Skip to main content

Sometimes it snows in April

Mijn telefoon ligt in de lader, ik heb de kinderen opgehaald van het TalentenTheater en thuis afgezet. In de auto nog meegezongen met Purple Rain die toevallig op de radio was. Gegeten, rondje buiten gelopen en toen mijn telefoon weer eens tevoorschijn gehaald.
Appjes van vriendinnen. Prince is dood. 


Terwijl de zon ondergaat scroll ik door het nieuws en probeer ik muziek op te zoeken. Sinds we Sonos en Spotify hebben, heb ik geen cd-speler meer. Maar op Spotify staat vrijwel niets van zijn repertoire en ook via YouTube vind ik niet veel.

Prince is dood. Mijn eerste gedachte is dat het druk in de hemel is geworden, dit jaar. Na Bowie en Cruijff nu nog zo'n icoon. En terwijl ik blader door stukjes muziek, komen de herinneringen naar boven. Flarden. Van hoe we verregenden tijdens een concert in Rotterdam, waar we voor twee dagen kaartjes hadden weten te bemachtigen. Hoe ik de songteksten overschreef in mijn agenda, met mooie krullende LoveSexy letters. Hoe ik de teksten kende (ik zing altijd alles fout mee normaal gesproken) en hoe ze nu weer naar boven komen als ik stukken liedjes luisterde. Hoe anders de tijd toen was, met cassettebandjes en b-kantjes. Die ik vaak nog mooier vond dan de hits. How come you don't call me. 17 days, She's always in my hair. Ik denk aan het concert, een paar jaar geleden, waar hij weer aantoonde gewoon een geweldige artiest en performer te zijn. De muziek heeft een kracht in zich om een tijdsperk te absorberen. Beelden, flarden, stukjes toen komen weer terug als ik luister en herinneringen deel met vriendinnen.

Ik moet Isa oppikken. In mijn auto stop ik snel de Prince-cd in de autospeler (daar nog wel!). De lucht kleurt paars als ik luister. Kippenvel op mijn armen. Little Red Corvette, When doves cry, Sign o' the times, Sexy Motherfucker, de een na de ander komt voorbij. Isa en Lotte kennen het niet.

Tot laat struin ik over YouTube en bekijk ik filmpjes en luister ik. Een icoon is heengegaan.


Sometimes it snows in April
Sometimes I feel so bad, so bad
Sometimes I wish life was never ending,
And all good things, they say, never last

Comments

Loeszie said…
jaaa die Bkantjes!! Toch jammer dat ik alle cassettebandjes niet meer heb :-(

Popular posts from this blog

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Kleur in huis

Feestje in de week: verse bloemen van mijn favoriete bloemist. Het is een week verder nu, maar ze staan nog steeds prachtig.

De zon geeft er nog extra kleur aan.



Het mag buiten wel vriezen, vanachter het glas lijkt het echt lente.

Hard aan het leren.


Lekker aan het lopen.



Vanuit de auto na een werkdag in Amsterdam. Fijn dat de zon steeds later onder gaat.




Mooie lucht!


Met Isa netflixte ik deze lekkere film. Gezellig, een avondje tv kijken.



En weer een rondje!


De mimosa staat er zo uitbundig bij.


Bijna mijn eerste blaadje vol. Heel lang hield ik me niet bezig met het vergelijken van mijn loopjes, maar nu ik in training ben, wil ik ook wel iedere keer een beetje verder of een beetje sneller en ben ik heel nerderig naast de afstand en tijd ook mijn tempo en snelheid aan het berekenen.

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more