Skip to main content

Dag 2 Park Guell

Dag 2 begon met een heerlijk ontbijtje met koffie, sap, vers fruit en yoghurt. Ik had een geheime weg gevonden naar Park Guell. Die gingen we uitproberen.
Onderweg naar de metro langs het vreemde kunstwerk naast ons huis.


En overal waar je kijkt mooie details. Oh, zo heerlijk. We werden er allebei helemaal blij van.


De geheime weg gaat via een nieuwe halte van een redelijk nieuwe metrolijn (wil je meer uitleg, laat 't gerust weten, het is de moeite waard) en komt boven het park uit. Normaal gesproken loop je van onderaf de heuvel op, tussen alle toeristen. Hier waren we helemaal alleen...


Een roltrap omhoog.


The only way is up!


Nu al mooi uitzicht.


Via een rustig wijkje kom je bij een prachtig uitzichtspunt.





Even inzoomen. Zo gaaf blijft dat.


Fototijd!

Ook dat is veranderd ten opzichte van 25 jaar geleden, ik denk dat we wel een miljoen selfiesticks en selfiestickverkopers hebben geteld.


Niet alleen toeristen, ook buurtbewoners zaten hier heerlijk.


En dan loop je van bovenaf zo het park in. Grappig, je hoort de drukte en het geroezemoes van beneden. 




Ik blijf het zo mooi vinden, sprookjesachtig. Wat een geweldige fantasie heeft hij gehad. En dan te bedenken dat hij overleed door onder een tram te komen, al in de zeventig. In eerste instantie hadden ze niet eens door dat het Gaudi was, hij liep er een beetje slonsig bij. Ik zie dat al helemaal voor me, dat hij in gedachten over een nieuw project geen tijd had zich behoorlijk aan te kleden en even wat nodig had. In zichzelf denkend en niet oplettend was het te laat.


Een beetje aan druipkastelen doet het me altijd denken, die je op het strand maakt.








Op verschillende plekken zaten muzikanten. Deze speelde op een soort elektrische luit hele sprookjesachtige muziek. Paste perfect.


Het mooie en beroemde deel van het park, met de slingerbank en de salamander is tegenwoordig alleen met een ticket toegankelijk. Wij wilden niet in de rij staan en liepen er omheen. 


Al met al konden we toch wel heel veel zien hoor.









Net zo'n Hans en Grietjeshuisje. 


Stiekem door het hek gefotografeerd. 









Nog steeds pakte het park me helemaal in. Ook al kon ik niet onder de slingerbank, tussen die geweldige wit gemozaikte pilaren met dat mooie plafond. Nu met zo'n stiekeme route en met ons eigen avontuur was het eigenlijk zeker zo mooi!

Comments

Anonymous said…
Hoi
Ik lees je blog al een hele tijd, een trouwe volger zullen we maar zeggen :)
Ik ben eigenlijk wel benieuwd naar die geheime route, want deze zomer zijn we in Barcelona en willen we opnieuw een poging wagen om Park Guell te bezoeken. Vandaar...
Groet, Ernie
jojoco said…
Ernie,
Voor de geheime weg neem je niet de 'standaardhalte' voor Park Guell zoals in de meeste reisgidsen (Lesseps of Valcarca), nee, je rijdt een klein stukje door naar Val d'Hebron om daar over te stappen op de nieuwe blauwe lijn. Die neem je 1 halte naar El Coll, la Teixonera.
Hier neem je uitgang Marede Deu del Coll, en daarna richting Beat Almato.
Let dan even op, want als je buiten komt, moet je achter je kijken. Daar gaat de roltrap omhoog! Boven aan de roltrap rechtsaf en hier zie je al bordjes hangen voor voetgangers naar Park Guell, voorbij de kerk naar rechts. Het is een heel leuk wijkje waar je doorheen loopt en je komt ook nog bij een prachtig uitzichtspunt. Veel succes en plezier!
Anonymous said…
Dank je! Ik sla je tekst op en dan moet het goedkomen deze zomer. Vorig jaar waren we er ook, hebben toen die klim vanuit de metro gemaakt en kwamen er ter plekke achter dat je kaartjes had moeten reserveren om het park echt in te kunnen.. Dat ging dus niet lukken, vandaar dat we dit jaar een nieuwe poging doen.

En nogmaals complimenten voor je blog, ik word altijd blij van je verhalen en foto's!

Groetjes, Ernie
Anonymous said…
Hai Ernie, met deze route moet je nog wel steeds kaartjes kopen om in het gedeelte met de banken te komen. Wij hebben dat niet gedaan, we vonden de rij te lang en waren blij genoeg met datgene wat we wel konden zien. Je kunt wel vooraf al kaartjes via internet kopen, dat scheelt wel.

Veel plezier, jaloers op je!

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …

Zomers weekend

Zo'n zomers weekend vraagt erom om in het water te beginnen. Heerlijk stuk gezwommen. Alleen nog een staart en ik ben een zeemeermin ;).



Met Lotte maakte ik dit heerlijke toetje: Rabarber in kleine stukjes even koken. Banaan erdoor, schepje suiker en wat custardpoeder, in stukjes geknipte marshmellows erover en dan in de oven.


De perfecte mix van zuur, zoet, romig en zomer.


Boek uitgelezen. De recensies waren niet zo positief, maar ik vond het een bijzonder boek. Over een vrouw die in de jeugdzorg werkt en daarin alles goed wil doen, maar ondertussen haar eigen zoon uit het oog verliest.
De zoon komt door allerlei suffe omstandigheden en domme puberkeuzes in de ene na de andere ellende terecht. Mede door zijn vrienden die praten in osso en wallah en andersoortige straattaal.
Een derde hoofdrolspeler is de uitgerangeerde leraar, die tegenwoordig liever vogels kijkt maar een beginnende vriendschap sluit met de zoon.

Als de moeder op haar werk in de problemen komt omdat er een kind …