Skip to main content

Leef je droom. How she made a new house a home.


Dit gaat over mijn vriendin Petra. Zij deed het: verliet huis en haard en vrienden en vertrok.
Naar Spanje.

Er zijn mensen die er van dromen, hun spullen te pakken en hun leven elders op te bouwen. Er zijn mensen die zoiets 'ook altijd al eens willen doen' maar de stap nooit zetten. Zelf emigreerden wij (want zo voelde het toen wel een beetje) naar het platteland en het rustiger leven hier aan het IJsselmeer en ik heb er nooit spijt van gehad. 

Petra, met Yuri en hun twee dochters stapten deze zomer het avontuur in. De gedachte borrelde al een tijdje, maar de beslissing was uiteindelijk snel genomen. Vorig jaar op Ibiza huilden we nog dikke tranen om het mogelijke plan en een paar maanden later was het huis verkocht. Afgelopen zomer vertrokken ze, het avontuur tegemoet: leven in Spanje.

Petra is journalist en schrijft een geweldig blog over hoe het leven daar is. Met vallen en opstaan, want alleen maar rozengeur en maneschijn is zo'n emigratie niet. Over de mooie plekjes, het Spaanse leven, de uitbundige feesten. Maar ook over hoe ze dat als gezin nou beleven, om op een nieuwe plek een nieuw bestaan op te bouwen.

www.bondiatarragona.nl heet het, gaat dat lezen!
 (en like meteen haar Facebookpagina, dat vindt ze leuk!)


Een nieuwe plek. Een nieuw huis. In de heuvels tussen de sinaasappelgaarden. Ik ging er een paar dagen heen, om werk en plezier te combineren en voelde me er meteen thuis. Ondanks de twee dagen dikke regen (terwijl het uitgerekend toen in Nederland stralend was), ondanks koude avonden en een donkere werkplek in huis (huizen zijn er op de zomer ingesteld en daardoor in de winter tamelijk donker). Ik draaide mee met het gezin en op zijn Jolanda's sneakte ik er regelmatig even uit om fotootjes te maken. 

Zo'n prachtige plek, maar het belangrijkste: aan alle details zie je dat het huis een echt thuis is.
Bedankt dat ik er even mocht zijn!

































(some things never change ;))



Comments

Petra Schouten said…
Bon Dia lieve Jootje, Wat schiet je toch mooie plaatjes. Wil ik er wel een paar van gebruiken, voor in mijn foto-album, als ik daar ooit weer aan toekom :)Wij vonden het ook heerlijk dat je er was. Voelde heel vertrouwd, dus hopelijk snel weer. Maar eerst zie ik je nog in Nederland. Kus Peet & C0
Anonymous said…
Prachtig. Vind de foto van de hond zo mooi!

ga de blog lezen, lijkt me erg leuk.

groet

Roelien

Popular posts from this blog

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Kleur in huis

Feestje in de week: verse bloemen van mijn favoriete bloemist. Het is een week verder nu, maar ze staan nog steeds prachtig.

De zon geeft er nog extra kleur aan.



Het mag buiten wel vriezen, vanachter het glas lijkt het echt lente.

Hard aan het leren.


Lekker aan het lopen.



Vanuit de auto na een werkdag in Amsterdam. Fijn dat de zon steeds later onder gaat.




Mooie lucht!


Met Isa netflixte ik deze lekkere film. Gezellig, een avondje tv kijken.



En weer een rondje!


De mimosa staat er zo uitbundig bij.


Bijna mijn eerste blaadje vol. Heel lang hield ik me niet bezig met het vergelijken van mijn loopjes, maar nu ik in training ben, wil ik ook wel iedere keer een beetje verder of een beetje sneller en ben ik heel nerderig naast de afstand en tijd ook mijn tempo en snelheid aan het berekenen.

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more