Skip to main content

Over stieren en een regenboog


Nu het broedseizoen voorbij is, is de pontjeswandeling weer open. Dwars door het weiland van dorp tot dijk. Op een van de mooiste avonden van dit jaar liep ik daar. 

Om van weiland naar weiland te komen, moet je verschillende sloten over met een trekpontje.


Door het hoge gras, midden in de natuur. Hazen die voorbij racen. Hoog in de lucht alle vogels. In het groen aan de waterkant allemaal gesnater en gekwek. (helaas ook veel bijtende insecten, mijn benen zaten in no time onder de bulten, maar dat vertel ik er niet bij om het romantische plaatje niet te verstoren)




Alhoewel, romantisch....

Ik was al bijna een uur onderweg toen deze jongens me nieuwsgierig aankeken, terwijl ik veilig achter het hekje van de pont stond. 
Sja, wat nu. Ik kan wel terug, maar daar heb ik geen zin in. Bovendien zei het bord dat je dieren kon tegenkomen en dat je ze niet moest benaderen. Maar zo'n bord zou er ook niet staan als het levensgevaarlijk was. Ik had niets roods aan, behalve dan een rode kop.

Dus ik besloot door te lopen. Rustig langs ze heen en langs de rand van het weiland naar het volgende landje, waar het veilig was.


Dat ging goed. Maar een paar landjes verderop stonden er opeens wel heel veel stiertjes. Hele nieuwsgierige. Terug kon niet meer, vond ik, dus maar door. Maar steeds dichterbij naderden ze me. En steeds harder kwamen de anderen aangegaloppeerd. Ik durfde niet te rennen, maar zwalkte zo snel als ik kon tot voorbij het hek. Pfoei...


Nu ik veilig was, kon ik weer genieten van de schoonheid.





Dat was me een wandeling wel!

Naast de stieren een andere filosofische overpeinzing. 
Iets wat ik me al veel langer heb voorgenomen en probeer te doen: in kleine dingen aardig zijn. Het is niet groot en levendschokkend. Het kost weinig moeite. Mensen laten weten dat je aan ze denkt. Een kaartje sturen. Een compliment maken naar een vreemde als er iets positiefs in je opkomt 'jee, wat een gave jurk heb jij zeg'. Iemand de weg wijzen en even meelopen. Iemand oprecht bedanken als je ergens blij mee bent, ook al is het in een winkel en is het iemands werk om het te doen.

Ach, vaak zou ik veel attenter willen zijn en vergeet ik veel te veel. Zou ik een betere vriendin willen zijn, een lievere moeder, een strakkere ondernemer. Zeker aan het einde van het jaar, dan loopt er zoveel naast elkaar en dan schiet het er wel eens bij in, iets liefs voor de juf, het afscheidscadeau voor iemand zo mooi maken als je eigenlijk in je hoofd had, wat vaker informeren of langsgaan bij deze en gene. Er kan heel veel beter. 

Maar soms lukt het me om niet te streven naar perfectie. Dan ben ik lief voor mezelf en koop ik een mooie bos bloemen. 


In deze gekke weken merk ik omgekeerd ook hoe fijn het is. Als een vriendin je aankijkt en vraagt 'maar wat heb Jij nodig?' als je vertelt dat er even 'system overload' is, als je een lief meelevend appje krijgt en je merkt dat mensen meedenken en meevoelen. Het zijn maar kleine dingen. 

En heel toevallig stond dit in mijn Flowcalender.



Ja, dat zijn doelen! Iedere dag een regenboog proberen te zijn in de dag van iemand anders.
Als iedereen dat nou doet. Dan wordt de wereld een heel stuk mooier.

(in mijn achterhoofd wordt nu de muziek opgezet 'het zijn de kleine dingen die 't 'm doen, die 't 'm doen....')

Dus hieronder nog wat mooie plaatjes, die misschien wel zorgen voor een kleine regenboog in jouw dag....


Comments

MeidenMama said…
Bedankt voor de 'regenbogen' in de vorm van de prachtige bloemen...en sterkte met dat wat jullie bezighoudt en zoveel emoties teweeg brengt.
Anonymous said…
Wat ben jij dapper met die stiertjes... ik had al lang rechtsomkeert gemaakt ;-)
En wat een prachtig boeket alweer!
Marjolein
Mireille said…
Prachtige post weer.. Ik herken zoveel in je stukjes! Ik kan het alleen nooit zo verwoorden.
Fijne dag !
Liefs, mireille
Petr@ said…
Ik geniet elke keer weer van je mooie foto's!
Willy said…
Dikke knuffel!
Ik kwam laatst weer op werk en daar hing nog jou kaartje die je bij lieve post gedaan had, misschien wel een jaar geleden! Die regenboog was je toen, en nu gewoon wéér 😘

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more