Skip to main content

Beginners mind

"When you're familiar with my Youtubevideos, you'll recognize this flow. That's great. 
If you don't. Even better. Beginners mind."

Iets in die trant zei ze en ik moest glimlachen. Typerend voor de manier waarop Adriene Mishler met yoga omgaat.

Al jaren doe ik yoga met haar filmpjes. Samen met Tara Stiles en Strala heeft ze yoga in mijn leven gebracht. Ik had altijd vooroordelen over yoga. Dat je dan lange witte kleren aan moest doen. Een tulband op. Mantra's moet neuriën met klankschalen erbij. Prima voor wie dat op die manier wil doen, het heeft vast iets bijzonders, maar het is niet voor mij.

Ik dacht dat yoga iets was waar je goed in moest zijn. Lenig en soepel en dat was ik door het vele hardlopen allang niet meer. Dat je volledig zen moest zijn om het te kunnen doen en dat was ik absoluut niet, met alle drukte in mijn leven. Dat het saai zou zijn en veel tijd zou kosten. Kortom, ik dacht er het mijne van, een jaar of 5 geleden ofzo.

Tot ik de yogavideo's op YouTube ontdekte, van Tara Stiles en van Adriene. Vooral die van Adriene waren super om mee te beginnen. Niet te lang, een minuut of 10, een kwartiertje. Zeker niet zweverig, regelmatig moest ik grinniken om haar opmerkingen tussendoor. Absoluut niet moeilijk, sommige video's zou ik technisch en fysiek gezien misschien wel als suf en simpel beschouwen: een beetje staan en buigen en je been een paar keer op en neer. Maar technisch en fysiek is één ding. In deze video's kwam er een hele nieuwe lading bij. Die van met nieuwsgierigheid kijken naar wat er in je lijf gebeurt als je rechtop staat, of in downdog. Het aandachtig aanschouwen wat het met je doet als je in een warrior staat. Het intunen in jezelf, hoe je lijf en geest er die dag eigenlijk voorstaan. 

En vooral ook het stilstaan bij hoe je iets kunt doen voor anderen, hoe je meer vriendelijkheid in de dag brengt. Een fijne, want het is wel een van de dingen die me een beetje storen aan de fittrend van tegenwoordig. Allemaal zo gefocust op je eigen ontwikkeling, je zelf ontplooien, een beetje navelstaarderig, dat voelt niet prettig. Maar net als bij headspace leerde ik dat yoga ook juist een manier is om meer te kunnen doen voor anderen. Met meer aandacht naar ze te luisteren, proberen minder vooroordelen te hebben, vriendelijker te zijn voor mensen om me heen.

Lang verhaal kort: ik vond het gewoon fijn  en ben het blijven doen. En in de afgelopen jaren yoga heeft het zoveel fijns en goeds gebracht. Niet alleen de lenigheid, soepelheid, kracht en balans. Ook de nieuwsgierigheid naar de dingen en het 'practise ease'. Het hele 'no pain no gain' gebeuren heb ik de deur uitgegooid, niet alleen in de sport, maar eigenlijk in heel mijn leven. En meer yoga geeft een blijere Jo. En een blijere Jo kan hopelijk de mensen om haar heen een beetje blijer maken.

Toen ik hoorde dat Adriene een Europese tour zou gaan doen, kocht ik ook direct een kaartje. Voor een 'echte les'. Mijn tweede ooit, de vuurdoop was dit voorjaar geweest met de masterclass van Tara Stiles en had ik super gevonden. Ik was dus minder nerveus en vooral nieuwsgierig. Maar toen ik aankwam bij de Sporthallen Zuid fronsten mijn wenkbrauwen wel een beetje. Mijn hemel. Wat een rij. Wat een massa mensen. Vrouwen vooral. Ruim vierhonderd stonden er, yogamatje onder de arm. Allemaal vol verwachting. Mijn cynische ik vond 't even maar niks, al die types die hun guru kwamen aanbidden, een snelle rekensom (400 x €35) bedachten dat 't vooral Big Business was, zo'n potje yoga. Maar ik zette die gedachten stop en besloot er blanco in te gaan.

