ons aan.


Eerst vonden we het vooral grappig, maar toen hij na een uurtje nog steeds niet was omgedraaid, toen vonden we het bijzonder. Mijn kinderboek met 'Mag ik hem houden?' kwam in mij op en Petra belde Yuri even om te overleggen. 'Zullen we 'm houden?'. Geen probleem, ruimte zat.



En zo wurmde het hondje een plekje in ons hart binnen. We brainstormden over een naam en vonden Dio een mooie. In Petra's blog lees je haar kant van het verhaal en begrijp je nog beter hoe dit mooie hondje een nieuwe plek kreeg.




Met zijn drietjes liepen we en liepen we, het was echt best een pittige wandeling. Die Peet, die altijd deed of ze geen sportieveling was, die liep me er gewoon uit, want ik vond het echt geen eitje.


Maar het was zo mooi onderweg dat we genoten, bocht na bocht, klim na klim.




En anders was er Dio wel die voor ons uitliep en omkeek 'komen jullie nog?'.


























Ruim 12km verder was daar dan eindelijk het eindpunt. We hadden het gered!





En al snel kwam Yuri aanrijden, de meisjes de verrrassing van de dag bezorgend: een nieuwe hond, een nieuw maatje voor Moya en Cruz.


Vooral Pippa, die bij een vallende ster laatst had gewenst om zo'n hondje als deze, die met je meeloopt en niet aan een lijn hoeft, die kon het bijna niet geloven.









Zo zie je maar: als je maar groot genoeg droomt, dan komen wensen uit!

Comments

Als ongelofelijke dierengek snap je dat ik dit een geweldig verhaal vind. Wat een prachtig hondje.
Ik geloof dat je in je leven van alles tegenkomt, mooie dingen, uitdagingen, verdrietige dingen.
Wat je ermee doet is aan jou.
Loop je het voorbij of doe je er iets mee.
Bof dit schatje even met jullie.
fijn weekend.
Anni said…
Wat een mooie wandeling! En wat een onwijs leuk hondje!! Ik zou ook als een blok voor hem gevallen zijn. Maar hij komt dus niet naar Nederland, maar blijft daar. Dat had ik niet begrepen. Hebben jullie nog gekeken of hij geen eigenaar heeft?
jojoco said…
@pourquoi pas, ja mooi he? En Petra pakte deze kans met beide handen aan en ik geloof ook echt dat Dio daar een geweldig gelukkig leven gaat leiden.

@Anni, je weet het nooit zeker, maar Petra checkt de Facebookpagina van verloren dieren in die omgeving regelmatig en er is geen dier zoals hij vermist. Binnenkort gaan ze laten controleren of hij niet gechipt is oid. Maar aan de manier waarop hij helemaal geen lijn gewend was, hoe hij schrokkend al het voer en schoon water naar binnen werkte en hoe hij hoopvol naar ons opkeek verwacht ik niet dat er bij dit hondje baasjes zijn die hem missen. Er zijn zoveel zwerfhonden op het Spaanse platteland, die moeten maar zien te overleven. Voor Dio gaat dat makkelijk worden.

Popular posts from this blog

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Kleur in huis

Feestje in de week: verse bloemen van mijn favoriete bloemist. Het is een week verder nu, maar ze staan nog steeds prachtig.

De zon geeft er nog extra kleur aan.



Het mag buiten wel vriezen, vanachter het glas lijkt het echt lente.

Hard aan het leren.


Lekker aan het lopen.



Vanuit de auto na een werkdag in Amsterdam. Fijn dat de zon steeds later onder gaat.




Mooie lucht!


Met Isa netflixte ik deze lekkere film. Gezellig, een avondje tv kijken.



En weer een rondje!


De mimosa staat er zo uitbundig bij.


Bijna mijn eerste blaadje vol. Heel lang hield ik me niet bezig met het vergelijken van mijn loopjes, maar nu ik in training ben, wil ik ook wel iedere keer een beetje verder of een beetje sneller en ben ik heel nerderig naast de afstand en tijd ook mijn tempo en snelheid aan het berekenen.

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more