Skip to main content

Dag 2 Park Guell

Dag 2 begon met een heerlijk ontbijtje met koffie, sap, vers fruit en yoghurt. Ik had een geheime weg gevonden naar Park Guell. Die gingen we uitproberen.
Onderweg naar de metro langs het vreemde kunstwerk naast ons huis.


En overal waar je kijkt mooie details. Oh, zo heerlijk. We werden er allebei helemaal blij van.


De geheime weg gaat via een nieuwe halte van een redelijk nieuwe metrolijn (wil je meer uitleg, laat 't gerust weten, het is de moeite waard) en komt boven het park uit. Normaal gesproken loop je van onderaf de heuvel op, tussen alle toeristen. Hier waren we helemaal alleen...


Een roltrap omhoog.


The only way is up!


Nu al mooi uitzicht.


Via een rustig wijkje kom je bij een prachtig uitzichtspunt.





Even inzoomen. Zo gaaf blijft dat.


Fototijd!

Ook dat is veranderd ten opzichte van 25 jaar geleden, ik denk dat we wel een miljoen selfiesticks en selfiestickverkopers hebben geteld.


Niet alleen toeristen, ook buurtbewoners zaten hier heerlijk.


En dan loop je van bovenaf zo het park in. Grappig, je hoort de drukte en het geroezemoes van beneden. 




Ik blijf het zo mooi vinden, sprookjesachtig. Wat een geweldige fantasie heeft hij gehad. En dan te bedenken dat hij overleed door onder een tram te komen, al in de zeventig. In eerste instantie hadden ze niet eens door dat het Gaudi was, hij liep er een beetje slonsig bij. Ik zie dat al helemaal voor me, dat hij in gedachten over een nieuw project geen tijd had zich behoorlijk aan te kleden en even wat nodig had. In zichzelf denkend en niet oplettend was het te laat.


Een beetje aan druipkastelen doet het me altijd denken, die je op het strand maakt.








Op verschillende plekken zaten muzikanten. Deze speelde op een soort elektrische luit hele sprookjesachtige muziek. Paste perfect.


Het mooie en beroemde deel van het park, met de slingerbank en de salamander is tegenwoordig alleen met een ticket toegankelijk. Wij wilden niet in de rij staan en liepen er omheen. 


Al met al konden we toch wel heel veel zien hoor.









Net zo'n Hans en Grietjeshuisje. 


Stiekem door het hek gefotografeerd. 









Nog steeds pakte het park me helemaal in. Ook al kon ik niet onder de slingerbank, tussen die geweldige wit gemozaikte pilaren met dat mooie plafond. Nu met zo'n stiekeme route en met ons eigen avontuur was het eigenlijk zeker zo mooi!

Comments

Anonymous said…
Hoi
Ik lees je blog al een hele tijd, een trouwe volger zullen we maar zeggen :)
Ik ben eigenlijk wel benieuwd naar die geheime route, want deze zomer zijn we in Barcelona en willen we opnieuw een poging wagen om Park Guell te bezoeken. Vandaar...
Groet, Ernie
jojoco said…
Ernie,
Voor de geheime weg neem je niet de 'standaardhalte' voor Park Guell zoals in de meeste reisgidsen (Lesseps of Valcarca), nee, je rijdt een klein stukje door naar Val d'Hebron om daar over te stappen op de nieuwe blauwe lijn. Die neem je 1 halte naar El Coll, la Teixonera.
Hier neem je uitgang Marede Deu del Coll, en daarna richting Beat Almato.
Let dan even op, want als je buiten komt, moet je achter je kijken. Daar gaat de roltrap omhoog! Boven aan de roltrap rechtsaf en hier zie je al bordjes hangen voor voetgangers naar Park Guell, voorbij de kerk naar rechts. Het is een heel leuk wijkje waar je doorheen loopt en je komt ook nog bij een prachtig uitzichtspunt. Veel succes en plezier!
Anonymous said…
Dank je! Ik sla je tekst op en dan moet het goedkomen deze zomer. Vorig jaar waren we er ook, hebben toen die klim vanuit de metro gemaakt en kwamen er ter plekke achter dat je kaartjes had moeten reserveren om het park echt in te kunnen.. Dat ging dus niet lukken, vandaar dat we dit jaar een nieuwe poging doen.

En nogmaals complimenten voor je blog, ik word altijd blij van je verhalen en foto's!

Groetjes, Ernie
Anonymous said…
Hai Ernie, met deze route moet je nog wel steeds kaartjes kopen om in het gedeelte met de banken te komen. Wij hebben dat niet gedaan, we vonden de rij te lang en waren blij genoeg met datgene wat we wel konden zien. Je kunt wel vooraf al kaartjes via internet kopen, dat scheelt wel.

Veel plezier, jaloers op je!

Popular posts from this blog

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Kleur in huis

Feestje in de week: verse bloemen van mijn favoriete bloemist. Het is een week verder nu, maar ze staan nog steeds prachtig.

De zon geeft er nog extra kleur aan.



Het mag buiten wel vriezen, vanachter het glas lijkt het echt lente.

Hard aan het leren.


Lekker aan het lopen.



Vanuit de auto na een werkdag in Amsterdam. Fijn dat de zon steeds later onder gaat.




Mooie lucht!


Met Isa netflixte ik deze lekkere film. Gezellig, een avondje tv kijken.



En weer een rondje!


De mimosa staat er zo uitbundig bij.


Bijna mijn eerste blaadje vol. Heel lang hield ik me niet bezig met het vergelijken van mijn loopjes, maar nu ik in training ben, wil ik ook wel iedere keer een beetje verder of een beetje sneller en ben ik heel nerderig naast de afstand en tijd ook mijn tempo en snelheid aan het berekenen.

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more