Skip to main content

Sneak Peak Portugal - een week in het paradijs


Zo. Dat was me even een portie fijn! Ik heb er nu alweer heimwee van ;).
Dit jaar gingen we nog niet naar mijn geliefde Portugal en dat kan natuurlijk niet. Vandaar dat we voor de herfstvakantie toch tickets boekten en naar het Zuiden vlogen. Deze keer niet aan de Algarve, waar we in februari meestal heen gaan. In oktober is het een stukje warmer en nu waren we benieuwd naar de kust boven Lissabon. Ik ben daar al wel een paar keer geweest, als kind al met mijn vader, en ook samen met Joost toen we nog studeerden en met een aftands autootje heel Europa door crossten in een aantal weken. En ook toen de meisjes nog heel klein en schattig waren spendeerden we tijd in dit gebied. We wisten dus al wel dat er nog heel veel te ontdekken viel.

En dat was zo. Wat was het heerlijk! Wat een ontzettend mooi gebied. Ik kan er maar niet over uit. Die rotsen, die kracht van het water, de mooie plaatsjes, het sfeertje van de surfers, het lekkere eten, het buiten leven. Dit was echt een weekje paradijs. De komende periode ga ik uitgebreid verslag doen. Gewoon eigenbelang hoor, zo kan ik nog even nagenieten bij de fijne foto's. Maar voor nu al een korte indruk.


Vlak bij ons huis: vanaf de kliffen kon je zo mooi het geweld van de zee bekijken.


Een heerlijk huis hadden we, met uitzicht op de oceaan.


Lekkere toetjes na het eten. Of ervoor, wat maakt het uit.


Prachtige zonsondergangen. Dat is ook wel leuk van deze kant ten opzichte van de Algarve: je ziet de zon mooi in zee zakken.


Vanaf ons balkon, uitzicht op zee.


Ik ben er bijna iedere ochtend op uit gegaan, als de rest nog sliep. Tegen zonsopgang was het zo mooi. Uren heb ik gestruind in totaal, langs de kust en de kliffen, over de mooiste paadjes met iedere minuut weer een ander uitzicht. Ik was er steeds helemaal hyper van.


Het huisjes had een heerlijke hangstoel. Fijn voor de donkere avonden. Glaasje wijn, boekje, chillen.


Ons live Snapchatfilter ;)))).


Met elkaar genieten. Borreltijd.


Weer zo'n selectie van een ochtendrun.


Zo mooi, die kleuren. Echt hoor, ik spatte af en toe bijna uit elkaar van blijdschap. Ik ben vast een idioot, maar het leek wel of mijn zintuigen extra gevoelig waren. Die kleuren, het licht, de geur van de zee.


Op avontuur.


Lekker spelen op het strand.


Nog maar eens het uitzicht.


Lifechanging middag. Dit is echt het jaar waarbij ik een aantal ingebeelde vooroordelen over mezelf overboord heb gegooid. Dat het niet haalbaar zou zijn om te paragliden bijvoorbeeld, of dat ik het nooit zou kunnen, surfen. Dat zat gewoon in mijn eigen hoofd. En wat was het gaaf om het naast me neer te leggen en het gewoon te doen. Paragliden was al zo geweldig in de zomer, maar dat surfen, dat heeft me echt gepakt! Ik schrijf er nog wel uitgebreider over, maar één ding kan ik alvast wel verklappen: ik was echt niet zo slecht als ik van tevoren had bedacht. Ik wil MEEEEEER!


Nog maar wat mooie uitzichten, tijdens het hardlopen 's morgens. Hieronder surften we....



Niet alleen natuur, ook mooie cultuur.


Bijzondere biblotheek.


Het lijkt de Chinese muur wel, maar het is een Moorse vesting, al uit 800! Bizar toch?


Life is a beach.


Wat boften we: vlak bij werden de wereldkampioenschappen surfen gehouden! We namen een kijkje, newbies als we waren. Ik had geen idee dat deze jongen vorig jaar wereldkampioen werd.



Mooi he? Zal ik teruggaan? Gewoon morgen stiekem weer een ticket boeken......

Comments

Anonymous said…
Beste Jolanda,

Wat is de kust boven Lissabon toch mooi hè?
Wij waren vorige maand aan de Costa da Prata, ter hoogte van Obidos.
Genoten hebben we van alles daar, de oceaan, het strand, de rotsen, de planten de mooie stadjes, teveel om op te noemen.
Ik zou ook ieder jaar wel daarheen willen!
Heel leuk om jouw ervaringen daar te lezen en natuurlijk jouw foto's te zien.

Hartelijke groet, Yvonne
Sil said…
Wauw, wat prachtig allemaal!
Wat heerlijk dat jullie zo hebben genoten!!

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Summer Breek in Etersheim 2017

Op het laagste punt van Nederland, bij de molen - 'mijn' molen - speelt de derde editie van Summer Breek. Een soort Oerol in de polder. De Parade, maar dan rustig en niet zo commercieel. Obscure bandjes (voor mij dan, ik ben geen echte muziekkenner), theater, gekke dingen. 
Een echte festivalganger ben ik niet, ik kan niet goed tegen grote mensenmassa's, maar dit festival is een pareltje in de modder. En dit jaar was het prachtig weer! Vrijdagavond gingen we met zijn drietjes, op de fiets.

Even lekker wat eten (en meteen de kas spekken, want hartstikke duur, maar ja, veel subsidie krijgen ze niet en zo halen ze toch wat geld binnen).


Het was rustig, zeker in het begin van de avond. Ik gun Summer Breek meer publiek, al was de sfeer ook nu ontzettend goed. Eén groot vakantiegevoel.




De zwaaiende handjes achter de gevaarlijke sloot.

Een rij van figuren met zweefhoofd gemaakt van in plastic verpakt huisvuil.


Strike a pose.


Ik vond het heerlijk. Het zonnetje, overal rond struin…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …