Skip to main content

Van die dingen

Met de storm kwam gister aan het einde van de dag ook een hele nare hoofdpijn opzetten. Zo eentje waarvan je scheel gaat kijken en misselijk bent. Gelukkig was het laatste werk gedaan en had ik die avond alleen een proefles yoga die fijn ontspanning gaf. Na een onrustige nacht doe ik het vandaag lekker rustig aan en kijk ik terug in de plaatjes van afgelopen week. Gelukkig zakt de hoofdpijn al weer een beetje en heb ik een hele leuke weer voor de boeg. 

Blader je mee terug door de afgelopen dagen?

Opeens is het koud in Nederland. De eerste nachtvorst was er alweer in Drenthe en ook hier is het guur. De kachel dus weer aangezwengeld!


Met de meisjes een dagje shoppen in Rotterdam. Zo gezellig, met zijn drietjes op pad. Voor de eerste keer sinds, ik weet niet eens meer hoe lang. Ieder jaar ga ik ook wel een keertje shoppen met een van beide meisjes, maar zo met zijn drietjes, dat was extra leuk.

Alhoewel. Leuk. Leuk is het niet het woord wat voor mij bij het shoppen zelf past. Zeker niet op een zaterdag. Ik heb het zelf altijd na een uurtje alweer gezien en in plaats van koopzin krijg ik vaak eerder een soort afkeer als ik al die winkels vol spullen zie. Ik ben liever in de natuur.
Maar leuk is wel het woord voor samen met mijn dochters op pad. Ze te horen kletsen, lekker lunchen met elkaar, ze elkaar complimenten horen geven over de leuke dingen die ze hebben uitgezocht. En. En. En. Ik kocht zelf ook wat. Isa en Lotte haalden me over een nieuwe rugzak te kopen. Als een soort tussenstap in mijn zoektocht naar de Echte Mooie Leren Tas. Dus in plaats van mijn tien jaar oude voddige rugzak, heb ik nu een hele mooie coole. Een zwarte, met grote klep. Met dat zwart wit wat je in de middelste tas ziet.

Ook leuk was het dat de meisjes supergoed geslaagd zijn. Heerlijk om ze zo nu en dan te verwennen, zeker nu hun lege kledingkasten en grotere lijven schreeuwden om nieuwe warme spullen. Dan red je het even niet met je kleedgeld en dan is het fijn om als moeder Sinterklaas te kunnen spelen.
Minder leuk was dan weer dat Lotte aan het einde van de dag ontdekte dat er 1 tas miste. Ze rende terug naar de laatste winkel, waar we de tasjes in een paskamer hadden gezet tijdens het passen. Maar nee hoor. Niets meer. Samen met Isa, die het zo sneu vond voor Lotte, liepen ze terug naar de andere winkels. Maar nee. Weg was 't. Wat een pech. €75 euro aan spullen. Dikke tranen voor Lotte. Troost van Isa. Later in de auto bleek dat het Isa's tasje was geweest dat zoek was geraakt en nu was de troost omgekeerd, hoewel Isa niet huilt om spullen, baalde ze toch heel erg. (ik liet haar die avond de broeken opnieuw bestellen via internet, korte pijn pakken)



Terwijl de meisjes ergens in een rij stonden, wachtte ik buiten en keek naar de lucht. Zelfs in een druk winkelcentrum vol lelijke gebouwen is er wel iets moois te zien.



Terug naar de rust. Het strand is terug, maar dan van slib en plantenresten. Pikzwart.



Joost maakt zich klaar voor de winter. Houtjes kloven.


Fijne ochtend.


Lekker dier.


Fijne dingen: gezellige zondag met lieve mensen en lekker eten.


En weer een mooie ochtend.


Alweer een etentje. Nu in Amsterdam. Ook nu ging ik wat eerder van huis weg, zodat ik nog een lekkere wandeling kon maken na een hele dag achter de computer. Dat geeft meteen een vakantiegevoel, vind ik altijd. In plaats van haasthaasthaast om op tijd bij het restaurant te zijn, heb ik met een half uurtje extra tijd om leuke dingen in de buurt te ontdekken.






