Skip to main content

Van die dingen

Met de storm kwam gister aan het einde van de dag ook een hele nare hoofdpijn opzetten. Zo eentje waarvan je scheel gaat kijken en misselijk bent. Gelukkig was het laatste werk gedaan en had ik die avond alleen een proefles yoga die fijn ontspanning gaf. Na een onrustige nacht doe ik het vandaag lekker rustig aan en kijk ik terug in de plaatjes van afgelopen week. Gelukkig zakt de hoofdpijn al weer een beetje en heb ik een hele leuke weer voor de boeg. 

Blader je mee terug door de afgelopen dagen?

Opeens is het koud in Nederland. De eerste nachtvorst was er alweer in Drenthe en ook hier is het guur. De kachel dus weer aangezwengeld!


Met de meisjes een dagje shoppen in Rotterdam. Zo gezellig, met zijn drietjes op pad. Voor de eerste keer sinds, ik weet niet eens meer hoe lang. Ieder jaar ga ik ook wel een keertje shoppen met een van beide meisjes, maar zo met zijn drietjes, dat was extra leuk.

Alhoewel. Leuk. Leuk is het niet het woord wat voor mij bij het shoppen zelf past. Zeker niet op een zaterdag. Ik heb het zelf altijd na een uurtje alweer gezien en in plaats van koopzin krijg ik vaak eerder een soort afkeer als ik al die winkels vol spullen zie. Ik ben liever in de natuur.
Maar leuk is wel het woord voor samen met mijn dochters op pad. Ze te horen kletsen, lekker lunchen met elkaar, ze elkaar complimenten horen geven over de leuke dingen die ze hebben uitgezocht. En. En. En. Ik kocht zelf ook wat. Isa en Lotte haalden me over een nieuwe rugzak te kopen. Als een soort tussenstap in mijn zoektocht naar de Echte Mooie Leren Tas. Dus in plaats van mijn tien jaar oude voddige rugzak, heb ik nu een hele mooie coole. Een zwarte, met grote klep. Met dat zwart wit wat je in de middelste tas ziet.

Ook leuk was het dat de meisjes supergoed geslaagd zijn. Heerlijk om ze zo nu en dan te verwennen, zeker nu hun lege kledingkasten en grotere lijven schreeuwden om nieuwe warme spullen. Dan red je het even niet met je kleedgeld en dan is het fijn om als moeder Sinterklaas te kunnen spelen.
Minder leuk was dan weer dat Lotte aan het einde van de dag ontdekte dat er 1 tas miste. Ze rende terug naar de laatste winkel, waar we de tasjes in een paskamer hadden gezet tijdens het passen. Maar nee hoor. Niets meer. Samen met Isa, die het zo sneu vond voor Lotte, liepen ze terug naar de andere winkels. Maar nee. Weg was 't. Wat een pech. €75 euro aan spullen. Dikke tranen voor Lotte. Troost van Isa. Later in de auto bleek dat het Isa's tasje was geweest dat zoek was geraakt en nu was de troost omgekeerd, hoewel Isa niet huilt om spullen, baalde ze toch heel erg. (ik liet haar die avond de broeken opnieuw bestellen via internet, korte pijn pakken)



Terwijl de meisjes ergens in een rij stonden, wachtte ik buiten en keek naar de lucht. Zelfs in een druk winkelcentrum vol lelijke gebouwen is er wel iets moois te zien.



Terug naar de rust. Het strand is terug, maar dan van slib en plantenresten. Pikzwart.



Joost maakt zich klaar voor de winter. Houtjes kloven.


Fijne ochtend.


Lekker dier.


Fijne dingen: gezellige zondag met lieve mensen en lekker eten.


En weer een mooie ochtend.


Alweer een etentje. Nu in Amsterdam. Ook nu ging ik wat eerder van huis weg, zodat ik nog een lekkere wandeling kon maken na een hele dag achter de computer. Dat geeft meteen een vakantiegevoel, vind ik altijd. In plaats van haasthaasthaast om op tijd bij het restaurant te zijn, heb ik met een half uurtje extra tijd om leuke dingen in de buurt te ontdekken.






 







Op woensdag ging ik weer op avontuur. Het was koud en het waaide echt best heel erg hard. Niet fijn om dan in de kale polder te lopen. Ik reed dus weer richting duinen na mijn werk en het avontuur begon. Ook dit keer raakte ik weer een paar keer de weg kwijt en was het een beetje spoorzoeken omdat de paaltjes niet altijd duidelijk waren. Maar wat was het weer mooi en wat geeft het toch een kick om over heuveltjes, zandpaden, boomstronken te rennen. Een gevoel van vrijheid en ontdekken. In het bos was het aardig beschut en het ging superlekker. Na 13,5km was mijn rondje klaar, maar ik nog niet, dus ik plakte er nog een andere route achteraan. Die voelde wel iets pittiger, maar evengoed ging het als een zonnetje. Meer dan 18km! Wihaaaaa!






De storm had intussen het meeste slib weer weggeblazen en kijk, nu hebben we een zandstrandje.


Wederom een mooie ochtend.


Lief kaartje van een vriendin.


Stevig ontbijtje gemaakt voor de meisjes en voor mij.


Ha die Rocky! Liet jij mij even schrikken. Op dierendag lag hij nog doodgemoederd te chillen in huis. De dag later was hij weg. Ook bij het eten. Ach, dacht ik, hij komt wel terug, zal wel op jacht zijn of zo. Maar de volgende dag liep ik toch weer roepend en zoekend door de tuin en langs alle plekjes waar hij misschien per ongeluk opgesloten zou kunnen zitten. Nee hoor. Geen Rocky. 
Pas een dag of wat later, toen ik het echt niet meer leuk vond en ik een traantje uit mijn ooghoek pinkte na weer een zoektocht, toen stond hij gewoon weer bij de deur. Alsof er niets aan de hand was. Goed doorvoed. Ik begin steeds meer te voelen voor een 'Find my Icat'-tracker.



Mijn lieve nichtje Milou is alweer 6 jaar! Wij kunnen er helaas niet bij zijn op haar feestje, maar ik stuurde een cadeautje en een blij plaatje. Wat vliegt de tijd toch.


Om weer op te warmen na lang fietsen in de kou maakte ik zoeteaardappelpompoenpaprikasoep. Met kokos en gember. Jumjum.


Allemaal superfijne dingen. Maar niet alleen maar. Donderdag was zo'n overvolle werkdag, de laatste dag voor een vakantie. Ik voelde het al komen opzetten, die hoofdpijn. Maar ja, dat heb je soms. Even rustig aan en dan gaat het weer voorbij. Genoeg fijns om op terug te kijken deze dagen.


Comments

Lentebloemen said…
Ik heb weer genoten van je blogje!

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more