Skip to main content

Ook in het weekend: aan de klus

Laatst had Lotte een leuk idee: ze wilde een van de muren van haar kamer schilderen. Het turquoise was ze intussen wel zat, ondanks dat we haar kamer in het begin van het jaar een make over hadden gegeven. In de muur hadden we toen geen zin, maar nu vond ze het toch tijd voor wat anders. 

Lotte lijkt echter op mij, veel plannen maken, maar echt heel daadkrachtig in de directe uitvoering zijn we niet. 'dat gaan we binnenkort eens doen', hadden we al een tijdje in ons hoofd.

We hadden Isa nodig om echt op gang te komen. Voor Isa's kamer waren we voor ze naar de brugklas ging ook al samen bezig geweest. Een groot bureau hadden we in elkaar gefabriekt, maar eerlijk is eerlijk, erg mooi was dit niet geworden. Met poten van de Ikea en lange stukken mdf hadden we een L-vormig bureau gemaakt, maar dit was een beetje doorgezakt en liep niet mooi over in de hoek. 
Ook Isa was haar muur zat, net als de roze metallic kastdeurtjes, die ze al vanaf het de verhuizing had. Isa lijkt meer op Joost, niet alleen bedenken, maar ook direct inplannen en aan de gang. Ook had ze allemaal argumenten over waarom ze ook een make up kast nodig had (nu ligt alles op de strijkplank, in de badkamer, en eigenlijk overal slingerend in huis), haar 'dan kan ik alles tenminste netjes opruimen en me in mijn eigen kamer opmaken' klonk als muziek in de oren.


En zo gingen we deze zondag met zijn drietjes in de oude pick up naar de Ikea. Ik voelde me reuze stoer! Een hele rondgang, allemaal spullen gekocht, lekkere lunch gegeten.


Gezelligheid!


Hup naar de Praxis, waar we elkaar afwisselden om verf uit te zoeken en af te rekenen. Iemand moest de auto bewaken natuurlijk.


Thuis had ik het eigenlijk al wel een beetje gezien, een paar uur in de warmte door de Ikea sjouwen is op zich al pittig genoeg. Maar de meisjes wilden doorpakken en dus gingen we aan de slag. Afplakken, verf roeren, en schilderen maar....


(bovenstaande foto geeft aan hoe ik me ongeveer voelde, niet meer helemaal scherp ;))


Een prachtige regenboog vergezelde ons en druk waren we aan de slag. Sjouwen met boeken en de boekenkast vanuit Lottes kamer naar de logeerkamer. Daar het kapotte stapelbed demonteren en opruimen. Zooi wegbergen, opruimen, stofzuigen, de meiden met schilderen helpen, En we schoten echt op.

Maar zoals dat meestal gaat: aan het einde van de verf en onze energie, was de muur wel vrijwel goed na 3 keer verven, maar nog steeds niet helemaal gedekt. De kwast viel op de grond toen ik ging opruimen en ik had het helemaal gehad. Het leek wel alsof er een explosie was geweest.

De volgende ochtend zag ik het wel weer wat positiever in. Joost zou de muur nog een extra laagje geven, het bureau was prachtig, de kastjes ook heel mooi en die donkere muren vond ik echt super stijlvol staan in de verder lichte kamers.


De meiden trokken al hun kleren uit de kasten en maakten stapels: te klein, niet goed meer, niet leuk meer etc.



Lotte had intussen andere prioriteiten, die ging op kamp, en lag te skypen om de bonte avond voor te bereiden.


Isa pakte wat verder door. Een enorme stapel met 'niet goed, maar misschien nog wel voor Lotte' en op de kastjes wat minder stapels met kleren die nog wel pasten.




Ik maakte het bed vast op, met leuke kussens en hopelijk wordt het project dit weekend voltooid. We moeten het make up kastje nog in elkaar schroeven en de spiegel met lampjes installeren.  De meisjes moeten nog opruimen en schoonmaken. Het project is nog in volle gang.


Wordt vervolgd dus!

Comments

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more