Skip to main content

Achtbaan en dankbaar


De afgelopen weken was het rustig op mijn log. Maar niet in mijn en ons leven.
Ongewild en onverwacht waren we in een achtbaan terechtgekomen, waarbij we voor de uitkomst alleen maar vreesden voor het ergste.

Omdat het niet mijzelf aangaat en ik niet weet wat ik kan delen hou ik het daarbij.

Gelukkig is de achtbaan wat rustiger geworden en kunnen we een van de liefste mensen van de wereld voorlopig nog dichtbij ons houden. Wat er komen gaat, dat zien we nog en gaan we met zijn allen aan. Voor nu ben ik alleen maar dankbaar. Dankbaar voor iedere dag, voor ieder jaar.

En zo zat ik van de week aan het water en keek ik naar de lucht. Naar hoe de kleuren weerspiegelden in het gladde oppervlak en naar hoe prachtig de wereld is.

Een tijdje voelde het als zinloos om alle fotootjes en mooie momenten te verzamelen en te delen. Maar nu de ergste storm weer is gaan liggen, besef ik dat het juist daarom draait: te zien wat er IS, op dit moment. Right here, right now. En te zien hoeveel moois daar bij zit.

Ik kon niet kiezen uit de foto's, al lijken ze op elkaar. Ik vind ze allemaal even mooi.















Comments

Petr@ said…
Supermooie foto's!
Sterkte toegewenst!
Anonymous said…
Fijn dat je er bent! ☺
Veel sterkte en mooie momenten gewenst!
groeten, Benedicte
Anonymous said…
XX, fijn dat er weer rust is
Angelique
Mireille said…
Fijn dat je er weer bent..fijn dat er weer wat rust is. Prachtige foto's, vooral die weerspiegeling in het water!
Anita said…
Sterkte! En ik mistte je al, vind het altijd heerlijk om je verhalen te lezen. (ook al kennen we elkaar in het echt niet..)

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Week 25: Midzomerweek - en zomer is het!

De week van midzomer, altijd een beetje een dubbel gevoel omdat de dagen weer korter gaan worden. Maar hee, de zomer is pas net begonnen en goed ook. Wat een heerlijke dagen! Werken is een beetje pittig met dit warme weer, maar als je klaar bent, begint er gewoon een heel nieuw stuk dag. En ook 's morgens vroeg is fijn, aan mijn strandje. Met zo'n begin voelt iedere dag een beetje als vakantie.




De bloemen die we Lotte gaven bij de voorstelling komen zo prachtig uit. Toverbalpioenen zijn het, en ze verkleuren langzaam van dieproze naar wit. 

Ik maak een wandeling door Purmerend op maandagavond, want Lotte doet een proefles dans. Later op de avond zwemmen we met vrienden heerlijk in het IJsselmeer en kletsen we in de tuin tot het donker is. 

Nu weer heel anders, de pioenen. Door het warme weer gaat het extra snel deze keer.


Tropenrooster: vroeg beginnen met werken. Tussendemiddag echt een uur lunchpauze en even heerlijk buiten zitten en op tijd weer klaar. 

Tijd voor een ijsje!

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …