Skip to main content

Achtbaan en dankbaar


De afgelopen weken was het rustig op mijn log. Maar niet in mijn en ons leven.
Ongewild en onverwacht waren we in een achtbaan terechtgekomen, waarbij we voor de uitkomst alleen maar vreesden voor het ergste.

Omdat het niet mijzelf aangaat en ik niet weet wat ik kan delen hou ik het daarbij.

Gelukkig is de achtbaan wat rustiger geworden en kunnen we een van de liefste mensen van de wereld voorlopig nog dichtbij ons houden. Wat er komen gaat, dat zien we nog en gaan we met zijn allen aan. Voor nu ben ik alleen maar dankbaar. Dankbaar voor iedere dag, voor ieder jaar.

En zo zat ik van de week aan het water en keek ik naar de lucht. Naar hoe de kleuren weerspiegelden in het gladde oppervlak en naar hoe prachtig de wereld is.

Een tijdje voelde het als zinloos om alle fotootjes en mooie momenten te verzamelen en te delen. Maar nu de ergste storm weer is gaan liggen, besef ik dat het juist daarom draait: te zien wat er IS, op dit moment. Right here, right now. En te zien hoeveel moois daar bij zit.

Ik kon niet kiezen uit de foto's, al lijken ze op elkaar. Ik vind ze allemaal even mooi.















Comments

Petr@ said…
Supermooie foto's!
Sterkte toegewenst!
Anonymous said…
Fijn dat je er bent! ☺
Veel sterkte en mooie momenten gewenst!
groeten, Benedicte
Anonymous said…
XX, fijn dat er weer rust is
Angelique
Mireille said…
Fijn dat je er weer bent..fijn dat er weer wat rust is. Prachtige foto's, vooral die weerspiegeling in het water!
Anita said…
Sterkte! En ik mistte je al, vind het altijd heerlijk om je verhalen te lezen. (ook al kennen we elkaar in het echt niet..)

Popular posts from this blog

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Kleur in huis

Feestje in de week: verse bloemen van mijn favoriete bloemist. Het is een week verder nu, maar ze staan nog steeds prachtig.

De zon geeft er nog extra kleur aan.



Het mag buiten wel vriezen, vanachter het glas lijkt het echt lente.

Hard aan het leren.


Lekker aan het lopen.



Vanuit de auto na een werkdag in Amsterdam. Fijn dat de zon steeds later onder gaat.




Mooie lucht!


Met Isa netflixte ik deze lekkere film. Gezellig, een avondje tv kijken.



En weer een rondje!


De mimosa staat er zo uitbundig bij.


Bijna mijn eerste blaadje vol. Heel lang hield ik me niet bezig met het vergelijken van mijn loopjes, maar nu ik in training ben, wil ik ook wel iedere keer een beetje verder of een beetje sneller en ben ik heel nerderig naast de afstand en tijd ook mijn tempo en snelheid aan het berekenen.

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more