Skip to main content

Buiten


Buiten zijn is fijn. 
Zo'n blijmaker is dat: na een dag achter je computer lekker op je blote voeten door de tuin, even aan alle bloemen snuffelen en dan heerlijk even in het namiddagzonnetje je ogen dicht doen. De warmte op je benen voelen. Weten dat je die dag niets meer hoeft. Luisteren naar de vogels. De herfst ruiken. Maar nog even in zomersferen zijn.


Lekker ontbijt, of lunch, ik weet 't niet meer.


Alsof je je schoen hebt gezet en je nieuwsgierig naar beneden rent om te kijken wat er in zit. Nu de zon steeds later opkomt, voelt het iedere keer alsof ik een cadeautje uitpak, als ik nieuwsgierig de dijk over ren om te kijken of ie al boven water is, die grote gouden bol.


Isa is hard aan het werk. Vier havo is volgens mij best een pittig jaar. Nog steeds mag (en wil) ik me niet met haar planning bemoeien, maar volgens mij houdt ze alles wat ze moet doen goed bij. Ik zie hier en daar werkstukken en opdrachten in de mail voorbijkomen, die geprint moeten worden. En hier was ze heel wat uurtjes voor aan het knutselen. 




Ik pak nog maar weer een cadeautje uit voor ik de kinderen uitzwaai.



Uitzicht.



Vroeg op pad. Er moet ook gewerkt worden. Dat zie je niet af aan deze foto's, maar al die uren zijn ook minder fotogeniek ;)


Gelukkig is er -hoe druk een dag ook mag zijn- altijd tijd om even naar buiten te gaan.



Vrije woensdag. Rendag! Ik ga lekker deze maand, ben weer vol aan het opbouwen met hardlopen en ik geniet er enorm van! Hier was ik klaar van een duurloopje van 14km.


Bloemen in het herfstlicht.


Zondagochtend. Druk weekend achter de rug en een hele drukke dag voor de boeg: klussen en Ikea (waarover later meer). Dus maar even vroeg eruit en een zalig zondagochtendrondje lopen. 2,5 km tot het strandje, waar ik even 'stop to smell the roses'. Want waarom altijd maar doorrennen? Letterlijk en figuurlijk.



Het is stil op het strandje. De zon glinstert in het water. De schelpjes knarsen onder mijn voeten (wat jammer is het toch dat die nog steeds niet teruggekomen zijn bij ons strandje).


Ik stop en ruik. Niet aan de rozen, maar aan de kamille. Kleine zonnetjes in de zondagochtend.


Kijk, dat zou ik mooi misgelopen zijn als ik niet op pad was gegaan. Of als ik alleen was gaan hardlopen, zonder een kleine stop halverwege.


De dijk, wat fijn dat er niet meer aan gaat gebeuren dan strikt noodzakelijk. Dat het water er tegen aan blijft klotsen.


Het blijft een uniek stukje natuur en een prachtig stuk Nederland.


Sja, en toen was de dag alweer voorbij. Weer een dag.


Comments

Popular posts from this blog

Beetje dramatisch: the end of a dream

Een beetje fatalistisch kan ik soms wel zijn. Ik kan er niets aan doen, ben niet zo heel materialistisch en hecht me niet direct aan spullen, maar soms vertegenwoordigen spullen wel een stukje levensgeluk.
Onze caravan bijvoorbeeld. Als een oudje kwam hij binnen, en vooral Joost heeft er zoveel uren werk ingestoken: alles schoonmaken, repareren, verven. We lieten de banken opnieuw bekleden, namen een fris vloerbedekkinkje. Met veel moeite zetten we hem op de rand van de 'camping' en sloten we water aan en zorgden voor gas voor de verwarming.
De mancave was het, waar Joost en zijn vrienden af en toe een biertje dronken.  Een chillruimte voor de kinderen, die er feestjes gaven en waar hun vriendinnen bleven logeren. Een uitvalsbasis voor mij was het, om een beetje de rust op te zoeken en lekker in het zonnetje te lezen, uitkijkend over de weilanden.
Een symbool voor ons geluk hier in de polder: dat je de dingen kunt maken door er hard voor te werken en dan de tijd te nemen erva…

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more