Skip to main content

Happy things

De afgelopen dagen waren er weer heel veel happy things.

Goed, vaak was 't zwaar bewolkt en koud. Het was hard werken deze week, veel uur achter de computer. Ik miste Ans opeens regelmatig weer zo erg. Ik maakte me druk om dingen waardoor ik moest huilen. Ik sliep niet lekker en was niet lekker wakker. De tuin is een modderboel. Ik deed allerlei dingen waarvoor mijn kinderen zich enorm geneerden, terwijl ik dacht dat ik gewoon normaal deed. De wasmachine verstopt, waardoor de garage onderliep. Internet had regelmatig storing. De boodschappen waren eerder op dan ik kon aanvullen. De kapper verknipte het haar van mijn dochter. Het huis was een puinzooi. Je kent het wel. Je zou er zo een lied over kunnen schrijven. 


Als een zekerheid ligt daar dan het water van het IJsselmeer. De ene dag woelig, de andere dag als een vlakke spiegel. De tijd verglijdt, seizoenen gaan voorbij en ik zing zachtjes 'Keep your head up, keep your heart strong'.


En kooptherapie. Ook dat helpt. Hoewel ik wel vijftien lange hardloopbroeken heb verzameld in de tien jaar die ik nu hardloop vond ik dat er nog wel eentje bij kon. Ik draag ze vrijwel iedere dag en zo'n blijmaker maakt blij. Dit is mijn nieuwe lievelings. Niet alleen een prachtige print, maar ook een heel fijn stofje, erg glad en dik genoeg voor dit herfstweer. Hij is voor yoga, surfen en hardlopen en hij zakt niet af tijdens het lopen. Ik wil 'm niet meer uit doen.


Met die enorme bui van de loop van zondag in mijn achterhoofd bedacht ik dat ik toch echt een regenjasje nodig had voor hardlopen. Die windstoppers zijn fijn voor de herfst, tot het gaat regenen en de komende maanden zal dat toch wel af en toe gaan gebeuren. Op naar de Decathlon dus, voor een megacool jasje.



Ook Isa had warme spullen nodig, voor baan vier bij een manege in de buurt, en uberhaupt voor de winter. Ik appte haar wat fotootjes en kocht uiteindelijk een softshellvestje met een simpel regenjack.




De morgenstond heeft goud in de mond. De meiden gaan nu met de bus naar school, maar dat levert regelmatig problemen op. Dan heeft de ene vertraging en staat in de file, waardoor ze de volgende missen en te laat op school komen. Terwijl ze al speling hebben.
Ik redde de meisjes op een dag waarop Isa een toets had het eerste uur en pikte ze op bij de bushalte waar de bus maar niet kwam en reed ze naar school.


Het was zo'n zeldzaam mooie morgen en ik besloot het baalknopje in mijn hoofd om te zetten, om me heen te kijken en te genieten van de prachtige ochtend. Iet ies siempel.


Wat een fijn begin van de dag werd het alsnog.



De herfst is schitterend!




Ik testte mijn jasje uit tijdens een 30-20-10 training die geweldig ging. En ondanks de wallen onder mijn ogen, merkte ik dat het me goed deed, de buitenlucht en de beweging. Endorfine tanken.



Kijk dan hoe cool: dit jasje heeft handwarmers, maar dan weer zo dat er ook een gaatje in zit, zodat je je hardloophorloge er gewoon onder kunt dragen. Wat bij die van mij het handigst is, vanwege de hartslagmeter.


Zaterdagochtend was vroeg. Isa ging voor het eerst werken bij de manege in de buurt en moest om 8 uur beginnen. Natuurlijk zou ze ook wel kunnen fietsen, maar ik vind haar al bikkelig genoeg met een werkdag van 8-5 om dan ook nog twee keer 12 km te fietsen (waarvan 1x in het donker). Bovendien is vroeg opstaan zelf weliswaar lastig, maar opgestaan zijn in de vroegte juist weer fijn.

Het was zo mooi. Ik was er stil van.














Ook de tuin is prachtig. Nog steeds. In ieder geval aan deze kant. De andere kant is nu één grote bende, maar daarbij houd ik maar in mijn hoofd dat het daar volgend jaar ook zo mooi wordt.


