Skip to main content

Good life


Deze dagen probeer ik van zoveel mogelijk dingen te genieten. Het is al zo fijn dat er geen wekker meer staat omdat de kinderen vakantie hebben en ik mijn werk in mijn eigen tijd kan doen. Met een tropenrooster betekent dat heerlijke uurtjes in de tuin.



Vrienden koken lekker voor ons.




En samen rijden we terug. Gek hoe in een paar weken tijd alles kan veranderen en veel toch zo hetzelfde blijft.



Ik geniet van het water en de tuin.


En Isa en Lotte nemen hun beste vriendinnen mee naar Walibi, dat was hun verjaarscadeau voor ze.  


Joost en ik nemen het er samen even van.




De vlinderstruiken zijn groot en doen hun werk. 



Maar hoe ik ook geniet van alles en hoe ik ook mijn best doe om het mooie in iedere dag te zien, in de nacht blijkt toch dat ik veel aan het verwerken ben. Ik slaap maar amper en dat breekt me op.



Het is nu even zo en veel kan ik er niet aan doen, behalve het de tijd geven en overdag een beetje liever voor mezelf zijn. Het heeft gewoon tijd nodig.


Comments

Heidi said…
Sterkte, hoor! Wat moet dat zwaar zijn om zo weinig te slapen. Wat een mooie levenskunst, dat je oog hebt en blijft houden voor het kleine moois om je heen, zelfs als je zo vermoeid bent. Mooi hoe je dat in je vorige post met ons deelde. Ik houd me eraan vast! K hoop voor jou op spoedig betere tijden!

Popular posts from this blog

Beetje dramatisch: the end of a dream

Een beetje fatalistisch kan ik soms wel zijn. Ik kan er niets aan doen, ben niet zo heel materialistisch en hecht me niet direct aan spullen, maar soms vertegenwoordigen spullen wel een stukje levensgeluk.
Onze caravan bijvoorbeeld. Als een oudje kwam hij binnen, en vooral Joost heeft er zoveel uren werk ingestoken: alles schoonmaken, repareren, verven. We lieten de banken opnieuw bekleden, namen een fris vloerbedekkinkje. Met veel moeite zetten we hem op de rand van de 'camping' en sloten we water aan en zorgden voor gas voor de verwarming.
De mancave was het, waar Joost en zijn vrienden af en toe een biertje dronken.  Een chillruimte voor de kinderen, die er feestjes gaven en waar hun vriendinnen bleven logeren. Een uitvalsbasis voor mij was het, om een beetje de rust op te zoeken en lekker in het zonnetje te lezen, uitkijkend over de weilanden.
Een symbool voor ons geluk hier in de polder: dat je de dingen kunt maken door er hard voor te werken en dan de tijd te nemen erva…

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more