Skip to main content

Binnenstebuiten

Een van mijn instant blijmakers is buiten. Gewoonweg naar buiten gaan. En kijken. Er is altijd wat te zien, van grasjes ergens tussen de tegels tot mooie wolken in de lucht. 

Na een paar dagen niets doen en binnenzitten was ik er niet blijer op geworden. Snel naar buiten dus.


En dat is een quick fix!



De lente doet haar best.






Ik kon de dijk niet over met mijn verzwikte pootje, maar zat achter de caravan ook heerlijk in het ochtendzonnetje.


De boomstammen hadden haren gekregen.




En de bloesem stond er wederom prachtig bij.



Binnen was ook meer buiten geworden. Al vanaf we hier wonen was dit raam lek en was er altijd wat condens tussen de ruiten. Echt last had ik er niet van, maar Joost vond het tijd het toch eens te vervangen. En ja hoor, wat een verschil! Zowel Isa als Lotte vonden net of er geen raam inzat!


Truste Rocky!


Een mooie ochtend.


Hardlopen zit er nog even niet in, maar wandelen lukt wel. En ik hou me altijd vast aan 'move with everything you've got, in every direction you can'. Dus: op pad!


Wandeling door de Rijp. Blijft mooi.





#iseefaces, jij ook?



En daarna bij Isa kijken. Zij had deze vakantie zoals altijd volop eigen plannen. Met vriendinnen. Maar één avond deden we met twee van haar vriendinnen gezellig: gourmetten. En nu mocht ik kijken bij haar derde crossles.


En jemig, dat was geen pretje. Vorige keer was Moon al zo bokkig, maar bleef Isa keurig zitten. Deze keer leek hij wel bang. Ik weet niet wat er precies aan de hand was met het beestje, maar Isa werd er wel 6x hardhandig afgeworpen. Vaker dan in haar hele leven ervoor. En flinke klappen maakte ze. Ik durfde bijna niet meer te kijken, zou zelf allang afgehaakt zijn en ook de anderen aan de kant hielden hun adem in. Maar Isa was onverzettelijk, ze klom er iedere keer weer op en bijna altijd lukte het haar dan alsnog om Moon de hindernis te laten nemen. De laatste klapper die ze maakte was echt pijnlijk. Haar gezicht vol zand, in haar neusgaten, haar mond, haar ogen, oren en haren. Geschaafd en beurs. Na een paar minuten uit de bak om haar gezicht te wassen, nam ze de beslissing: toch er weer op. Overwinnen zou ze. En ja hoor, daar ging ze nog een rondje. Jeee, ik was echt wel trots op haar karakter en tegelijkertijd ook zo bezorgd. Het zal wel suf zijn, maar ik zie dan iedere keer het allerslechtste scenario voor me, dat ze niet met haar hoofd in het zand belandt, maar net op een houten balk ofzo.
Maar goed, ik verbijt me ook. Ongelukjes zitten in kleine hoekjes, kijk maar naar hoe ik mijn enkel verzwikte. En dingen laten uit angst, vind ik een slecht idee. Goed alert blijven, en wellicht een priveles doen, om te kijken wat Moon nou zo tegenhoudt en hoe ze samen als team dit kunnen overwinnen. Want dat is me wel duidelijk, hierin is Isa superserieus en heel leergierig. Waar school haar maar matig kan boeien, leert ze hier misschien wel meer dan de stelling van Pythagoras of Duitse naamvallen.




De vakantie voorbij. Een nieuwe week. Maar ik besloot het vakantiegevoel nog even vast te houden. Ik begon gewoon een half uurtje later en maakte een prachtige wandeling in de buurt.







Want zeg nou zelf, als het zo mooi is, dan moet je dat ook ten volle benutten!









Geluk is nooit ver weg. Je moet er alleen maar tijd voor maken.





Comments

Dit vinden anderen leuk nu

Random zomerfotootjes

Het water is weer tot rust gekomen, de ergste golfslag is weg. Zo mooi vind ik het dan, hoe de wolken weerspiegeld worden in het water. Zeker als je aan het zwemmen bent, dan zit je daar echt Middenin. Zo fijn!

Ik kan daar echt zo van genieten, even koffie aan het water.

Nichtje Fie werd 5 en kreeg een zeemeerminnenstaart. Wat cool zeg!


Gewoon nog maar wat plaatjes van het water, ik krijg er zelf nooit genoeg van, hopelijk jij ook niet (anders klik je maar weg ;))


De kippen en haan zijn gewend aan de nieuwe slaapplek van de haan en verzamelen daar 's morgens voor het eten. De kuikens zijn al groot en ik denk dat de twee witte allebei haantjes zullen worden. Als dat maar goed gaat straks....


Prachtige zonsondergang. Cadeautje aan het einde van de dag.


Isa stuurde een fotootje, die was nog even naar Reuring met vriendinnen. Gezellig dat ze ons dan een beetje op de hoogte houdt in de familie app groep.


Zomereten: veel kleur. Daar word je toch blij van?


Tijd van de toetsweken. Het is…

Walk with me, loop je een eindje mee?

Loop je een eindje mee door de tuin? Het is zo'n mooie avond, met dat zachte goudkleurige licht. Door mijn 'pak-nog-minder-mijn-telefoon-experiment' neem ik deze keer mijn echte camera weer eens mee. En eerlijk is eerlijk, hoe mooi de foto's van mijn Samsung ook kunnen zijn, dit is toch wel net even een tikkie mooier. 
Door mijn camera kijk ik extra goed naar alles om me heen. De zachte haartjes van de planten, stuifmeelkorrels, de voelsprieten van een vlinder, hoe de kleur verandert als je je blik verandert van met de zon mee naar tegen het licht in. En niet alleen mijn ogen, ook mijn andere zintuigen zet ik goed aan het werk. Het ruikt zo lekker, in de avond in de tuin. De geur van lavendel, van de vlinderstruiken. En het al beetje vochtige gras aan mijn voeten (met hier en daar een naaktslak, ieuw!), het windje dat door mijn haren waait.
Ik ben een bofkont, dat ik hier woon. Maar wel een bofkont die dat heel goed beseft en er misschien wel meer dan wie ook van kan …

Zomers weekend

Zo'n zomers weekend vraagt erom om in het water te beginnen. Heerlijk stuk gezwommen. Alleen nog een staart en ik ben een zeemeermin ;).



Met Lotte maakte ik dit heerlijke toetje: Rabarber in kleine stukjes even koken. Banaan erdoor, schepje suiker en wat custardpoeder, in stukjes geknipte marshmellows erover en dan in de oven.


De perfecte mix van zuur, zoet, romig en zomer.


Boek uitgelezen. De recensies waren niet zo positief, maar ik vond het een bijzonder boek. Over een vrouw die in de jeugdzorg werkt en daarin alles goed wil doen, maar ondertussen haar eigen zoon uit het oog verliest.
De zoon komt door allerlei suffe omstandigheden en domme puberkeuzes in de ene na de andere ellende terecht. Mede door zijn vrienden die praten in osso en wallah en andersoortige straattaal.
Een derde hoofdrolspeler is de uitgerangeerde leraar, die tegenwoordig liever vogels kijkt maar een beginnende vriendschap sluit met de zoon.

Als de moeder op haar werk in de problemen komt omdat er een kind …