Skip to main content

Bloemen en ijs


In de serie 'dingen die me blij maken' scoren verse bloemen hoog. Ik dook mijn favoriete bloemenzaak weer in om een boeket samen te stellen. Als een kind in de snoepwinkel. Een beetje herfstachtig nazomerboeket maakte ik ervan.


Lunchen in de tuin


Wandelingetje door Edam


's Avonds drink ik vaak mijn koffie op het bankje aan de sloot. Ik kijk dan heerlijk uit over het land en de koeien. En de koeien komen vaak ook even uitkijken op mij.




Nu zat ik extra te wachten. Op de uitkijk. Joost was een paar dagen weg geweest en ik miste 'm enorm. Gelukkig kwam hij er weer aan.


Hallo!


Verse cappu met ambachtelijk notenrozijnenbrood. En roomboter. 


Pizza time!


Goedemorgen zon!



Rocky zorgt voor zijn eigen ontbijt.


Ik deed een leuke piramideloop en was verbaasd over de snelheden die ik nog redde!


Zomer. Zomer. Zomer. Een ijsje om af te koelen.


Shadow on the wall in Edam. Schoonheid zit in een klein hoekje.


En weer een kopje koffie bij de sloot. 


Want dat maakt me blij. Hoe kan het ook anders, als je zulk uitzicht hebt.... Dat is toch geluk?




Comments

Tineke said…
Geniet elke keer weer van je berichtjes. Fijn en dank je wel.
Las dit ergens en moest aan jou denken: http://stoerevrouwensporten.nl/hardlopen-2/gewoon-lekker-loopje-hoe-mindset-verschil-maken/

jojoco said…
Hai Tineke,
He, dat bericht kende ik nog niet, al surf ik wel eens rond op de site van Stoere vrouwen sporten. Ik vind de hardlooptechniektips daar ook erg leuk, maar inderdaad, dit artikel is me ook wel op het lijf geschreven. Dank je voor de tip!

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …

Zomers weekend

Zo'n zomers weekend vraagt erom om in het water te beginnen. Heerlijk stuk gezwommen. Alleen nog een staart en ik ben een zeemeermin ;).



Met Lotte maakte ik dit heerlijke toetje: Rabarber in kleine stukjes even koken. Banaan erdoor, schepje suiker en wat custardpoeder, in stukjes geknipte marshmellows erover en dan in de oven.


De perfecte mix van zuur, zoet, romig en zomer.


Boek uitgelezen. De recensies waren niet zo positief, maar ik vond het een bijzonder boek. Over een vrouw die in de jeugdzorg werkt en daarin alles goed wil doen, maar ondertussen haar eigen zoon uit het oog verliest.
De zoon komt door allerlei suffe omstandigheden en domme puberkeuzes in de ene na de andere ellende terecht. Mede door zijn vrienden die praten in osso en wallah en andersoortige straattaal.
Een derde hoofdrolspeler is de uitgerangeerde leraar, die tegenwoordig liever vogels kijkt maar een beginnende vriendschap sluit met de zoon.

Als de moeder op haar werk in de problemen komt omdat er een kind …