Skip to main content

Binnenstebuiten

Een van mijn instant blijmakers is buiten. Gewoonweg naar buiten gaan. En kijken. Er is altijd wat te zien, van grasjes ergens tussen de tegels tot mooie wolken in de lucht. 

Na een paar dagen niets doen en binnenzitten was ik er niet blijer op geworden. Snel naar buiten dus.


En dat is een quick fix!



De lente doet haar best.






Ik kon de dijk niet over met mijn verzwikte pootje, maar zat achter de caravan ook heerlijk in het ochtendzonnetje.


De boomstammen hadden haren gekregen.




En de bloesem stond er wederom prachtig bij.



Binnen was ook meer buiten geworden. Al vanaf we hier wonen was dit raam lek en was er altijd wat condens tussen de ruiten. Echt last had ik er niet van, maar Joost vond het tijd het toch eens te vervangen. En ja hoor, wat een verschil! Zowel Isa als Lotte vonden net of er geen raam inzat!


Truste Rocky!


Een mooie ochtend.


Hardlopen zit er nog even niet in, maar wandelen lukt wel. En ik hou me altijd vast aan 'move with everything you've got, in every direction you can'. Dus: op pad!


Wandeling door de Rijp. Blijft mooi.





#iseefaces, jij ook?



En daarna bij Isa kijken. Zij had deze vakantie zoals altijd volop eigen plannen. Met vriendinnen. Maar één avond deden we met twee van haar vriendinnen gezellig: gourmetten. En nu mocht ik kijken bij haar derde crossles.


En jemig, dat was geen pretje. Vorige keer was Moon al zo bokkig, maar bleef Isa keurig zitten. Deze keer leek hij wel bang. Ik weet niet wat er precies aan de hand was met het beestje, maar Isa werd er wel 6x hardhandig afgeworpen. Vaker dan in haar hele leven ervoor. En flinke klappen maakte ze. Ik durfde bijna niet meer te kijken, zou zelf allang afgehaakt zijn en ook de anderen aan de kant hielden hun adem in. Maar Isa was onverzettelijk, ze klom er iedere keer weer op en bijna altijd lukte het haar dan alsnog om Moon de hindernis te laten nemen. De laatste klapper die ze maakte was echt pijnlijk. Haar gezicht vol zand, in haar neusgaten, haar mond, haar ogen, oren en haren. Geschaafd en beurs. Na een paar minuten uit de bak om haar gezicht te wassen, nam ze de beslissing: toch er weer op. Overwinnen zou ze. En ja hoor, daar ging ze nog een rondje. Jeee, ik was echt wel trots op haar karakter en tegelijkertijd ook zo bezorgd. Het zal wel suf zijn, maar ik zie dan iedere keer het allerslechtste scenario voor me, dat ze niet met haar hoofd in het zand belandt, maar net op een houten balk ofzo.
Maar goed, ik verbijt me ook. Ongelukjes zitten in kleine hoekjes, kijk maar naar hoe ik mijn enkel verzwikte. En dingen laten uit angst, vind ik een slecht idee. Goed alert blijven, en wellicht een priveles doen, om te kijken wat Moon nou zo tegenhoudt en hoe ze samen als team dit kunnen overwinnen. Want dat is me wel duidelijk, hierin is Isa superserieus en heel leergierig. Waar school haar maar matig kan boeien, leert ze hier misschien wel meer dan de stelling van Pythagoras of Duitse naamvallen.




De vakantie voorbij. Een nieuwe week. Maar ik besloot het vakantiegevoel nog even vast te houden. Ik begon gewoon een half uurtje later en maakte een prachtige wandeling in de buurt.







Want zeg nou zelf, als het zo mooi is, dan moet je dat ook ten volle benutten!









Geluk is nooit ver weg. Je moet er alleen maar tijd voor maken.





Comments

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more