Skip to main content

Over stieren en een regenboog


Nu het broedseizoen voorbij is, is de pontjeswandeling weer open. Dwars door het weiland van dorp tot dijk. Op een van de mooiste avonden van dit jaar liep ik daar. 

Om van weiland naar weiland te komen, moet je verschillende sloten over met een trekpontje.


Door het hoge gras, midden in de natuur. Hazen die voorbij racen. Hoog in de lucht alle vogels. In het groen aan de waterkant allemaal gesnater en gekwek. (helaas ook veel bijtende insecten, mijn benen zaten in no time onder de bulten, maar dat vertel ik er niet bij om het romantische plaatje niet te verstoren)




Alhoewel, romantisch....

Ik was al bijna een uur onderweg toen deze jongens me nieuwsgierig aankeken, terwijl ik veilig achter het hekje van de pont stond. 
Sja, wat nu. Ik kan wel terug, maar daar heb ik geen zin in. Bovendien zei het bord dat je dieren kon tegenkomen en dat je ze niet moest benaderen. Maar zo'n bord zou er ook niet staan als het levensgevaarlijk was. Ik had niets roods aan, behalve dan een rode kop.

Dus ik besloot door te lopen. Rustig langs ze heen en langs de rand van het weiland naar het volgende landje, waar het veilig was.


Dat ging goed. Maar een paar landjes verderop stonden er opeens wel heel veel stiertjes. Hele nieuwsgierige. Terug kon niet meer, vond ik, dus maar door. Maar steeds dichterbij naderden ze me. En steeds harder kwamen de anderen aangegaloppeerd. Ik durfde niet te rennen, maar zwalkte zo snel als ik kon tot voorbij het hek. Pfoei...


Nu ik veilig was, kon ik weer genieten van de schoonheid.





Dat was me een wandeling wel!

Naast de stieren een andere filosofische overpeinzing. 
Iets wat ik me al veel langer heb voorgenomen en probeer te doen: in kleine dingen aardig zijn. Het is niet groot en levendschokkend. Het kost weinig moeite. Mensen laten weten dat je aan ze denkt. Een kaartje sturen. Een compliment maken naar een vreemde als er iets positiefs in je opkomt 'jee, wat een gave jurk heb jij zeg'. Iemand de weg wijzen en even meelopen. Iemand oprecht bedanken als je ergens blij mee bent, ook al is het in een winkel en is het iemands werk om het te doen.

Ach, vaak zou ik veel attenter willen zijn en vergeet ik veel te veel. Zou ik een betere vriendin willen zijn, een lievere moeder, een strakkere ondernemer. Zeker aan het einde van het jaar, dan loopt er zoveel naast elkaar en dan schiet het er wel eens bij in, iets liefs voor de juf, het afscheidscadeau voor iemand zo mooi maken als je eigenlijk in je hoofd had, wat vaker informeren of langsgaan bij deze en gene. Er kan heel veel beter. 

Maar soms lukt het me om niet te streven naar perfectie. Dan ben ik lief voor mezelf en koop ik een mooie bos bloemen. 


In deze gekke weken merk ik omgekeerd ook hoe fijn het is. Als een vriendin je aankijkt en vraagt 'maar wat heb Jij nodig?' als je vertelt dat er even 'system overload' is, als je een lief meelevend appje krijgt en je merkt dat mensen meedenken en meevoelen. Het zijn maar kleine dingen. 

En heel toevallig stond dit in mijn Flowcalender.



Ja, dat zijn doelen! Iedere dag een regenboog proberen te zijn in de dag van iemand anders.
Als iedereen dat nou doet. Dan wordt de wereld een heel stuk mooier.

(in mijn achterhoofd wordt nu de muziek opgezet 'het zijn de kleine dingen die 't 'm doen, die 't 'm doen....')

Dus hieronder nog wat mooie plaatjes, die misschien wel zorgen voor een kleine regenboog in jouw dag....


Comments

MeidenMama said…
Bedankt voor de 'regenbogen' in de vorm van de prachtige bloemen...en sterkte met dat wat jullie bezighoudt en zoveel emoties teweeg brengt.
Anonymous said…
Wat ben jij dapper met die stiertjes... ik had al lang rechtsomkeert gemaakt ;-)
En wat een prachtig boeket alweer!
Marjolein
Mireille said…
Prachtige post weer.. Ik herken zoveel in je stukjes! Ik kan het alleen nooit zo verwoorden.
Fijne dag !
Liefs, mireille
Petr@ said…
Ik geniet elke keer weer van je mooie foto's!
Willy said…
Dikke knuffel!
Ik kwam laatst weer op werk en daar hing nog jou kaartje die je bij lieve post gedaan had, misschien wel een jaar geleden! Die regenboog was je toen, en nu gewoon wéér 😘

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Week 25: Midzomerweek - en zomer is het!

De week van midzomer, altijd een beetje een dubbel gevoel omdat de dagen weer korter gaan worden. Maar hee, de zomer is pas net begonnen en goed ook. Wat een heerlijke dagen! Werken is een beetje pittig met dit warme weer, maar als je klaar bent, begint er gewoon een heel nieuw stuk dag. En ook 's morgens vroeg is fijn, aan mijn strandje. Met zo'n begin voelt iedere dag een beetje als vakantie.




De bloemen die we Lotte gaven bij de voorstelling komen zo prachtig uit. Toverbalpioenen zijn het, en ze verkleuren langzaam van dieproze naar wit. 

Ik maak een wandeling door Purmerend op maandagavond, want Lotte doet een proefles dans. Later op de avond zwemmen we met vrienden heerlijk in het IJsselmeer en kletsen we in de tuin tot het donker is. 

Nu weer heel anders, de pioenen. Door het warme weer gaat het extra snel deze keer.


Tropenrooster: vroeg beginnen met werken. Tussendemiddag echt een uur lunchpauze en even heerlijk buiten zitten en op tijd weer klaar. 

Tijd voor een ijsje!

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …