Skip to main content

Play


Hoewel ik bijna 45 ben, ben ik meer dan ooit met niets liever bezig dan met spelen.
Al dat serieuze gedoe om me heen, met serieuze dingen, liever niet. Zelfs in tijden van rouw, of misschien wel Juist in tijden van rouw, wil ik spelen. Me verwonderen. Nieuwe dingen doen. Onnozel zijn. Eerste keren. Leren.

Er is al zoveel wat moet in de dag, want natuurlijk is het leven nooit 100% spel, het werk gaat door, het huishouden, bladiebladiebla, maar waar ik kan, daar speel ik. Eet ik kleurtjes voor lunch.


Vang ik vlinders met mijn lens.


Struikelval ik de dijk over en baad ik pootje in het water.


Knijp ik mijn oogharen dicht en speel ik met de schitteringen op het water.


Verwonder ik me over pracht van de zomer in de tuinen in de buurt. Waar iedereen klaagt over een rotzomer, pluk ik de momenten.


Doe ik in gedachten boter kaas en eieren in de lucht. Met aangepaste regels.


Maken we van de tuin een camping. Want vakantievieren is een state of mind.



Stop ik onderweg en spring ik de auto uit om het geel in het land op de foto te zetten.


Spelen we met auto's met vrienden.



Niet iedereen vind mijn selfiespelletjes leuk ;).


En eten. Eten is ook zo fijn. Heel veel lekkere en goede dingen in mijn lijf stoppen. Ik ga geheel voorbij aan de fitgirl-weegjewortels-enmaakschilderijenvanjehavermoutontbijt trend. (al moet iedereen natuurlijk zelf doen waar hij/zij gelukkig van wordt, dat juich ik alleen maar toe, maar word er dan wel gelukkig van, het leven is te kort om op een selderijstengel te knagen - al ben ik daar persoonlijk dan ook weer dol op)


Springen en het gevoel krijgen dat je vliegt.


Naar de kipjes kijken.


Op blote voeten door de tuin speuren-de naaktslakken vermijden- en nieuwe bloemen ontdekken.


Vlinders tellen en kijken hoe Sammy ze wil vangen.


Plons!


Een rondje rennen. En dan zonder schema/plan/moeten, maar gewoon omdat het lekker is. Ook al wandel ik de helft omdat mijn benen veel te zwaar zijn.


Mijn neus om de haverklap in bloemen steken.


Op de grond gaan liggen en de wereld eens van onderaf bekijken.


Nieuw speelgoed kopen en nieuwe dingen leren....


Dit is zoooo cool! (en je krijgt er zulke spierpijn van....)


Color coordinaten qua hoofd, bloem en topje. All in de game.


Zelfs de lucht doet mee.


Yoga, ook zulk fijn spel.









In the end of the day, zijn er zoveel dingen om te spelen en ben ik blij dat ik daar blij van kan worden.

Comments

Anonymous said…
Je bent een topvrouw, in ieder opzicht.
Dankjewel voor al jouw mooie foto's die je met ons wilt delen.

Maria
wilmi said…
Gelukkig...dat blij worden. Zo herkenbaar! Fijn dat het nog lukt,ondanks alles.
wilmi said…
Gelukkig...dat blij worden. Zo herkenbaar! Fijn dat het nog lukt,ondanks alles.
Sil said…
Fantastisch!!
Wel done, wel done!
Dit is de juiste spirit!
Anonymous said…
���� dankjewel ��

Groetjes Inge
Petr@ said…
Heerlijke foto's!
Geniet maar hoor!

Popular posts from this blog

Beetje dramatisch: the end of a dream

Een beetje fatalistisch kan ik soms wel zijn. Ik kan er niets aan doen, ben niet zo heel materialistisch en hecht me niet direct aan spullen, maar soms vertegenwoordigen spullen wel een stukje levensgeluk.
Onze caravan bijvoorbeeld. Als een oudje kwam hij binnen, en vooral Joost heeft er zoveel uren werk ingestoken: alles schoonmaken, repareren, verven. We lieten de banken opnieuw bekleden, namen een fris vloerbedekkinkje. Met veel moeite zetten we hem op de rand van de 'camping' en sloten we water aan en zorgden voor gas voor de verwarming.
De mancave was het, waar Joost en zijn vrienden af en toe een biertje dronken.  Een chillruimte voor de kinderen, die er feestjes gaven en waar hun vriendinnen bleven logeren. Een uitvalsbasis voor mij was het, om een beetje de rust op te zoeken en lekker in het zonnetje te lezen, uitkijkend over de weilanden.
Een symbool voor ons geluk hier in de polder: dat je de dingen kunt maken door er hard voor te werken en dan de tijd te nemen erva…

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more