Skip to main content

Sneak Peak Portugal - een week in het paradijs


Zo. Dat was me even een portie fijn! Ik heb er nu alweer heimwee van ;).
Dit jaar gingen we nog niet naar mijn geliefde Portugal en dat kan natuurlijk niet. Vandaar dat we voor de herfstvakantie toch tickets boekten en naar het Zuiden vlogen. Deze keer niet aan de Algarve, waar we in februari meestal heen gaan. In oktober is het een stukje warmer en nu waren we benieuwd naar de kust boven Lissabon. Ik ben daar al wel een paar keer geweest, als kind al met mijn vader, en ook samen met Joost toen we nog studeerden en met een aftands autootje heel Europa door crossten in een aantal weken. En ook toen de meisjes nog heel klein en schattig waren spendeerden we tijd in dit gebied. We wisten dus al wel dat er nog heel veel te ontdekken viel.

En dat was zo. Wat was het heerlijk! Wat een ontzettend mooi gebied. Ik kan er maar niet over uit. Die rotsen, die kracht van het water, de mooie plaatsjes, het sfeertje van de surfers, het lekkere eten, het buiten leven. Dit was echt een weekje paradijs. De komende periode ga ik uitgebreid verslag doen. Gewoon eigenbelang hoor, zo kan ik nog even nagenieten bij de fijne foto's. Maar voor nu al een korte indruk.


Vlak bij ons huis: vanaf de kliffen kon je zo mooi het geweld van de zee bekijken.


Een heerlijk huis hadden we, met uitzicht op de oceaan.


Lekkere toetjes na het eten. Of ervoor, wat maakt het uit.


Prachtige zonsondergangen. Dat is ook wel leuk van deze kant ten opzichte van de Algarve: je ziet de zon mooi in zee zakken.


Vanaf ons balkon, uitzicht op zee.


Ik ben er bijna iedere ochtend op uit gegaan, als de rest nog sliep. Tegen zonsopgang was het zo mooi. Uren heb ik gestruind in totaal, langs de kust en de kliffen, over de mooiste paadjes met iedere minuut weer een ander uitzicht. Ik was er steeds helemaal hyper van.


Het huisjes had een heerlijke hangstoel. Fijn voor de donkere avonden. Glaasje wijn, boekje, chillen.


Ons live Snapchatfilter ;)))).


Met elkaar genieten. Borreltijd.


Weer zo'n selectie van een ochtendrun.


Zo mooi, die kleuren. Echt hoor, ik spatte af en toe bijna uit elkaar van blijdschap. Ik ben vast een idioot, maar het leek wel of mijn zintuigen extra gevoelig waren. Die kleuren, het licht, de geur van de zee.


Op avontuur.


Lekker spelen op het strand.


Nog maar eens het uitzicht.


Lifechanging middag. Dit is echt het jaar waarbij ik een aantal ingebeelde vooroordelen over mezelf overboord heb gegooid. Dat het niet haalbaar zou zijn om te paragliden bijvoorbeeld, of dat ik het nooit zou kunnen, surfen. Dat zat gewoon in mijn eigen hoofd. En wat was het gaaf om het naast me neer te leggen en het gewoon te doen. Paragliden was al zo geweldig in de zomer, maar dat surfen, dat heeft me echt gepakt! Ik schrijf er nog wel uitgebreider over, maar één ding kan ik alvast wel verklappen: ik was echt niet zo slecht als ik van tevoren had bedacht. Ik wil MEEEEEER!


Nog maar wat mooie uitzichten, tijdens het hardlopen 's morgens. Hieronder surften we....



Niet alleen natuur, ook mooie cultuur.


Bijzondere biblotheek.


Het lijkt de Chinese muur wel, maar het is een Moorse vesting, al uit 800! Bizar toch?


Life is a beach.


Wat boften we: vlak bij werden de wereldkampioenschappen surfen gehouden! We namen een kijkje, newbies als we waren. Ik had geen idee dat deze jongen vorig jaar wereldkampioen werd.



Mooi he? Zal ik teruggaan? Gewoon morgen stiekem weer een ticket boeken......

Comments

Anonymous said…
Beste Jolanda,

Wat is de kust boven Lissabon toch mooi hè?
Wij waren vorige maand aan de Costa da Prata, ter hoogte van Obidos.
Genoten hebben we van alles daar, de oceaan, het strand, de rotsen, de planten de mooie stadjes, teveel om op te noemen.
Ik zou ook ieder jaar wel daarheen willen!
Heel leuk om jouw ervaringen daar te lezen en natuurlijk jouw foto's te zien.

Hartelijke groet, Yvonne
Sil said…
Wauw, wat prachtig allemaal!
Wat heerlijk dat jullie zo hebben genoten!!

Popular posts from this blog

Beetje dramatisch: the end of a dream

Een beetje fatalistisch kan ik soms wel zijn. Ik kan er niets aan doen, ben niet zo heel materialistisch en hecht me niet direct aan spullen, maar soms vertegenwoordigen spullen wel een stukje levensgeluk.
Onze caravan bijvoorbeeld. Als een oudje kwam hij binnen, en vooral Joost heeft er zoveel uren werk ingestoken: alles schoonmaken, repareren, verven. We lieten de banken opnieuw bekleden, namen een fris vloerbedekkinkje. Met veel moeite zetten we hem op de rand van de 'camping' en sloten we water aan en zorgden voor gas voor de verwarming.
De mancave was het, waar Joost en zijn vrienden af en toe een biertje dronken.  Een chillruimte voor de kinderen, die er feestjes gaven en waar hun vriendinnen bleven logeren. Een uitvalsbasis voor mij was het, om een beetje de rust op te zoeken en lekker in het zonnetje te lezen, uitkijkend over de weilanden.
Een symbool voor ons geluk hier in de polder: dat je de dingen kunt maken door er hard voor te werken en dan de tijd te nemen erva…

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more