Skip to main content

Fijne dingen


Wat je aandacht geeft, groeit.

In mijn hoofd lijkt het wel een soort tetris. Langzaam vallen blokjes op zijn plek. Worden volledige rijen gevormd die *flops* verdwijnen en ruimte maken voor vallende blokjes in gekke vormen en kleuren. Waar ik eerst vooral verdoofd was en verward door alle gebeurtenissen en emoties, komt nu af en toe de harde werkelijkheid in beeld. Onze lieve Ans is er niet meer. Nooit meer. Het verdriet van mezelf hierom en net zo heftig, mijn verdriet voor het verdriet van anderen. Het is er. 
Komt af en toe knetterhard binnen. 
Maar veel uren van de dag doe ik gewoon mijn ding. Worden we weer meegesleept in de drukte van alledag. Afscheidsfeestjes, vergaderingen, werk, tuin, kinderen. De helft gaat langs me heen en dat is prima voor nu. 

En tegelijkertijd weet ik af en toe het gevoel te vangen. Het is goed. Nu. Dit moment. Deze seconde. 
Verdriet en geluk gaan hand in hand. 

En de fijne dingen slepen me er doorheen.

Waar zou je zijn zonder vrienden?

Nog een afscheid: mijn lieve vriendin Petra is geƫmigreerd naar Spanje. Wat hebben we veel moois beleefd met zijn allen. En wat gaan daar nog veel mooie dingen bijkomen, ook al is er nu een grotere afstand.

Met zijn allen naar de film. Absolutely Fabulous.




Wat lunchen met Lotteke. My sweet girl!

De allermooiste roos die ik in tijden zag.


De tuin, als ik daar rondloop, word ik blij van binnen.



Een vondst onder de motorkap van de Amerikaanse schoolbus. Een prachtig gebouwd nestje, maar toch niet op een goede plek. De moeder is gevlogen en vier eitjes bleven achter.


Lotte op haar laatste schooldag.


Uitzicht vanaf de dijk. Enorme buien aan de ene kant. 


En prachtige Hollandse zomerwolken aan de andere kant. Ik hou zo van de Hollandse zomers!


De annabellen. Ze zijn zo mooi dit jaar.


Bloem van de hosta die het ochtendlicht vangt.


Rondje hardlopen. Deze weken slaap ik weer reuze slecht. Kennelijk ben ik 's nachts van alles aan het verwerken ofzo. Een uurtje of 3-4 per nacht red ik. Dus wat rustiger aan met lopen, maar wel proberen zoveel mogelijk lekker in beweging te zijn. De rust komt wel weer en de nachtrust dan ook.


Kippies.


Ik zie een hartje.


Na zo'n korte nacht is het zalig wakker worden met een duik.


Had ik al gezegd dat ik dol ben op Hollandse zomers?



Nog een rondje.


Boek uit. Geinig boek over twee Belgen die helemaal naar Kaapstad rijden in een oude eend. In Europa hebben ze de eerste pech al te pakken, maar ze redden het. Mooi om te lezen hoe ze omgaan met 'tegenslag'. Waar ik waarschijnlijk al in paniek zou raken van een gebroken as, leggen zij zich er bij neer en blijkt er altijd weer een oplossing te zijn. Mooie les voor het leven in het algemeen: heb vertrouwen. De manier waarop je tegen de dingen aankijkt, bepaalt voor het grootste gedeelte of je je leven ervaart als pech hebben of geluk hebben. Het helpt me. Want in het verdriet waar we nu doorheen gaan, voelt het vooral alsof ik een geluksvogel ben.


Nog maar weer eens naar de mooie wolken kijken.


De kleur van deze bloemen. Wow.



Hard en zacht. Naast elkaar.



Spiegel.


Dit geeft aan waarom ik zwemmen in de ochtend zo fijn vind. Alleen ik, het water en de glinsteringen van het ochtendlicht. Meer heb je niet nodig op zo'n moment.


Aardig zijn tegen mensen die niet aardig zijn, die hebben aardigheid het hardste nodig.
Vrij naar Lohues.



Gevloerd, na een rondje.


Vrienden hebben die je erdoorheen slepen. Met zijn allen naar Douwe Bob, in het prachtige openluchttheater in Bloemendaal.


Het was alsof alles even op zijn plek viel. De avond was warm. Het bos geurde naar hars. De muziek was lekker. De mensen lief. Een wolkje werd roze en het licht van de lampen kleurde zo mooi. En ik danste en voelde me vrij en blij.
















Leef!

Comments

Popular posts from this blog

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Kleur in huis

Feestje in de week: verse bloemen van mijn favoriete bloemist. Het is een week verder nu, maar ze staan nog steeds prachtig.

De zon geeft er nog extra kleur aan.



Het mag buiten wel vriezen, vanachter het glas lijkt het echt lente.

Hard aan het leren.


Lekker aan het lopen.



Vanuit de auto na een werkdag in Amsterdam. Fijn dat de zon steeds later onder gaat.




Mooie lucht!


Met Isa netflixte ik deze lekkere film. Gezellig, een avondje tv kijken.



En weer een rondje!


De mimosa staat er zo uitbundig bij.


Bijna mijn eerste blaadje vol. Heel lang hield ik me niet bezig met het vergelijken van mijn loopjes, maar nu ik in training ben, wil ik ook wel iedere keer een beetje verder of een beetje sneller en ben ik heel nerderig naast de afstand en tijd ook mijn tempo en snelheid aan het berekenen.

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more