Skip to main content

Over stieren en een regenboog


Nu het broedseizoen voorbij is, is de pontjeswandeling weer open. Dwars door het weiland van dorp tot dijk. Op een van de mooiste avonden van dit jaar liep ik daar. 

Om van weiland naar weiland te komen, moet je verschillende sloten over met een trekpontje.


Door het hoge gras, midden in de natuur. Hazen die voorbij racen. Hoog in de lucht alle vogels. In het groen aan de waterkant allemaal gesnater en gekwek. (helaas ook veel bijtende insecten, mijn benen zaten in no time onder de bulten, maar dat vertel ik er niet bij om het romantische plaatje niet te verstoren)




Alhoewel, romantisch....

Ik was al bijna een uur onderweg toen deze jongens me nieuwsgierig aankeken, terwijl ik veilig achter het hekje van de pont stond. 
Sja, wat nu. Ik kan wel terug, maar daar heb ik geen zin in. Bovendien zei het bord dat je dieren kon tegenkomen en dat je ze niet moest benaderen. Maar zo'n bord zou er ook niet staan als het levensgevaarlijk was. Ik had niets roods aan, behalve dan een rode kop.

Dus ik besloot door te lopen. Rustig langs ze heen en langs de rand van het weiland naar het volgende landje, waar het veilig was.


Dat ging goed. Maar een paar landjes verderop stonden er opeens wel heel veel stiertjes. Hele nieuwsgierige. Terug kon niet meer, vond ik, dus maar door. Maar steeds dichterbij naderden ze me. En steeds harder kwamen de anderen aangegaloppeerd. Ik durfde niet te rennen, maar zwalkte zo snel als ik kon tot voorbij het hek. Pfoei...


Nu ik veilig was, kon ik weer genieten van de schoonheid.





Dat was me een wandeling wel!

Naast de stieren een andere filosofische overpeinzing. 
Iets wat ik me al veel langer heb voorgenomen en probeer te doen: in kleine dingen aardig zijn. Het is niet groot en levendschokkend. Het kost weinig moeite. Mensen laten weten dat je aan ze denkt. Een kaartje sturen. Een compliment maken naar een vreemde als er iets positiefs in je opkomt 'jee, wat een gave jurk heb jij zeg'. Iemand de weg wijzen en even meelopen. Iemand oprecht bedanken als je ergens blij mee bent, ook al is het in een winkel en is het iemands werk om het te doen.

Ach, vaak zou ik veel attenter willen zijn en vergeet ik veel te veel. Zou ik een betere vriendin willen zijn, een lievere moeder, een strakkere ondernemer. Zeker aan het einde van het jaar, dan loopt er zoveel naast elkaar en dan schiet het er wel eens bij in, iets liefs voor de juf, het afscheidscadeau voor iemand zo mooi maken als je eigenlijk in je hoofd had, wat vaker informeren of langsgaan bij deze en gene. Er kan heel veel beter. 

Maar soms lukt het me om niet te streven naar perfectie. Dan ben ik lief voor mezelf en koop ik een mooie bos bloemen. 


In deze gekke weken merk ik omgekeerd ook hoe fijn het is. Als een vriendin je aankijkt en vraagt 'maar wat heb Jij nodig?' als je vertelt dat er even 'system overload' is, als je een lief meelevend appje krijgt en je merkt dat mensen meedenken en meevoelen. Het zijn maar kleine dingen. 

En heel toevallig stond dit in mijn Flowcalender.



Ja, dat zijn doelen! Iedere dag een regenboog proberen te zijn in de dag van iemand anders.
Als iedereen dat nou doet. Dan wordt de wereld een heel stuk mooier.

(in mijn achterhoofd wordt nu de muziek opgezet 'het zijn de kleine dingen die 't 'm doen, die 't 'm doen....')

Dus hieronder nog wat mooie plaatjes, die misschien wel zorgen voor een kleine regenboog in jouw dag....


Comments

MeidenMama said…
Bedankt voor de 'regenbogen' in de vorm van de prachtige bloemen...en sterkte met dat wat jullie bezighoudt en zoveel emoties teweeg brengt.
Anonymous said…
Wat ben jij dapper met die stiertjes... ik had al lang rechtsomkeert gemaakt ;-)
En wat een prachtig boeket alweer!
Marjolein
Mireille said…
Prachtige post weer.. Ik herken zoveel in je stukjes! Ik kan het alleen nooit zo verwoorden.
Fijne dag !
Liefs, mireille
Petr@ said…
Ik geniet elke keer weer van je mooie foto's!
Willy said…
Dikke knuffel!
Ik kwam laatst weer op werk en daar hing nog jou kaartje die je bij lieve post gedaan had, misschien wel een jaar geleden! Die regenboog was je toen, en nu gewoon wéér 😘

Popular posts from this blog

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Kleur in huis

Feestje in de week: verse bloemen van mijn favoriete bloemist. Het is een week verder nu, maar ze staan nog steeds prachtig.

De zon geeft er nog extra kleur aan.



Het mag buiten wel vriezen, vanachter het glas lijkt het echt lente.

Hard aan het leren.


Lekker aan het lopen.



Vanuit de auto na een werkdag in Amsterdam. Fijn dat de zon steeds later onder gaat.




Mooie lucht!


Met Isa netflixte ik deze lekkere film. Gezellig, een avondje tv kijken.



En weer een rondje!


De mimosa staat er zo uitbundig bij.


Bijna mijn eerste blaadje vol. Heel lang hield ik me niet bezig met het vergelijken van mijn loopjes, maar nu ik in training ben, wil ik ook wel iedere keer een beetje verder of een beetje sneller en ben ik heel nerderig naast de afstand en tijd ook mijn tempo en snelheid aan het berekenen.

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more