Skip to main content

Ook in het weekend: aan de klus

Laatst had Lotte een leuk idee: ze wilde een van de muren van haar kamer schilderen. Het turquoise was ze intussen wel zat, ondanks dat we haar kamer in het begin van het jaar een make over hadden gegeven. In de muur hadden we toen geen zin, maar nu vond ze het toch tijd voor wat anders. 

Lotte lijkt echter op mij, veel plannen maken, maar echt heel daadkrachtig in de directe uitvoering zijn we niet. 'dat gaan we binnenkort eens doen', hadden we al een tijdje in ons hoofd.

We hadden Isa nodig om echt op gang te komen. Voor Isa's kamer waren we voor ze naar de brugklas ging ook al samen bezig geweest. Een groot bureau hadden we in elkaar gefabriekt, maar eerlijk is eerlijk, erg mooi was dit niet geworden. Met poten van de Ikea en lange stukken mdf hadden we een L-vormig bureau gemaakt, maar dit was een beetje doorgezakt en liep niet mooi over in de hoek. 
Ook Isa was haar muur zat, net als de roze metallic kastdeurtjes, die ze al vanaf het de verhuizing had. Isa lijkt meer op Joost, niet alleen bedenken, maar ook direct inplannen en aan de gang. Ook had ze allemaal argumenten over waarom ze ook een make up kast nodig had (nu ligt alles op de strijkplank, in de badkamer, en eigenlijk overal slingerend in huis), haar 'dan kan ik alles tenminste netjes opruimen en me in mijn eigen kamer opmaken' klonk als muziek in de oren.


En zo gingen we deze zondag met zijn drietjes in de oude pick up naar de Ikea. Ik voelde me reuze stoer! Een hele rondgang, allemaal spullen gekocht, lekkere lunch gegeten.


Gezelligheid!


Hup naar de Praxis, waar we elkaar afwisselden om verf uit te zoeken en af te rekenen. Iemand moest de auto bewaken natuurlijk.


Thuis had ik het eigenlijk al wel een beetje gezien, een paar uur in de warmte door de Ikea sjouwen is op zich al pittig genoeg. Maar de meisjes wilden doorpakken en dus gingen we aan de slag. Afplakken, verf roeren, en schilderen maar....


(bovenstaande foto geeft aan hoe ik me ongeveer voelde, niet meer helemaal scherp ;))


Een prachtige regenboog vergezelde ons en druk waren we aan de slag. Sjouwen met boeken en de boekenkast vanuit Lottes kamer naar de logeerkamer. Daar het kapotte stapelbed demonteren en opruimen. Zooi wegbergen, opruimen, stofzuigen, de meiden met schilderen helpen, En we schoten echt op.

Maar zoals dat meestal gaat: aan het einde van de verf en onze energie, was de muur wel vrijwel goed na 3 keer verven, maar nog steeds niet helemaal gedekt. De kwast viel op de grond toen ik ging opruimen en ik had het helemaal gehad. Het leek wel alsof er een explosie was geweest.

De volgende ochtend zag ik het wel weer wat positiever in. Joost zou de muur nog een extra laagje geven, het bureau was prachtig, de kastjes ook heel mooi en die donkere muren vond ik echt super stijlvol staan in de verder lichte kamers.


De meiden trokken al hun kleren uit de kasten en maakten stapels: te klein, niet goed meer, niet leuk meer etc.



Lotte had intussen andere prioriteiten, die ging op kamp, en lag te skypen om de bonte avond voor te bereiden.


Isa pakte wat verder door. Een enorme stapel met 'niet goed, maar misschien nog wel voor Lotte' en op de kastjes wat minder stapels met kleren die nog wel pasten.




Ik maakte het bed vast op, met leuke kussens en hopelijk wordt het project dit weekend voltooid. We moeten het make up kastje nog in elkaar schroeven en de spiegel met lampjes installeren.  De meisjes moeten nog opruimen en schoonmaken. Het project is nog in volle gang.


Wordt vervolgd dus!

Comments

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …

Zomers weekend

Zo'n zomers weekend vraagt erom om in het water te beginnen. Heerlijk stuk gezwommen. Alleen nog een staart en ik ben een zeemeermin ;).



Met Lotte maakte ik dit heerlijke toetje: Rabarber in kleine stukjes even koken. Banaan erdoor, schepje suiker en wat custardpoeder, in stukjes geknipte marshmellows erover en dan in de oven.


De perfecte mix van zuur, zoet, romig en zomer.


Boek uitgelezen. De recensies waren niet zo positief, maar ik vond het een bijzonder boek. Over een vrouw die in de jeugdzorg werkt en daarin alles goed wil doen, maar ondertussen haar eigen zoon uit het oog verliest.
De zoon komt door allerlei suffe omstandigheden en domme puberkeuzes in de ene na de andere ellende terecht. Mede door zijn vrienden die praten in osso en wallah en andersoortige straattaal.
Een derde hoofdrolspeler is de uitgerangeerde leraar, die tegenwoordig liever vogels kijkt maar een beginnende vriendschap sluit met de zoon.

Als de moeder op haar werk in de problemen komt omdat er een kind …