Dankbaar in december



Dankbaar in December
De laatste maand van het jaar is aangebroken. Een maand van terugkijken op het jaar. Een moeilijk jaar was het, met een enorm verlies, waarvan het verdriet me nog steeds af en toe zomaar overvalt. We missen Ans. Maar ook een jaar waarin ik me weer extra realiseer hoeveel er is om dankbaar voor te zijn. 

Het is vast een beetje cheesy, zo in december, maar wat maakt het uit. Een beetje dankbaarheid doet niemand kwaad.
Ik ben dankbaar voor mijn gezin en familie, het is zo leuk weer, deze fase. OK, het is ook de fase waarin ik constant uitgelachen word, kennelijk ben ik nogal raar, maar als ik daar doorheen kijk, kan ik enorm genieten van de gesprekken aan tafel. Fijn om zoveel tijd samen door te brengen.

Ik ben dankbaar voor mijn grote liefde, nu we samen werken zien we elkaar meer dan ooit. Gelukkig hebben we ook allebei onze eigen dingen waar we van houden en hebben we elkaar daardoor ook steeds weer iets nieuws te vertellen.

Ik ben dankbaar voor het werk dat we kunnen doen. Hoewel mijn eigen bedrijf een beetje naar de achtergrond verschuift (heel bewust), kan ik het niet laten af en toe nog wat leuke opdrachten te doen. Het is daardoor af en toe een beetje te druk, dat wel, maar het blijft ontzettend leuk om zo op zoveel verschillende plekken te komen, mensen te ontmoeten en ze op weg te helpen. Daarbij is thuis werken een luxe, maar is het ook goed om af en toe je wereld wat te vergroten. 

Dankbaar voor de natuur om me heen. Vanmiddag stond ik even op de dijk toen een groep ganzen of eenden met witte buikjes opvloog. In het zonlicht leken ze wel te reflecteren en een groep glinsterende lichtjes zwierde door de lucht. Schitterend. Dankbaar ook, dat ik de tijd kan nemen om eens goed naar de rijp op een blad te kijken, hoe mooi dat is. Of naar een wolk, die vervormt als ie overdrijft. Naar het water en de oneindige hoeveelheden zonsopkomsten en zonsondergangen, die nooit vervelen.

Dankbaar voor de dieren in en om het huis. Die gekke katten, die me alles leren over avontuur en gek rondrennen en daarna weer uitgestrekt liggen. De kippen en het winterkuiken. Hoe bijzonder is dat dan? En het gaat hartstikke goed met het kleintje. Ik kijk er iedere dag naar hoe het steeds brutaler wordt en hoe de moeder(s) hem wegwijs maken in scharrelen en eten oppikken.

Dankbaar voor vriendschappen. Fijne avonden, heerlijk eten met elkaar aan een grote tafel. Zomaar bijna een week in huis bij Petra. Een troostend kopje thee met lekkers op een rotdag. Lieve appjes. Hulp in de tuin. Meeleven met elkaar en doorvragen. Een hele middag borrelen en kletsen omdat Petra weer in Nederland is. Plannetjes smeden voor leuke dingen. Een lieve brief bij de post. Wat moet je zonder vriendschap?
Dankbaar voor lekker eten. Vers fruit. Een volle koelkast. Ik neem het niet voor vanzelfsprekend aan, maar vind het iedere dag opnieuw weer een luxe.
Dankbaar voor Weekendgeluk. Het mooie ritje langs de dijk, zonnestralen die als spots het land belichten. Struinen door Edam, waar alles al in kerstsfeer is, binnen gluren in gezellige huizen, geur van versgebakken brood waarvoor mensen tot buiten in de rij staan. En dan binnen bij Sas, waar het voelt als de Droomvlucht van de Efteling. Als kind in snoepwinkel bloemen aanwijzen, die in knisperend papier verpakt worden. En de komende weken iedere dag genieten van hoe de bloemen opengaan.
Waar ben jij dankbaar voor?












































2 comments:

Tineke said...

Ik ben dankbaar voor het feit dat ik 19 jaar geleden na een echtscheiding de liefde van mijn leven ben tegengekomen en nu weet hoe het is om een gelijkwaardige, liefdevolle en fijne relatie te hebben. Verder ben ik blij met mijn 2 jarige kleindochter. Zo lief en fijn om haar om me heen te hebben. Blij met mijn kinderen en aanhang (6 kinderen waarvan 2 bonus). Blij met de dochter die ik nog op latere leeftijd met mijn nieuwe man kreeg. Wij zitten momenteel in een moeilijke periode maar ik ben heel blij met de nieuwe inzichten die ik opdoe in gesprekken. Blij met lieve vrienden. Blij met het feit dat er altijd de liefde is.

Conny - Alias Papillon said...

Ja, er is genoeg om blij over te zijn, maar ook heel veel waar ik best depri van word en ik daarom maar met mate naar het nieuws kijk. Ik trek het me te erg aan. Als je zo in de randstad woont als ik, benauwd het je denk ik ook eerder. Ik hoop dat ik over een jaar net zulke zonsop- en ondergangen zal kunnen zijn. Weliswaar zonder water maar wel met dijkjes en weides.

Gr., Conny
papillon60.blogspot.nl

Dit vinden anderen leuk nu