Skip to main content

Te laat voor de Japanse kers en te vroeg voor zakdoekjes

Op instagram zag ik ze voorbijkomen. Talloze foto's van mooie bloesem. Zelf had ik ook al heel wat kiekjes geschoten met mijn telefoon. Maar eigenlijk wilde ik er gewoon de tijd voor nemen. Een keer op een avond ofzo, en dan een mooie wandeling erbij. Maar de week vloog voorbij met de zakenreis naar Parijs en pas vandaag ging ik met Lotte naar het Amsterdamse Bos, naar de Japanse bloesemvallei.

We waren iets te laat, dat zagen we al vanuit de verte. Het had ook wel veel gewaaid de afgelopen week. Maar van dichtbij was het toch wel erg prachtig hoor.







En stukken rustiger dan vorige week volgens mij, tijdens het Bloesemfestival.














Om geen risico te nemen, gingen we op de terugweg langs het Amstelpark. Kijken hoe het met de zakdoekjesboom was, die we vorig jaar (of was het al twee jaar geleden?) per ongeluk ontdekten. Lotte en ik speurden rond en probeerden ons te herinneren waar we 'm nou zagen. Door de hagel liepen we een rondje in het park. Ook hier was de Japanse tuin al uitgebloeid, maar stond er nog veel wel in bloei.
















En op 't laatst ontdekte ik 'm, dacht ik. Ik maakte foto's van het blad en determineerde met behulp van Google. Ja, dat moet 'm zijn, maar de bloeiperiode is ergens mei-juni. In die tijd staat de rhodondendronvallei ook in de mooiste bloei, komen we gewoon nog terug!


Comments

Popular posts from this blog

Beetje dramatisch: the end of a dream

Een beetje fatalistisch kan ik soms wel zijn. Ik kan er niets aan doen, ben niet zo heel materialistisch en hecht me niet direct aan spullen, maar soms vertegenwoordigen spullen wel een stukje levensgeluk.
Onze caravan bijvoorbeeld. Als een oudje kwam hij binnen, en vooral Joost heeft er zoveel uren werk ingestoken: alles schoonmaken, repareren, verven. We lieten de banken opnieuw bekleden, namen een fris vloerbedekkinkje. Met veel moeite zetten we hem op de rand van de 'camping' en sloten we water aan en zorgden voor gas voor de verwarming.
De mancave was het, waar Joost en zijn vrienden af en toe een biertje dronken.  Een chillruimte voor de kinderen, die er feestjes gaven en waar hun vriendinnen bleven logeren. Een uitvalsbasis voor mij was het, om een beetje de rust op te zoeken en lekker in het zonnetje te lezen, uitkijkend over de weilanden.
Een symbool voor ons geluk hier in de polder: dat je de dingen kunt maken door er hard voor te werken en dan de tijd te nemen erva…

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more