Wonder in the new week


De nieuwe week is inmiddels al weer een oude week, sterker nog, het weekend is alweer begonnen.
Maar één moment van de week staat in mijn geheugen gegrift.

Joost en ik maakten een avondwandeling, verderop langs de dijk. Ik verzamelde veren en we zagen de lucht veranderen. In de verte leek er wel brand: oranje, roze, paarsachtige tinten. Op zich al mooi om naar te kijken. Maar toen we een grote groep spreeuwen zagen vliegen werden we echt stil.
Ballet in de lucht, zwermen vogels die uitbolden, weer samenbalden, een steeds veranderende vorm in de lucht. Magisch blijft zoiets, dat ze niet tegen elkaar opvliegen. We hebben een heel tijdje staan kijken en genieten.








Verder maakte ik een heerlijke lunchwandeling in Utrecht tijdens een kantoordag daar.













Ook is onze kip nog steeds broeds en blijft de aardbeienbak trekken. Een paar keer per dag haal ik haar eraf en zet haar bij het eten bij het hok. Maar steeds komt ze weer terug. 's Morgens zit ze er als een verzopen kat weer bij, ondanks dat ik haar in het donker in het hok zet. Dus iedere ochtend droog ik een kippie af.


Ook maakte ik een heerlijke duurloop. Een nieuwe route, dat maakt het altijd leuk. En een nieuw soort training, met langere intervalblokken, afgewisseld met stukjes wandelen. Vijf blokken van 1000 - 800 - 600 meter hardlopen, afgewisseld met 250 - 200 - 150meter wandelen. In totaal 15 kilometer en ik liep ze als een zonnetje! Door die wandelpauzes tussen de hardloopintervals blijf ik op krachten en kan ik het tempo in de renblokjes redelijk hoog houden (tussen de 5.50 en de 6.36) en de laatste blokjes zelfs wat sneller dan de eerste blokjes doen. Ondanks het wandelen is mijn totale tempo uiteindelijk niet eens lager, dan wanneer ik alles zou hardlopen. Ik blijf het een supercombi vinden, dat runwalkrun!



Wel een megahonger, dus heerlijk verse pastasaus gemaakt.


En een enorme berg gegeten!


Ook in het weekend: aan de klus

Laatst had Lotte een leuk idee: ze wilde een van de muren van haar kamer schilderen. Het turquoise was ze intussen wel zat, ondanks dat we haar kamer in het begin van het jaar een make over hadden gegeven. In de muur hadden we toen geen zin, maar nu vond ze het toch tijd voor wat anders. 

Lotte lijkt echter op mij, veel plannen maken, maar echt heel daadkrachtig in de directe uitvoering zijn we niet. 'dat gaan we binnenkort eens doen', hadden we al een tijdje in ons hoofd.

We hadden Isa nodig om echt op gang te komen. Voor Isa's kamer waren we voor ze naar de brugklas ging ook al samen bezig geweest. Een groot bureau hadden we in elkaar gefabriekt, maar eerlijk is eerlijk, erg mooi was dit niet geworden. Met poten van de Ikea en lange stukken mdf hadden we een L-vormig bureau gemaakt, maar dit was een beetje doorgezakt en liep niet mooi over in de hoek. 
Ook Isa was haar muur zat, net als de roze metallic kastdeurtjes, die ze al vanaf het de verhuizing had. Isa lijkt meer op Joost, niet alleen bedenken, maar ook direct inplannen en aan de gang. Ook had ze allemaal argumenten over waarom ze ook een make up kast nodig had (nu ligt alles op de strijkplank, in de badkamer, en eigenlijk overal slingerend in huis), haar 'dan kan ik alles tenminste netjes opruimen en me in mijn eigen kamer opmaken' klonk als muziek in de oren.


En zo gingen we deze zondag met zijn drietjes in de oude pick up naar de Ikea. Ik voelde me reuze stoer! Een hele rondgang, allemaal spullen gekocht, lekkere lunch gegeten.


Gezelligheid!


Hup naar de Praxis, waar we elkaar afwisselden om verf uit te zoeken en af te rekenen. Iemand moest de auto bewaken natuurlijk.


Thuis had ik het eigenlijk al wel een beetje gezien, een paar uur in de warmte door de Ikea sjouwen is op zich al pittig genoeg. Maar de meisjes wilden doorpakken en dus gingen we aan de slag. Afplakken, verf roeren, en schilderen maar....


(bovenstaande foto geeft aan hoe ik me ongeveer voelde, niet meer helemaal scherp ;))


Een prachtige regenboog vergezelde ons en druk waren we aan de slag. Sjouwen met boeken en de boekenkast vanuit Lottes kamer naar de logeerkamer. Daar het kapotte stapelbed demonteren en opruimen. Zooi wegbergen, opruimen, stofzuigen, de meiden met schilderen helpen, En we schoten echt op.

Maar zoals dat meestal gaat: aan het einde van de verf en onze energie, was de muur wel vrijwel goed na 3 keer verven, maar nog steeds niet helemaal gedekt. De kwast viel op de grond toen ik ging opruimen en ik had het helemaal gehad. Het leek wel alsof er een explosie was geweest.

De volgende ochtend zag ik het wel weer wat positiever in. Joost zou de muur nog een extra laagje geven, het bureau was prachtig, de kastjes ook heel mooi en die donkere muren vond ik echt super stijlvol staan in de verder lichte kamers.


De meiden trokken al hun kleren uit de kasten en maakten stapels: te klein, niet goed meer, niet leuk meer etc.



Lotte had intussen andere prioriteiten, die ging op kamp, en lag te skypen om de bonte avond voor te bereiden.


Isa pakte wat verder door. Een enorme stapel met 'niet goed, maar misschien nog wel voor Lotte' en op de kastjes wat minder stapels met kleren die nog wel pasten.




Ik maakte het bed vast op, met leuke kussens en hopelijk wordt het project dit weekend voltooid. We moeten het make up kastje nog in elkaar schroeven en de spiegel met lampjes installeren.  De meisjes moeten nog opruimen en schoonmaken. Het project is nog in volle gang.


Wordt vervolgd dus!

Een weekend als een vakantie


Dit weekend voelde als vakantie. Vrijdag begon al met een gezellige lunch met een vriendin die ik al heel lang niet had gezien. En toen kwamen later in de middag de mannen uit de familie.


Opvoeding van Ome Joost.


Fijn, zo allemaal samen. Maakt me tegelijkertijd blij en ook een beetje verdrietig, omdat ik Ans dan toch weer even extra mis. Dan hoop ik dat ze ergens op een wolkje toekijkt en ziet dat we lief zijn voor elkaar.


Joost kookte weer eens heerlijk in de pizza oven. Geen pizza's, maar vlees van de grillplaat.


Met gegrilde groente. Mjammie.





Ach gos, zomaar een roodborstje weer te hard tegen ons raam getikt.


Nieuwe dag, nieuwe feestelijkheden. Ik maak een grote kan met lekker water.


Joost zwengelt de houtoven nog maar eens aan.


Met vrienden genieten we van de zon.


Ik heb een fijne salade gemaakt.



Dat is toch vakantiegevoel?


We kijken naar hoe er steeds meer sterren komen. De jongens prikken met hun stokken in het vuur. We zitten tot laat buiten. Het lijkt wel vakantie.


De laatste blogs

Dit vinden anderen leuk nu