Skip to main content

Buiten


Buiten zijn is fijn. 
Zo'n blijmaker is dat: na een dag achter je computer lekker op je blote voeten door de tuin, even aan alle bloemen snuffelen en dan heerlijk even in het namiddagzonnetje je ogen dicht doen. De warmte op je benen voelen. Weten dat je die dag niets meer hoeft. Luisteren naar de vogels. De herfst ruiken. Maar nog even in zomersferen zijn.


Lekker ontbijt, of lunch, ik weet 't niet meer.


Alsof je je schoen hebt gezet en je nieuwsgierig naar beneden rent om te kijken wat er in zit. Nu de zon steeds later opkomt, voelt het iedere keer alsof ik een cadeautje uitpak, als ik nieuwsgierig de dijk over ren om te kijken of ie al boven water is, die grote gouden bol.


Isa is hard aan het werk. Vier havo is volgens mij best een pittig jaar. Nog steeds mag (en wil) ik me niet met haar planning bemoeien, maar volgens mij houdt ze alles wat ze moet doen goed bij. Ik zie hier en daar werkstukken en opdrachten in de mail voorbijkomen, die geprint moeten worden. En hier was ze heel wat uurtjes voor aan het knutselen. 




Ik pak nog maar weer een cadeautje uit voor ik de kinderen uitzwaai.



Uitzicht.



Vroeg op pad. Er moet ook gewerkt worden. Dat zie je niet af aan deze foto's, maar al die uren zijn ook minder fotogeniek ;)


Gelukkig is er -hoe druk een dag ook mag zijn- altijd tijd om even naar buiten te gaan.



Vrije woensdag. Rendag! Ik ga lekker deze maand, ben weer vol aan het opbouwen met hardlopen en ik geniet er enorm van! Hier was ik klaar van een duurloopje van 14km.


Bloemen in het herfstlicht.


Zondagochtend. Druk weekend achter de rug en een hele drukke dag voor de boeg: klussen en Ikea (waarover later meer). Dus maar even vroeg eruit en een zalig zondagochtendrondje lopen. 2,5 km tot het strandje, waar ik even 'stop to smell the roses'. Want waarom altijd maar doorrennen? Letterlijk en figuurlijk.



Het is stil op het strandje. De zon glinstert in het water. De schelpjes knarsen onder mijn voeten (wat jammer is het toch dat die nog steeds niet teruggekomen zijn bij ons strandje).


Ik stop en ruik. Niet aan de rozen, maar aan de kamille. Kleine zonnetjes in de zondagochtend.


Kijk, dat zou ik mooi misgelopen zijn als ik niet op pad was gegaan. Of als ik alleen was gaan hardlopen, zonder een kleine stop halverwege.


De dijk, wat fijn dat er niet meer aan gaat gebeuren dan strikt noodzakelijk. Dat het water er tegen aan blijft klotsen.


Het blijft een uniek stukje natuur en een prachtig stuk Nederland.


Sja, en toen was de dag alweer voorbij. Weer een dag.


Comments

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Week 25: Midzomerweek - en zomer is het!

De week van midzomer, altijd een beetje een dubbel gevoel omdat de dagen weer korter gaan worden. Maar hee, de zomer is pas net begonnen en goed ook. Wat een heerlijke dagen! Werken is een beetje pittig met dit warme weer, maar als je klaar bent, begint er gewoon een heel nieuw stuk dag. En ook 's morgens vroeg is fijn, aan mijn strandje. Met zo'n begin voelt iedere dag een beetje als vakantie.




De bloemen die we Lotte gaven bij de voorstelling komen zo prachtig uit. Toverbalpioenen zijn het, en ze verkleuren langzaam van dieproze naar wit. 

Ik maak een wandeling door Purmerend op maandagavond, want Lotte doet een proefles dans. Later op de avond zwemmen we met vrienden heerlijk in het IJsselmeer en kletsen we in de tuin tot het donker is. 

Nu weer heel anders, de pioenen. Door het warme weer gaat het extra snel deze keer.


Tropenrooster: vroeg beginnen met werken. Tussendemiddag echt een uur lunchpauze en even heerlijk buiten zitten en op tijd weer klaar. 

Tijd voor een ijsje!

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …