Skip to main content

Wonder in the new week


De nieuwe week is inmiddels al weer een oude week, sterker nog, het weekend is alweer begonnen.
Maar één moment van de week staat in mijn geheugen gegrift.

Joost en ik maakten een avondwandeling, verderop langs de dijk. Ik verzamelde veren en we zagen de lucht veranderen. In de verte leek er wel brand: oranje, roze, paarsachtige tinten. Op zich al mooi om naar te kijken. Maar toen we een grote groep spreeuwen zagen vliegen werden we echt stil.
Ballet in de lucht, zwermen vogels die uitbolden, weer samenbalden, een steeds veranderende vorm in de lucht. Magisch blijft zoiets, dat ze niet tegen elkaar opvliegen. We hebben een heel tijdje staan kijken en genieten.








Verder maakte ik een heerlijke lunchwandeling in Utrecht tijdens een kantoordag daar.













Ook is onze kip nog steeds broeds en blijft de aardbeienbak trekken. Een paar keer per dag haal ik haar eraf en zet haar bij het eten bij het hok. Maar steeds komt ze weer terug. 's Morgens zit ze er als een verzopen kat weer bij, ondanks dat ik haar in het donker in het hok zet. Dus iedere ochtend droog ik een kippie af.


Ook maakte ik een heerlijke duurloop. Een nieuwe route, dat maakt het altijd leuk. En een nieuw soort training, met langere intervalblokken, afgewisseld met stukjes wandelen. Vijf blokken van 1000 - 800 - 600 meter hardlopen, afgewisseld met 250 - 200 - 150meter wandelen. In totaal 15 kilometer en ik liep ze als een zonnetje! Door die wandelpauzes tussen de hardloopintervals blijf ik op krachten en kan ik het tempo in de renblokjes redelijk hoog houden (tussen de 5.50 en de 6.36) en de laatste blokjes zelfs wat sneller dan de eerste blokjes doen. Ondanks het wandelen is mijn totale tempo uiteindelijk niet eens lager, dan wanneer ik alles zou hardlopen. Ik blijf het een supercombi vinden, dat runwalkrun!



Wel een megahonger, dus heerlijk verse pastasaus gemaakt.


En een enorme berg gegeten!


Comments

Komt me bekend voor: ik heb ook altijd zo'n mega honger na het hardlopen. Daarom maken we voor onszelf op zondagmorgen altijd een heerlijk roerei met gerookte zalm, gebakken tomaat en avocado. Dan kan ik er weer tegen.

Popular posts from this blog

Beetje dramatisch: the end of a dream

Een beetje fatalistisch kan ik soms wel zijn. Ik kan er niets aan doen, ben niet zo heel materialistisch en hecht me niet direct aan spullen, maar soms vertegenwoordigen spullen wel een stukje levensgeluk.
Onze caravan bijvoorbeeld. Als een oudje kwam hij binnen, en vooral Joost heeft er zoveel uren werk ingestoken: alles schoonmaken, repareren, verven. We lieten de banken opnieuw bekleden, namen een fris vloerbedekkinkje. Met veel moeite zetten we hem op de rand van de 'camping' en sloten we water aan en zorgden voor gas voor de verwarming.
De mancave was het, waar Joost en zijn vrienden af en toe een biertje dronken.  Een chillruimte voor de kinderen, die er feestjes gaven en waar hun vriendinnen bleven logeren. Een uitvalsbasis voor mij was het, om een beetje de rust op te zoeken en lekker in het zonnetje te lezen, uitkijkend over de weilanden.
Een symbool voor ons geluk hier in de polder: dat je de dingen kunt maken door er hard voor te werken en dan de tijd te nemen erva…

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more