Daarbij, toen ik naar de gymzaal wandelde, mijn matje in mijn rugzak, waren er al 3 fietsers - ook met yogamatje- die vriendelijk zwaaiden. In de rij had ik een paar gesprekjes met leuke mensen, die ook gewoon benieuwd waren. Hoe zou dat zijn, zo'n echte les. 

Wat gaaf eigenlijk, zoveel mensen die yoga doen en vaak hebben ontdekt via het internet, via een YouTubefilmpje. Mijn ene buurvrouw kwam uit Griekenland en logeerde bij haar zus die in Brussel woont, samen waren ze benieuwd. Mijn andere buurvrouw kwam helemaal uit Parijs naar Nederland voor deze les. De hele zaal zat vol met leuke, vrolijke, nieuwsgierige mensen.

Ik kende de zaal alleen van hardloopwedstrijden, waarbij je hier je startnummer ophaalt en de energie was een beetje hetzelfde: de combinatie van zoveel mensen die gezamenlijk iets leuks gaan doen. Een soort zindering van energie. Eigenlijk supergaaf.

En daar was Adriene dan, gewoon een klein meisje in die enorme zaal, maar met een uitstraling waar je u tegen zegt. En een talent voor de werking van het woord. Bijzonder hoe ze met haar inleidende praatje van een gymzaal vol nieuwsgierige mensen, een beetje gespannen, een ruimte maakte om met zijn alleen tegelijk en ieder voor zich een eigen verhaal te maken. Ze vertelde dat ze die ochtend aankwam en even schrok en dacht 'hoe ga ik nou van zo'n gymzaal een prettige yoga-omgeving maken' en hoe ze met hulp van anderen, met licht, een bos bloemen, een mooie slinger met 'Find what feels good' die iemand had gemaakt, met muziek en met alle mensen in de zaal er nu helemaal klaar voor was. Dat dat ook yoga is, dat je niet hoeft te wachten op de perfecte situatie, maar dat hoe het is op dat moment al goed genoeg is. Dat je het alleen maar hoeft te DOEN!

En we deden het, een les van ruim 90 minuten. En het was gaaf. En bijzonder. De muziek erbij was zo cool, het ene moment stonden we een beetje te dansen op Earth Wind and Fire. Het andere moment deden we een geweldige flow op Can you feel the love tonight van Elton John. En ik voelde me de LionKing zelf ;).

Find what feels good in optima forma. En it Felt Good!












Na de les bleef ik niet hangen in de drukte, maar ging ik naar buiten, mijn hoofd vol blije gedachten. Een heerlijk rondje hardlopen in het Amsterdamse bos. Vol nieuwsgierigheid kijken naar hoe het licht door de blaadjes speelt. Hoe mooi de kleuren zijn nu. Hoe grappig het voelt dat mijn sokken langzaam nat worden van het natte gras waar ik doorheen loop. 

Leven met een beginners mind is leuk. Want je hoeft het nog niet te kunnen. Je hoeft het alleen maar te DOEN. Vol nieuwsgierigheid te kijken en op zoek te gaan naar 'what feels good'. 








Comments

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …

Zomers weekend

Zo'n zomers weekend vraagt erom om in het water te beginnen. Heerlijk stuk gezwommen. Alleen nog een staart en ik ben een zeemeermin ;).



Met Lotte maakte ik dit heerlijke toetje: Rabarber in kleine stukjes even koken. Banaan erdoor, schepje suiker en wat custardpoeder, in stukjes geknipte marshmellows erover en dan in de oven.


De perfecte mix van zuur, zoet, romig en zomer.


Boek uitgelezen. De recensies waren niet zo positief, maar ik vond het een bijzonder boek. Over een vrouw die in de jeugdzorg werkt en daarin alles goed wil doen, maar ondertussen haar eigen zoon uit het oog verliest.
De zoon komt door allerlei suffe omstandigheden en domme puberkeuzes in de ene na de andere ellende terecht. Mede door zijn vrienden die praten in osso en wallah en andersoortige straattaal.
Een derde hoofdrolspeler is de uitgerangeerde leraar, die tegenwoordig liever vogels kijkt maar een beginnende vriendschap sluit met de zoon.

Als de moeder op haar werk in de problemen komt omdat er een kind …