Dag 3 - ochtend Barrio Gotico en El Borne


Zo heerlijk, zo'n eigen appartement. Rustig wakker worden, koffie en thee zetten en in ons eigen tempo ontbijten met heerlijke broodjes (die ze heel handig in het min verkopen, zodat je ze allemaal kunt proeven) en yoghurt met vers fruit. De gezonde biologische muesli die we hadden gekocht smaakte muf en flauw, die lieten we nu mooi achterwege.


Op stap maar weer. Nog even omkijken naar ons appartementsgebouw. De geuren van de Lush ruik je in de lift.


Onze eigen wijk.



En weer met de metro, naar het huis met de draak. Hier stapten we de oude wijk in. Zonder route of plan, gewoon onze neus achterna en door alle steegjes lopen. Of liever gezegd, onze oren achterna, want op verschillende plekken werd prachtig muziek gespeeld.







De geschiedenis druipt gewoon van de muren.





Deze olifant vonden we schattig.







En na het vioolconcert wilde ik de kathedraal in, hier had ik zulke mooie herinneringen aan. Niet perse aan de kathedraal, in mijn geheugen vond ik die vooral groot en pompeus, maar de kloostertuin met ganzen, die had onuitwisbare indruk op me gemaakt. Zo'n serene plek. Zo sfeervol. Vanuit de drukte van de stad stapte ik een jaar of 25 geleden de rust en het groen in. Dit moest ik Lotte laten zien. We trokken een vestje aan om ons decent te bedekken en werden alsnog geweigerd bij de deur omdat onze shorts te kort waren. Oeps. Niet aan gedacht.


Even baalde ik, maar ja, kwestie van jammer maar helaas. Alle winkels rondom de kerk waren gesloten, we konden niet snel iets kopen om aan te schieten. Een klein beetje balen liepen we verder, El Borne in. Waar ik een stalletje zag, waar de meest lelijke sjaals te koop waren. Nu was het Lotte die stond te balen. Zoiets lelijks, daar ga ik echt niet mee lopen hoor. Maar ik koos de twee minst afzichtelijke uit en we liepen het stuk terug naar de kerk. Nu gingen we via de voorkant naar binnen. En potjandorie, hier deelden ze gewoon sjaals uit.... Nou ja, niets aan te doen. Sjaal als rok om en naar binnen.  Vol verwachting.


Maar zoals dat gaat met herinneringen die zo mooi zijn. Als je terug gaat naar zo'n plek, dan is het anders. Nu was de kloostertuin vol mensen. Vol geluid en geroezemoes, een dreinend kind. Drommen fotograferende toeristen, waardoor ik de ganzen maar gewoon voorbij liep.


De achterkant was iets rustiger, maar de magie van toen, die was er niet. Zo gaat dat wel eens.


Lekker slenteren door El Borne dan maar, ook anders dan anders, omdat alle winkeltjes dicht waren. Maar hier was dat juist ook wel leuk, want de sfeer van deze buurt was nog heel goed te proeven en het was een stuk rustiger dan normaal.


De tapa'sbartip, maar we hadden eigenlijk nog een volle buik van het ontbijt en waren nog niet toe aan hapjes.


Wel een prachtig pand.



Een heerlijke wijk, met die pleinen, de balkonnetjes, de steegjes. Een buurt om te dwalen en te verdwalen.

No comments:

Dit vinden anderen leuk nu