Skip to main content

Dag 2 Park Guell

Dag 2 begon met een heerlijk ontbijtje met koffie, sap, vers fruit en yoghurt. Ik had een geheime weg gevonden naar Park Guell. Die gingen we uitproberen.
Onderweg naar de metro langs het vreemde kunstwerk naast ons huis.


En overal waar je kijkt mooie details. Oh, zo heerlijk. We werden er allebei helemaal blij van.


De geheime weg gaat via een nieuwe halte van een redelijk nieuwe metrolijn (wil je meer uitleg, laat 't gerust weten, het is de moeite waard) en komt boven het park uit. Normaal gesproken loop je van onderaf de heuvel op, tussen alle toeristen. Hier waren we helemaal alleen...


Een roltrap omhoog.


The only way is up!


Nu al mooi uitzicht.


Via een rustig wijkje kom je bij een prachtig uitzichtspunt.





Even inzoomen. Zo gaaf blijft dat.


Fototijd!

Ook dat is veranderd ten opzichte van 25 jaar geleden, ik denk dat we wel een miljoen selfiesticks en selfiestickverkopers hebben geteld.


Niet alleen toeristen, ook buurtbewoners zaten hier heerlijk.


En dan loop je van bovenaf zo het park in. Grappig, je hoort de drukte en het geroezemoes van beneden. 




Ik blijf het zo mooi vinden, sprookjesachtig. Wat een geweldige fantasie heeft hij gehad. En dan te bedenken dat hij overleed door onder een tram te komen, al in de zeventig. In eerste instantie hadden ze niet eens door dat het Gaudi was, hij liep er een beetje slonsig bij. Ik zie dat al helemaal voor me, dat hij in gedachten over een nieuw project geen tijd had zich behoorlijk aan te kleden en even wat nodig had. In zichzelf denkend en niet oplettend was het te laat.


Een beetje aan druipkastelen doet het me altijd denken, die je op het strand maakt.








Op verschillende plekken zaten muzikanten. Deze speelde op een soort elektrische luit hele sprookjesachtige muziek. Paste perfect.


Het mooie en beroemde deel van het park, met de slingerbank en de salamander is tegenwoordig alleen met een ticket toegankelijk. Wij wilden niet in de rij staan en liepen er omheen. 


Al met al konden we toch wel heel veel zien hoor.









Net zo'n Hans en Grietjeshuisje. 


Stiekem door het hek gefotografeerd. 









Nog steeds pakte het park me helemaal in. Ook al kon ik niet onder de slingerbank, tussen die geweldige wit gemozaikte pilaren met dat mooie plafond. Nu met zo'n stiekeme route en met ons eigen avontuur was het eigenlijk zeker zo mooi!

Comments

Anonymous said…
Hoi
Ik lees je blog al een hele tijd, een trouwe volger zullen we maar zeggen :)
Ik ben eigenlijk wel benieuwd naar die geheime route, want deze zomer zijn we in Barcelona en willen we opnieuw een poging wagen om Park Guell te bezoeken. Vandaar...
Groet, Ernie
jojoco said…
Ernie,
Voor de geheime weg neem je niet de 'standaardhalte' voor Park Guell zoals in de meeste reisgidsen (Lesseps of Valcarca), nee, je rijdt een klein stukje door naar Val d'Hebron om daar over te stappen op de nieuwe blauwe lijn. Die neem je 1 halte naar El Coll, la Teixonera.
Hier neem je uitgang Marede Deu del Coll, en daarna richting Beat Almato.
Let dan even op, want als je buiten komt, moet je achter je kijken. Daar gaat de roltrap omhoog! Boven aan de roltrap rechtsaf en hier zie je al bordjes hangen voor voetgangers naar Park Guell, voorbij de kerk naar rechts. Het is een heel leuk wijkje waar je doorheen loopt en je komt ook nog bij een prachtig uitzichtspunt. Veel succes en plezier!
Anonymous said…
Dank je! Ik sla je tekst op en dan moet het goedkomen deze zomer. Vorig jaar waren we er ook, hebben toen die klim vanuit de metro gemaakt en kwamen er ter plekke achter dat je kaartjes had moeten reserveren om het park echt in te kunnen.. Dat ging dus niet lukken, vandaar dat we dit jaar een nieuwe poging doen.

En nogmaals complimenten voor je blog, ik word altijd blij van je verhalen en foto's!

Groetjes, Ernie
Anonymous said…
Hai Ernie, met deze route moet je nog wel steeds kaartjes kopen om in het gedeelte met de banken te komen. Wij hebben dat niet gedaan, we vonden de rij te lang en waren blij genoeg met datgene wat we wel konden zien. Je kunt wel vooraf al kaartjes via internet kopen, dat scheelt wel.

Veel plezier, jaloers op je!

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more