Ik had alle boodschappen weer aangevuld. De kachel was aan. Het huis rook zalig. Joost en Lotte waren de hele ochtend in de weer om grote schalen lasagne te maken. Voor een etentje met vrienden en nog 6 schalen voor in de vriezer voor de komende tijd.


Met heel veel gegrilde groente en paddenstoelen erin.


En zelfgedraaide pastavellen.



Ik maakte een wandeling door Edam. In alle seizoenen mooi.







Ik stopte onderweg in het weiland om te kijken naar de vogels. Wat wonen we toch op een bijzondere plek. Vaak rij ik er aan voorbij, maar soms is het goed om de auto even aan de kant te zetten en om me heen te kijken.




Maandag is het supermaan, maar van de week was het al magisch. Ook nu zette ik de auto speciaal even aan de kant en klom de dijk op. Het maanlicht weerkaatste in het water en het leek wel alsof het niet helemaal donker werd.


Terwijl aan de andere kant de zon al echt onder was en de lucht mooi overliep van roze naar diepblauw.


Nog een rondje door de tuin. 


En verse bloemen in een vaas. Het is weekend, roepen de bloemen.



Comments

Anonymous said…
Ik geniet erg van je foto's, maar moest ook glimlachen bij deze zin: "Ik deed allerlei dingen waarvoor mijn kinderen zich enorm geneerden, terwijl ik dacht dat ik gewoon normaal deed."
Dus bij jou loopt het ook zoals elders, wat kunnen ze plots kritisch zijn op die leeftijd. Mijn dochters zijn 14 en 17, bij de oudste is het er gelukkig alweer een beetje aan het uitgroeien, oef.

Vorig weekend verspilden we meerdere uren op zoek naar iets warms en waterdicht voor dochter die atletiektraining geeft, nadat ze week na week als een verzopen kat thuiskwam. Helaas nog niets gevonden dat aan haar eisen voldoet. Ik dacht dat warm/waterdicht volstond, maar het moet blijkbaar ook nog passen bij haar imago ofzo ;-)))
Ben je tevreden van je jasje?

Lieve groet,
Marjolein
jojoco said…
Hai Marjolein, haha, volgens mij is het ook overal hetzelfde met pubers... Ze krijgen zulke vreemde ouders...
Over het jasje, ik ben er nog niet helemaal over uit. Het zit heerlijk en heeft hele coole details, zoals een ingebouwde col, gaten voor je duimen in een extra inzet in de armen, daar weer een gat in voor je sporthorloge, veel 'luchtgaten'. Maar hoewel ik in de miezerregen goed droog bleef van buitenaf, merkte ik dat het jasje toch niet goed genoeg ademde, waardoor ik tijdens wandelpauzes erg afkoelde. Ook weet ik nog niet hoe het jasje waterdicht is bij harde regen. Het jasje zelf is trouwens ook niet echt warm, het is maar een dun jackje, maar dat vind ik juist wel heel fijn.
Ook weet ik nog niet hoe het de was doorstaat, ik heb het nu op de hand gewassen en het hangt te drogen voor de volgende run in de regen....

Popular posts from this blog

Beetje dramatisch: the end of a dream

Een beetje fatalistisch kan ik soms wel zijn. Ik kan er niets aan doen, ben niet zo heel materialistisch en hecht me niet direct aan spullen, maar soms vertegenwoordigen spullen wel een stukje levensgeluk.
Onze caravan bijvoorbeeld. Als een oudje kwam hij binnen, en vooral Joost heeft er zoveel uren werk ingestoken: alles schoonmaken, repareren, verven. We lieten de banken opnieuw bekleden, namen een fris vloerbedekkinkje. Met veel moeite zetten we hem op de rand van de 'camping' en sloten we water aan en zorgden voor gas voor de verwarming.
De mancave was het, waar Joost en zijn vrienden af en toe een biertje dronken.  Een chillruimte voor de kinderen, die er feestjes gaven en waar hun vriendinnen bleven logeren. Een uitvalsbasis voor mij was het, om een beetje de rust op te zoeken en lekker in het zonnetje te lezen, uitkijkend over de weilanden.
Een symbool voor ons geluk hier in de polder: dat je de dingen kunt maken door er hard voor te werken en dan de tijd te nemen erva…

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more