Skip to main content

Buiten


Buiten zijn is fijn. 
Zo'n blijmaker is dat: na een dag achter je computer lekker op je blote voeten door de tuin, even aan alle bloemen snuffelen en dan heerlijk even in het namiddagzonnetje je ogen dicht doen. De warmte op je benen voelen. Weten dat je die dag niets meer hoeft. Luisteren naar de vogels. De herfst ruiken. Maar nog even in zomersferen zijn.


Lekker ontbijt, of lunch, ik weet 't niet meer.


Alsof je je schoen hebt gezet en je nieuwsgierig naar beneden rent om te kijken wat er in zit. Nu de zon steeds later opkomt, voelt het iedere keer alsof ik een cadeautje uitpak, als ik nieuwsgierig de dijk over ren om te kijken of ie al boven water is, die grote gouden bol.


Isa is hard aan het werk. Vier havo is volgens mij best een pittig jaar. Nog steeds mag (en wil) ik me niet met haar planning bemoeien, maar volgens mij houdt ze alles wat ze moet doen goed bij. Ik zie hier en daar werkstukken en opdrachten in de mail voorbijkomen, die geprint moeten worden. En hier was ze heel wat uurtjes voor aan het knutselen. 




Ik pak nog maar weer een cadeautje uit voor ik de kinderen uitzwaai.



Uitzicht.



Vroeg op pad. Er moet ook gewerkt worden. Dat zie je niet af aan deze foto's, maar al die uren zijn ook minder fotogeniek ;)


Gelukkig is er -hoe druk een dag ook mag zijn- altijd tijd om even naar buiten te gaan.



Vrije woensdag. Rendag! Ik ga lekker deze maand, ben weer vol aan het opbouwen met hardlopen en ik geniet er enorm van! Hier was ik klaar van een duurloopje van 14km.


Bloemen in het herfstlicht.


Zondagochtend. Druk weekend achter de rug en een hele drukke dag voor de boeg: klussen en Ikea (waarover later meer). Dus maar even vroeg eruit en een zalig zondagochtendrondje lopen. 2,5 km tot het strandje, waar ik even 'stop to smell the roses'. Want waarom altijd maar doorrennen? Letterlijk en figuurlijk.



Het is stil op het strandje. De zon glinstert in het water. De schelpjes knarsen onder mijn voeten (wat jammer is het toch dat die nog steeds niet teruggekomen zijn bij ons strandje).


Ik stop en ruik. Niet aan de rozen, maar aan de kamille. Kleine zonnetjes in de zondagochtend.


Kijk, dat zou ik mooi misgelopen zijn als ik niet op pad was gegaan. Of als ik alleen was gaan hardlopen, zonder een kleine stop halverwege.


De dijk, wat fijn dat er niet meer aan gaat gebeuren dan strikt noodzakelijk. Dat het water er tegen aan blijft klotsen.


Het blijft een uniek stukje natuur en een prachtig stuk Nederland.


Sja, en toen was de dag alweer voorbij. Weer een dag.


Comments

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more