Skip to main content

Sometimes it snows in April

Mijn telefoon ligt in de lader, ik heb de kinderen opgehaald van het TalentenTheater en thuis afgezet. In de auto nog meegezongen met Purple Rain die toevallig op de radio was. Gegeten, rondje buiten gelopen en toen mijn telefoon weer eens tevoorschijn gehaald.
Appjes van vriendinnen. Prince is dood. 


Terwijl de zon ondergaat scroll ik door het nieuws en probeer ik muziek op te zoeken. Sinds we Sonos en Spotify hebben, heb ik geen cd-speler meer. Maar op Spotify staat vrijwel niets van zijn repertoire en ook via YouTube vind ik niet veel.

Prince is dood. Mijn eerste gedachte is dat het druk in de hemel is geworden, dit jaar. Na Bowie en Cruijff nu nog zo'n icoon. En terwijl ik blader door stukjes muziek, komen de herinneringen naar boven. Flarden. Van hoe we verregenden tijdens een concert in Rotterdam, waar we voor twee dagen kaartjes hadden weten te bemachtigen. Hoe ik de songteksten overschreef in mijn agenda, met mooie krullende LoveSexy letters. Hoe ik de teksten kende (ik zing altijd alles fout mee normaal gesproken) en hoe ze nu weer naar boven komen als ik stukken liedjes luisterde. Hoe anders de tijd toen was, met cassettebandjes en b-kantjes. Die ik vaak nog mooier vond dan de hits. How come you don't call me. 17 days, She's always in my hair. Ik denk aan het concert, een paar jaar geleden, waar hij weer aantoonde gewoon een geweldige artiest en performer te zijn. De muziek heeft een kracht in zich om een tijdsperk te absorberen. Beelden, flarden, stukjes toen komen weer terug als ik luister en herinneringen deel met vriendinnen.

Ik moet Isa oppikken. In mijn auto stop ik snel de Prince-cd in de autospeler (daar nog wel!). De lucht kleurt paars als ik luister. Kippenvel op mijn armen. Little Red Corvette, When doves cry, Sign o' the times, Sexy Motherfucker, de een na de ander komt voorbij. Isa en Lotte kennen het niet.

Tot laat struin ik over YouTube en bekijk ik filmpjes en luister ik. Een icoon is heengegaan.


Sometimes it snows in April
Sometimes I feel so bad, so bad
Sometimes I wish life was never ending,
And all good things, they say, never last

Comments

Loeszie said…
jaaa die Bkantjes!! Toch jammer dat ik alle cassettebandjes niet meer heb :-(

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …

Daily life in week 29: een beetje vakantie in iedere dag

Terug uit Slovenië en weer thuis bij mijn eigen gekke lieve mensen. Spelletje doen in de tuin, kijken naar de ondergaande zon, beetje onkruid trekken en alle bloemetjes vriendelijk toespreken. Het zijn de fijne dingen in het leven.

Zomer in Nederland. Laatste 'echte' werkweek, maar het voelt al als vakantie. Een paar uurtjes eerder stoppen en met zijn vieren nog even op pad. Ik had gelezen over het stadsstrand bij Zaandam en was benieuwd. Helaas bleek het gesloten te zijn, maar we lieten ons niet ontmoedigen en reden door naar Wormerveer, waar je ook zo heerlijk aan het water kunt zitten. Drankje, bitterballetje, lekker bijkletsen met zijn viertjes en ons verheugen op binnenkort: de roadtrip door Californië!



Na het werk lekker in de tuin kroelen met Rocky die nogal opdringerig kan zijn.

Avondwandeling door het dorp, waar er een filmset is opgebouwd. Ik heb nog niet kunnen achterhalen welke film er werd gedraaid, maar ik snap ze. Het is een bijzonder mooie locatie.


Dag zon, be…