Fijne dingen


Wat je aandacht geeft, groeit.

In mijn hoofd lijkt het wel een soort tetris. Langzaam vallen blokjes op zijn plek. Worden volledige rijen gevormd die *flops* verdwijnen en ruimte maken voor vallende blokjes in gekke vormen en kleuren. Waar ik eerst vooral verdoofd was en verward door alle gebeurtenissen en emoties, komt nu af en toe de harde werkelijkheid in beeld. Onze lieve Ans is er niet meer. Nooit meer. Het verdriet van mezelf hierom en net zo heftig, mijn verdriet voor het verdriet van anderen. Het is er. 
Komt af en toe knetterhard binnen. 
Maar veel uren van de dag doe ik gewoon mijn ding. Worden we weer meegesleept in de drukte van alledag. Afscheidsfeestjes, vergaderingen, werk, tuin, kinderen. De helft gaat langs me heen en dat is prima voor nu. 

En tegelijkertijd weet ik af en toe het gevoel te vangen. Het is goed. Nu. Dit moment. Deze seconde. 
Verdriet en geluk gaan hand in hand. 

En de fijne dingen slepen me er doorheen.

Waar zou je zijn zonder vrienden?

Nog een afscheid: mijn lieve vriendin Petra is geƫmigreerd naar Spanje. Wat hebben we veel moois beleefd met zijn allen. En wat gaan daar nog veel mooie dingen bijkomen, ook al is er nu een grotere afstand.

Met zijn allen naar de film. Absolutely Fabulous.




Wat lunchen met Lotteke. My sweet girl!

De allermooiste roos die ik in tijden zag.


De tuin, als ik daar rondloop, word ik blij van binnen.



Een vondst onder de motorkap van de Amerikaanse schoolbus. Een prachtig gebouwd nestje, maar toch niet op een goede plek. De moeder is gevlogen en vier eitjes bleven achter.


Lotte op haar laatste schooldag.


Uitzicht vanaf de dijk. Enorme buien aan de ene kant. 


En prachtige Hollandse zomerwolken aan de andere kant. Ik hou zo van de Hollandse zomers!


De annabellen. Ze zijn zo mooi dit jaar.


Bloem van de hosta die het ochtendlicht vangt.


Rondje hardlopen. Deze weken slaap ik weer reuze slecht. Kennelijk ben ik 's nachts van alles aan het verwerken ofzo. Een uurtje of 3-4 per nacht red ik. Dus wat rustiger aan met lopen, maar wel proberen zoveel mogelijk lekker in beweging te zijn. De rust komt wel weer en de nachtrust dan ook.


Kippies.


Ik zie een hartje.


Na zo'n korte nacht is het zalig wakker worden met een duik.


Had ik al gezegd dat ik dol ben op Hollandse zomers?



Nog een rondje.


Boek uit. Geinig boek over twee Belgen die helemaal naar Kaapstad rijden in een oude eend. In Europa hebben ze de eerste pech al te pakken, maar ze redden het. Mooi om te lezen hoe ze omgaan met 'tegenslag'. Waar ik waarschijnlijk al in paniek zou raken van een gebroken as, leggen zij zich er bij neer en blijkt er altijd weer een oplossing te zijn. Mooie les voor het leven in het algemeen: heb vertrouwen. De manier waarop je tegen de dingen aankijkt, bepaalt voor het grootste gedeelte of je je leven ervaart als pech hebben of geluk hebben. Het helpt me. Want in het verdriet waar we nu doorheen gaan, voelt het vooral alsof ik een geluksvogel ben.


Nog maar weer eens naar de mooie wolken kijken.


De kleur van deze bloemen. Wow.



Hard en zacht. Naast elkaar.



Spiegel.


Dit geeft aan waarom ik zwemmen in de ochtend zo fijn vind. Alleen ik, het water en de glinsteringen van het ochtendlicht. Meer heb je niet nodig op zo'n moment.


Aardig zijn tegen mensen die niet aardig zijn, die hebben aardigheid het hardste nodig.
Vrij naar Lohues.



Gevloerd, na een rondje.


Vrienden hebben die je erdoorheen slepen. Met zijn allen naar Douwe Bob, in het prachtige openluchttheater in Bloemendaal.


Het was alsof alles even op zijn plek viel. De avond was warm. Het bos geurde naar hars. De muziek was lekker. De mensen lief. Een wolkje werd roze en het licht van de lampen kleurde zo mooi. En ik danste en voelde me vrij en blij.
















Leef!

No comments:

Dit vinden anderen leuk nu