Skip to main content

Play


Hoewel ik bijna 45 ben, ben ik meer dan ooit met niets liever bezig dan met spelen.
Al dat serieuze gedoe om me heen, met serieuze dingen, liever niet. Zelfs in tijden van rouw, of misschien wel Juist in tijden van rouw, wil ik spelen. Me verwonderen. Nieuwe dingen doen. Onnozel zijn. Eerste keren. Leren.

Er is al zoveel wat moet in de dag, want natuurlijk is het leven nooit 100% spel, het werk gaat door, het huishouden, bladiebladiebla, maar waar ik kan, daar speel ik. Eet ik kleurtjes voor lunch.


Vang ik vlinders met mijn lens.


Struikelval ik de dijk over en baad ik pootje in het water.


Knijp ik mijn oogharen dicht en speel ik met de schitteringen op het water.


Verwonder ik me over pracht van de zomer in de tuinen in de buurt. Waar iedereen klaagt over een rotzomer, pluk ik de momenten.


Doe ik in gedachten boter kaas en eieren in de lucht. Met aangepaste regels.


Maken we van de tuin een camping. Want vakantievieren is een state of mind.



Stop ik onderweg en spring ik de auto uit om het geel in het land op de foto te zetten.


Spelen we met auto's met vrienden.



Niet iedereen vind mijn selfiespelletjes leuk ;).


En eten. Eten is ook zo fijn. Heel veel lekkere en goede dingen in mijn lijf stoppen. Ik ga geheel voorbij aan de fitgirl-weegjewortels-enmaakschilderijenvanjehavermoutontbijt trend. (al moet iedereen natuurlijk zelf doen waar hij/zij gelukkig van wordt, dat juich ik alleen maar toe, maar word er dan wel gelukkig van, het leven is te kort om op een selderijstengel te knagen - al ben ik daar persoonlijk dan ook weer dol op)


Springen en het gevoel krijgen dat je vliegt.


Naar de kipjes kijken.


Op blote voeten door de tuin speuren-de naaktslakken vermijden- en nieuwe bloemen ontdekken.


Vlinders tellen en kijken hoe Sammy ze wil vangen.


Plons!


Een rondje rennen. En dan zonder schema/plan/moeten, maar gewoon omdat het lekker is. Ook al wandel ik de helft omdat mijn benen veel te zwaar zijn.


Mijn neus om de haverklap in bloemen steken.


Op de grond gaan liggen en de wereld eens van onderaf bekijken.


Nieuw speelgoed kopen en nieuwe dingen leren....


Dit is zoooo cool! (en je krijgt er zulke spierpijn van....)


Color coordinaten qua hoofd, bloem en topje. All in de game.


Zelfs de lucht doet mee.


Yoga, ook zulk fijn spel.









In the end of the day, zijn er zoveel dingen om te spelen en ben ik blij dat ik daar blij van kan worden.

Comments

Anonymous said…
Je bent een topvrouw, in ieder opzicht.
Dankjewel voor al jouw mooie foto's die je met ons wilt delen.

Maria
wilmi said…
Gelukkig...dat blij worden. Zo herkenbaar! Fijn dat het nog lukt,ondanks alles.
wilmi said…
Gelukkig...dat blij worden. Zo herkenbaar! Fijn dat het nog lukt,ondanks alles.
Sil said…
Fantastisch!!
Wel done, wel done!
Dit is de juiste spirit!
Anonymous said…
���� dankjewel ��

Groetjes Inge
Petr@ said…
Heerlijke foto's!
Geniet maar hoor!

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more