 







Op woensdag ging ik weer op avontuur. Het was koud en het waaide echt best heel erg hard. Niet fijn om dan in de kale polder te lopen. Ik reed dus weer richting duinen na mijn werk en het avontuur begon. Ook dit keer raakte ik weer een paar keer de weg kwijt en was het een beetje spoorzoeken omdat de paaltjes niet altijd duidelijk waren. Maar wat was het weer mooi en wat geeft het toch een kick om over heuveltjes, zandpaden, boomstronken te rennen. Een gevoel van vrijheid en ontdekken. In het bos was het aardig beschut en het ging superlekker. Na 13,5km was mijn rondje klaar, maar ik nog niet, dus ik plakte er nog een andere route achteraan. Die voelde wel iets pittiger, maar evengoed ging het als een zonnetje. Meer dan 18km! Wihaaaaa!






De storm had intussen het meeste slib weer weggeblazen en kijk, nu hebben we een zandstrandje.


Wederom een mooie ochtend.


Lief kaartje van een vriendin.


Stevig ontbijtje gemaakt voor de meisjes en voor mij.


Ha die Rocky! Liet jij mij even schrikken. Op dierendag lag hij nog doodgemoederd te chillen in huis. De dag later was hij weg. Ook bij het eten. Ach, dacht ik, hij komt wel terug, zal wel op jacht zijn of zo. Maar de volgende dag liep ik toch weer roepend en zoekend door de tuin en langs alle plekjes waar hij misschien per ongeluk opgesloten zou kunnen zitten. Nee hoor. Geen Rocky. 
Pas een dag of wat later, toen ik het echt niet meer leuk vond en ik een traantje uit mijn ooghoek pinkte na weer een zoektocht, toen stond hij gewoon weer bij de deur. Alsof er niets aan de hand was. Goed doorvoed. Ik begin steeds meer te voelen voor een 'Find my Icat'-tracker.



Mijn lieve nichtje Milou is alweer 6 jaar! Wij kunnen er helaas niet bij zijn op haar feestje, maar ik stuurde een cadeautje en een blij plaatje. Wat vliegt de tijd toch.


Om weer op te warmen na lang fietsen in de kou maakte ik zoeteaardappelpompoenpaprikasoep. Met kokos en gember. Jumjum.


Allemaal superfijne dingen. Maar niet alleen maar. Donderdag was zo'n overvolle werkdag, de laatste dag voor een vakantie. Ik voelde het al komen opzetten, die hoofdpijn. Maar ja, dat heb je soms. Even rustig aan en dan gaat het weer voorbij. Genoeg fijns om op terug te kijken deze dagen.


Comments

Lentebloemen said…
Ik heb weer genoten van je blogje!

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …

Zomers weekend

Zo'n zomers weekend vraagt erom om in het water te beginnen. Heerlijk stuk gezwommen. Alleen nog een staart en ik ben een zeemeermin ;).



Met Lotte maakte ik dit heerlijke toetje: Rabarber in kleine stukjes even koken. Banaan erdoor, schepje suiker en wat custardpoeder, in stukjes geknipte marshmellows erover en dan in de oven.


De perfecte mix van zuur, zoet, romig en zomer.


Boek uitgelezen. De recensies waren niet zo positief, maar ik vond het een bijzonder boek. Over een vrouw die in de jeugdzorg werkt en daarin alles goed wil doen, maar ondertussen haar eigen zoon uit het oog verliest.
De zoon komt door allerlei suffe omstandigheden en domme puberkeuzes in de ene na de andere ellende terecht. Mede door zijn vrienden die praten in osso en wallah en andersoortige straattaal.
Een derde hoofdrolspeler is de uitgerangeerde leraar, die tegenwoordig liever vogels kijkt maar een beginnende vriendschap sluit met de zoon.

Als de moeder op haar werk in de problemen komt omdat er een kind …