Skip to main content

Kingsday en de manipulatie van herinneringen

Als ik terugdenk aan de afgelopen week denk ik aan kippenvel. Een koud hoofd. Hagel. Nog meer hagel. Storm. Koud in huis. Klaar zijn met dit koude rotweer. Maar geen vakantie hebben, omdat ik gewoon werk.

Maar dan blader ik door mijn foto's en dan valt 't toch wel weer mee allemaal. 
Want dat grillige weer zorgt voor prachtige Hollandse luchten. 
In de kou kun je prima gezellige feestjes vieren.
Kou maakt een hardlooprondje extra bikkelig.
Ondanks dat ik deze vakantie gewoon doorwerk, maak ik van iedere dag een beetje vakantie. Soms zit vakantie in een uurtje.


En over een aantal jaar blader ik terug door deze plaatjes en dan heb ik alleen het mooie onthouden. Heerlijk, herinneringen manipuleren ;).


Een regenboogje en een inzoom op bloesem. Het enige goede wat ik van die dag kon maken.


Superfeest. The World is my Oyster. Oesters proeven met onze lieve kookclub.




Filmpje bekijken om je juiste opentechniek onder de knie te krijgen.


Drie soorten. Met bijpassende wijnen.


Wat een zaligheid en een gezelligheid.



Met pasta & langoustines en de zaligste toetjes toe. Nomnomnom.



Om het helemaal vakantie te maken, logeerden Joost en ik in de B&B. Helemaal knus en gezellig!



De volgende ochtend scheen de zon zelfs even en dronk ik koffie in de tuin.



 Wel een beetje brak. Sja, dat krijg je ervan.


Het katertje van mijn schoot af geduwd en maar even de hagel in om 'm uit mijn benen te lopen. Klein loopje, mijn kuit doet raar, van de week iets in verrekt ofzo, ik weet 't niet. 


Slecht weer, maar mooie wolken. Wat is eigenlijk slecht weer? Is het slecht omdat ik in de winter me al verheugde op de meivakantie, omdat het dan zo lekker warm is meestal en ik op mijn slippers in de tuin tussen de akelei kan dansen?


Nog eventjes naar Hoorn gegaan, voor wat Koningsdagsfeeropsnuif. Maar het was al te laat. De meeste kleedjes waren al weg. De meeste mensen al vervelend lam. Harde muziek van het plein, kapotgetrapte plastic bekertjes. Snel maar weer naar huis.



Waar de lampjes de winter overleefd hebben.


Door het 'slechte' weer heb ik ook nog niet zoveel in de tuin gedaan, wel af en toe een keer een paar uurtjes, maar niet dagelijks een stukje. Geen zin en te koud. In plaats daarvan las ik veel. Deze las ik uit. Over een meisje/jonge vrouw die in New York bij het tijdschrift Delicious gaat werken. Ze heeft een geweldig smaakgevoel, was als kind al bezig om recepten te perfectioneren en de juiste kruiden toe te voegen. Ze ontdekt de winkeltjes in New York, maakt vrienden, en ontdekt ook brieven in de oude bibliotheek van het pand waar ze werkt. Brieven van Lulu, een meisje dat in de oorlog de hoofdredacteur schreef en zo een vriendschap opbouwde. Het boek maakt onnodig veel gedoe van een speurtocht naar iedere volgende brief in het systeem van de handgeschreven catalogus en even denk ik af te haken. Maar het verhaal bleek me genoeg te blijven trekken en ik prikte er doorheen. 
Ze gaat op zoek naar Lulu, die de brieven toen schreef. Het verhaal eindigt heerlijk Amerikaans. 

Comments

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Week 25: Midzomerweek - en zomer is het!

De week van midzomer, altijd een beetje een dubbel gevoel omdat de dagen weer korter gaan worden. Maar hee, de zomer is pas net begonnen en goed ook. Wat een heerlijke dagen! Werken is een beetje pittig met dit warme weer, maar als je klaar bent, begint er gewoon een heel nieuw stuk dag. En ook 's morgens vroeg is fijn, aan mijn strandje. Met zo'n begin voelt iedere dag een beetje als vakantie.




De bloemen die we Lotte gaven bij de voorstelling komen zo prachtig uit. Toverbalpioenen zijn het, en ze verkleuren langzaam van dieproze naar wit. 

Ik maak een wandeling door Purmerend op maandagavond, want Lotte doet een proefles dans. Later op de avond zwemmen we met vrienden heerlijk in het IJsselmeer en kletsen we in de tuin tot het donker is. 

Nu weer heel anders, de pioenen. Door het warme weer gaat het extra snel deze keer.


Tropenrooster: vroeg beginnen met werken. Tussendemiddag echt een uur lunchpauze en even heerlijk buiten zitten en op tijd weer klaar. 

Tijd voor een ijsje!

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …