Skip to main content

Dag 3 - ochtend Barrio Gotico en El Borne


Zo heerlijk, zo'n eigen appartement. Rustig wakker worden, koffie en thee zetten en in ons eigen tempo ontbijten met heerlijke broodjes (die ze heel handig in het min verkopen, zodat je ze allemaal kunt proeven) en yoghurt met vers fruit. De gezonde biologische muesli die we hadden gekocht smaakte muf en flauw, die lieten we nu mooi achterwege.


Op stap maar weer. Nog even omkijken naar ons appartementsgebouw. De geuren van de Lush ruik je in de lift.


Onze eigen wijk.



En weer met de metro, naar het huis met de draak. Hier stapten we de oude wijk in. Zonder route of plan, gewoon onze neus achterna en door alle steegjes lopen. Of liever gezegd, onze oren achterna, want op verschillende plekken werd prachtig muziek gespeeld.







De geschiedenis druipt gewoon van de muren.





Deze olifant vonden we schattig.







En na het vioolconcert wilde ik de kathedraal in, hier had ik zulke mooie herinneringen aan. Niet perse aan de kathedraal, in mijn geheugen vond ik die vooral groot en pompeus, maar de kloostertuin met ganzen, die had onuitwisbare indruk op me gemaakt. Zo'n serene plek. Zo sfeervol. Vanuit de drukte van de stad stapte ik een jaar of 25 geleden de rust en het groen in. Dit moest ik Lotte laten zien. We trokken een vestje aan om ons decent te bedekken en werden alsnog geweigerd bij de deur omdat onze shorts te kort waren. Oeps. Niet aan gedacht.


Even baalde ik, maar ja, kwestie van jammer maar helaas. Alle winkels rondom de kerk waren gesloten, we konden niet snel iets kopen om aan te schieten. Een klein beetje balen liepen we verder, El Borne in. Waar ik een stalletje zag, waar de meest lelijke sjaals te koop waren. Nu was het Lotte die stond te balen. Zoiets lelijks, daar ga ik echt niet mee lopen hoor. Maar ik koos de twee minst afzichtelijke uit en we liepen het stuk terug naar de kerk. Nu gingen we via de voorkant naar binnen. En potjandorie, hier deelden ze gewoon sjaals uit.... Nou ja, niets aan te doen. Sjaal als rok om en naar binnen.  Vol verwachting.


Maar zoals dat gaat met herinneringen die zo mooi zijn. Als je terug gaat naar zo'n plek, dan is het anders. Nu was de kloostertuin vol mensen. Vol geluid en geroezemoes, een dreinend kind. Drommen fotograferende toeristen, waardoor ik de ganzen maar gewoon voorbij liep.


De achterkant was iets rustiger, maar de magie van toen, die was er niet. Zo gaat dat wel eens.


Lekker slenteren door El Borne dan maar, ook anders dan anders, omdat alle winkeltjes dicht waren. Maar hier was dat juist ook wel leuk, want de sfeer van deze buurt was nog heel goed te proeven en het was een stuk rustiger dan normaal.


De tapa'sbartip, maar we hadden eigenlijk nog een volle buik van het ontbijt en waren nog niet toe aan hapjes.


Wel een prachtig pand.



Een heerlijke wijk, met die pleinen, de balkonnetjes, de steegjes. Een buurt om te dwalen en te verdwalen.

Comments

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more