Skip to main content

Dankbaar in december



Dankbaar in December
De laatste maand van het jaar is aangebroken. Een maand van terugkijken op het jaar. Een moeilijk jaar was het, met een enorm verlies, waarvan het verdriet me nog steeds af en toe zomaar overvalt. We missen Ans. Maar ook een jaar waarin ik me weer extra realiseer hoeveel er is om dankbaar voor te zijn. 

Het is vast een beetje cheesy, zo in december, maar wat maakt het uit. Een beetje dankbaarheid doet niemand kwaad.
Ik ben dankbaar voor mijn gezin en familie, het is zo leuk weer, deze fase. OK, het is ook de fase waarin ik constant uitgelachen word, kennelijk ben ik nogal raar, maar als ik daar doorheen kijk, kan ik enorm genieten van de gesprekken aan tafel. Fijn om zoveel tijd samen door te brengen.

Ik ben dankbaar voor mijn grote liefde, nu we samen werken zien we elkaar meer dan ooit. Gelukkig hebben we ook allebei onze eigen dingen waar we van houden en hebben we elkaar daardoor ook steeds weer iets nieuws te vertellen.

Ik ben dankbaar voor het werk dat we kunnen doen. Hoewel mijn eigen bedrijf een beetje naar de achtergrond verschuift (heel bewust), kan ik het niet laten af en toe nog wat leuke opdrachten te doen. Het is daardoor af en toe een beetje te druk, dat wel, maar het blijft ontzettend leuk om zo op zoveel verschillende plekken te komen, mensen te ontmoeten en ze op weg te helpen. Daarbij is thuis werken een luxe, maar is het ook goed om af en toe je wereld wat te vergroten. 

Dankbaar voor de natuur om me heen. Vanmiddag stond ik even op de dijk toen een groep ganzen of eenden met witte buikjes opvloog. In het zonlicht leken ze wel te reflecteren en een groep glinsterende lichtjes zwierde door de lucht. Schitterend. Dankbaar ook, dat ik de tijd kan nemen om eens goed naar de rijp op een blad te kijken, hoe mooi dat is. Of naar een wolk, die vervormt als ie overdrijft. Naar het water en de oneindige hoeveelheden zonsopkomsten en zonsondergangen, die nooit vervelen.

Dankbaar voor de dieren in en om het huis. Die gekke katten, die me alles leren over avontuur en gek rondrennen en daarna weer uitgestrekt liggen. De kippen en het winterkuiken. Hoe bijzonder is dat dan? En het gaat hartstikke goed met het kleintje. Ik kijk er iedere dag naar hoe het steeds brutaler wordt en hoe de moeder(s) hem wegwijs maken in scharrelen en eten oppikken.

Dankbaar voor vriendschappen. Fijne avonden, heerlijk eten met elkaar aan een grote tafel. Zomaar bijna een week in huis bij Petra. Een troostend kopje thee met lekkers op een rotdag. Lieve appjes. Hulp in de tuin. Meeleven met elkaar en doorvragen. Een hele middag borrelen en kletsen omdat Petra weer in Nederland is. Plannetjes smeden voor leuke dingen. Een lieve brief bij de post. Wat moet je zonder vriendschap?
Dankbaar voor lekker eten. Vers fruit. Een volle koelkast. Ik neem het niet voor vanzelfsprekend aan, maar vind het iedere dag opnieuw weer een luxe.
Dankbaar voor Weekendgeluk. Het mooie ritje langs de dijk, zonnestralen die als spots het land belichten. Struinen door Edam, waar alles al in kerstsfeer is, binnen gluren in gezellige huizen, geur van versgebakken brood waarvoor mensen tot buiten in de rij staan. En dan binnen bij Sas, waar het voelt als de Droomvlucht van de Efteling. Als kind in snoepwinkel bloemen aanwijzen, die in knisperend papier verpakt worden. En de komende weken iedere dag genieten van hoe de bloemen opengaan.
Waar ben jij dankbaar voor?












































Comments

Tineke said…
Ik ben dankbaar voor het feit dat ik 19 jaar geleden na een echtscheiding de liefde van mijn leven ben tegengekomen en nu weet hoe het is om een gelijkwaardige, liefdevolle en fijne relatie te hebben. Verder ben ik blij met mijn 2 jarige kleindochter. Zo lief en fijn om haar om me heen te hebben. Blij met mijn kinderen en aanhang (6 kinderen waarvan 2 bonus). Blij met de dochter die ik nog op latere leeftijd met mijn nieuwe man kreeg. Wij zitten momenteel in een moeilijke periode maar ik ben heel blij met de nieuwe inzichten die ik opdoe in gesprekken. Blij met lieve vrienden. Blij met het feit dat er altijd de liefde is.
Ja, er is genoeg om blij over te zijn, maar ook heel veel waar ik best depri van word en ik daarom maar met mate naar het nieuws kijk. Ik trek het me te erg aan. Als je zo in de randstad woont als ik, benauwd het je denk ik ook eerder. Ik hoop dat ik over een jaar net zulke zonsop- en ondergangen zal kunnen zijn. Weliswaar zonder water maar wel met dijkjes en weides.

Gr., Conny
papillon60.blogspot.nl

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more