Skip to main content

Vacances 2016 - Les Haute Alps - deel 1 On the road and making our camp


Dit jaar was weer voor een roadtrip met de Airstream. Natuur, actief, leuke camping. Dat waren de steekwoorden waarmee ik op zoek was gegaan. En nu was de tijd daar: on the road met ons zilveren beest. 

Zodra ik 'm in de buitenspiegel achter de auto zie hangen, voelt het als vakantie en dat was het ook. We reden door de regen net zolang tot de zon ging schijnen en we er genoeg van hadden. Op de gok een afslag genomen, een stukje voor Lyon en direct een camping voor een nacht gevonden. Natuurlijk meteen weer bekijks, het is ook niet niks waarmee we zo'n camping dan komen bestormen, maar we vonden een prachtige plek.




De volgende dag tuften we rustig de laatste kilometers de bergen in en de passen over. Wihaaaaaa.


Tot onze camping Parc des Serigons, vlak bij Gap. Een schitterende camping, precies zoals we 'm graag hebben. Geen straatjes, maar grote plekken in het bos. Veel schaduw, wat fijn was toen we aankwamen met meer dan 30 graden. Op die prachtige camping hadden we misschien wel de allermooiste plek, aan de rand van het klaverveld, onder de heuvels/bergen.

Alles helemaal rozengeur en manenschijn? Nee hoor, to keep it real, die schaduw had ook zijn keerzijde, want overdag was het dan wel steeds erg warm, vanaf een uur of zes dook de zon achter de heuvels/bergen en werd het echt best wel koud. Drie dikke vesten aan zo koud. Een graad of 10-12. Niet echt het zwoele buiteneet en lang wijntjes blijven drinken weer. Maar voor ons met vesten wel het buitenblijf en wat doen weer. En daarbij: het sliep weer heerlijk, zulke frisse nachten!



Zie je hoe mooi de plek is?


We maken er altijd een heel feest van. Kleedjes, lampjes, ik had zelfs een plantje basilicum meegenomen die ik iedere dag trouw water gaf.





We're liking it!


Comments

Sil said…
Oh, wat heerlijk!! Prachtige plek!
Heidi said…
Leuk, toch een update via je blog. Wat een prachtige plek!

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Summer Breek in Etersheim 2017

Op het laagste punt van Nederland, bij de molen - 'mijn' molen - speelt de derde editie van Summer Breek. Een soort Oerol in de polder. De Parade, maar dan rustig en niet zo commercieel. Obscure bandjes (voor mij dan, ik ben geen echte muziekkenner), theater, gekke dingen. 
Een echte festivalganger ben ik niet, ik kan niet goed tegen grote mensenmassa's, maar dit festival is een pareltje in de modder. En dit jaar was het prachtig weer! Vrijdagavond gingen we met zijn drietjes, op de fiets.

Even lekker wat eten (en meteen de kas spekken, want hartstikke duur, maar ja, veel subsidie krijgen ze niet en zo halen ze toch wat geld binnen).


Het was rustig, zeker in het begin van de avond. Ik gun Summer Breek meer publiek, al was de sfeer ook nu ontzettend goed. Eén groot vakantiegevoel.




De zwaaiende handjes achter de gevaarlijke sloot.

Een rij van figuren met zweefhoofd gemaakt van in plastic verpakt huisvuil.


Strike a pose.


Ik vond het heerlijk. Het zonnetje, overal rond struin…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …