Sometimes it snows in April

Mijn telefoon ligt in de lader, ik heb de kinderen opgehaald van het TalentenTheater en thuis afgezet. In de auto nog meegezongen met Purple Rain die toevallig op de radio was. Gegeten, rondje buiten gelopen en toen mijn telefoon weer eens tevoorschijn gehaald.
Appjes van vriendinnen. Prince is dood. 


Terwijl de zon ondergaat scroll ik door het nieuws en probeer ik muziek op te zoeken. Sinds we Sonos en Spotify hebben, heb ik geen cd-speler meer. Maar op Spotify staat vrijwel niets van zijn repertoire en ook via YouTube vind ik niet veel.

Prince is dood. Mijn eerste gedachte is dat het druk in de hemel is geworden, dit jaar. Na Bowie en Cruijff nu nog zo'n icoon. En terwijl ik blader door stukjes muziek, komen de herinneringen naar boven. Flarden. Van hoe we verregenden tijdens een concert in Rotterdam, waar we voor twee dagen kaartjes hadden weten te bemachtigen. Hoe ik de songteksten overschreef in mijn agenda, met mooie krullende LoveSexy letters. Hoe ik de teksten kende (ik zing altijd alles fout mee normaal gesproken) en hoe ze nu weer naar boven komen als ik stukken liedjes luisterde. Hoe anders de tijd toen was, met cassettebandjes en b-kantjes. Die ik vaak nog mooier vond dan de hits. How come you don't call me. 17 days, She's always in my hair. Ik denk aan het concert, een paar jaar geleden, waar hij weer aantoonde gewoon een geweldige artiest en performer te zijn. De muziek heeft een kracht in zich om een tijdsperk te absorberen. Beelden, flarden, stukjes toen komen weer terug als ik luister en herinneringen deel met vriendinnen.

Ik moet Isa oppikken. In mijn auto stop ik snel de Prince-cd in de autospeler (daar nog wel!). De lucht kleurt paars als ik luister. Kippenvel op mijn armen. Little Red Corvette, When doves cry, Sign o' the times, Sexy Motherfucker, de een na de ander komt voorbij. Isa en Lotte kennen het niet.

Tot laat struin ik over YouTube en bekijk ik filmpjes en luister ik. Een icoon is heengegaan.


Sometimes it snows in April
Sometimes I feel so bad, so bad
Sometimes I wish life was never ending,
And all good things, they say, never last

1 comment:

Loeszie said...

jaaa die Bkantjes!! Toch jammer dat ik alle cassettebandjes niet meer heb :-(

Dit vinden anderen leuk nu