Skip to main content

Vakantie dag 2


Wat een heerlijkheid. Zo ontzettend lekker geslapen. Wat is dat toch een cadeau. En dan wakker worden en het groen door de ramen zien. De dag is nu al goed!


Campingkoffie. Thuis vind ik het al lang duren voor het koffie-apparaat warm is en mijn koffie maakt. Nu hebben we alle tijd om de koffie rustig te laten pruttelen.




We gaan vandaag een wandeling maken in het Reestdal. Zo ontzettend mooi. En stil! Geen andere wandelaars gezien. En dat in het hoogseizoen.
























Die kleuren onderweg. Het paars van de hei, een beetje oranjegoud ertussen, met heel fris groen.


Ook 's avonds gaan we weer aan de wandel.











Het vennetje is ook zo mooi, zo in het laatste licht van de dag.









Weer terug is er tijd voor het toetje. De rest van het fruit gaat op de bbq.





Een bordje om te delen, met een dikke klodder volvette romige Griekse yoghurt. Goddelijk!


Met de lichtjes aan zitten we nog bij het vuur. Wat een heerlijke dag. Het is best een beetje vreemd, zo samen kamperen zonder de kinderen. Ik mis ze enorm, meer misschien nu nog wel dan ik anders doe als ik ze een paar dagen niet zie. Maar het is zo fijn ook zo samen met zijn tweetjes. Even er helemaal uit, tijd om alles tot rust te laten komen en te bezinken.






Comments

Jen said…
Aah, de zwarte dennen.
Vijf (auto)minuten vanaf ons huis.
Leuk om het op je blog tegen te komen :)

groetjes Jen
jojoco said…
Jen, wat woon je dan ontzettend prachtig!

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …

Zomers weekend

Zo'n zomers weekend vraagt erom om in het water te beginnen. Heerlijk stuk gezwommen. Alleen nog een staart en ik ben een zeemeermin ;).



Met Lotte maakte ik dit heerlijke toetje: Rabarber in kleine stukjes even koken. Banaan erdoor, schepje suiker en wat custardpoeder, in stukjes geknipte marshmellows erover en dan in de oven.


De perfecte mix van zuur, zoet, romig en zomer.


Boek uitgelezen. De recensies waren niet zo positief, maar ik vond het een bijzonder boek. Over een vrouw die in de jeugdzorg werkt en daarin alles goed wil doen, maar ondertussen haar eigen zoon uit het oog verliest.
De zoon komt door allerlei suffe omstandigheden en domme puberkeuzes in de ene na de andere ellende terecht. Mede door zijn vrienden die praten in osso en wallah en andersoortige straattaal.
Een derde hoofdrolspeler is de uitgerangeerde leraar, die tegenwoordig liever vogels kijkt maar een beginnende vriendschap sluit met de zoon.

Als de moeder op haar werk in de problemen komt omdat er een kind …