Binnenstebuiten

Een van mijn instant blijmakers is buiten. Gewoonweg naar buiten gaan. En kijken. Er is altijd wat te zien, van grasjes ergens tussen de tegels tot mooie wolken in de lucht. 

Na een paar dagen niets doen en binnenzitten was ik er niet blijer op geworden. Snel naar buiten dus.


En dat is een quick fix!



De lente doet haar best.






Ik kon de dijk niet over met mijn verzwikte pootje, maar zat achter de caravan ook heerlijk in het ochtendzonnetje.


De boomstammen hadden haren gekregen.




En de bloesem stond er wederom prachtig bij.



Binnen was ook meer buiten geworden. Al vanaf we hier wonen was dit raam lek en was er altijd wat condens tussen de ruiten. Echt last had ik er niet van, maar Joost vond het tijd het toch eens te vervangen. En ja hoor, wat een verschil! Zowel Isa als Lotte vonden net of er geen raam inzat!


Truste Rocky!


Een mooie ochtend.


Hardlopen zit er nog even niet in, maar wandelen lukt wel. En ik hou me altijd vast aan 'move with everything you've got, in every direction you can'. Dus: op pad!


Wandeling door de Rijp. Blijft mooi.





#iseefaces, jij ook?



En daarna bij Isa kijken. Zij had deze vakantie zoals altijd volop eigen plannen. Met vriendinnen. Maar één avond deden we met twee van haar vriendinnen gezellig: gourmetten. En nu mocht ik kijken bij haar derde crossles.


En jemig, dat was geen pretje. Vorige keer was Moon al zo bokkig, maar bleef Isa keurig zitten. Deze keer leek hij wel bang. Ik weet niet wat er precies aan de hand was met het beestje, maar Isa werd er wel 6x hardhandig afgeworpen. Vaker dan in haar hele leven ervoor. En flinke klappen maakte ze. Ik durfde bijna niet meer te kijken, zou zelf allang afgehaakt zijn en ook de anderen aan de kant hielden hun adem in. Maar Isa was onverzettelijk, ze klom er iedere keer weer op en bijna altijd lukte het haar dan alsnog om Moon de hindernis te laten nemen. De laatste klapper die ze maakte was echt pijnlijk. Haar gezicht vol zand, in haar neusgaten, haar mond, haar ogen, oren en haren. Geschaafd en beurs. Na een paar minuten uit de bak om haar gezicht te wassen, nam ze de beslissing: toch er weer op. Overwinnen zou ze. En ja hoor, daar ging ze nog een rondje. Jeee, ik was echt wel trots op haar karakter en tegelijkertijd ook zo bezorgd. Het zal wel suf zijn, maar ik zie dan iedere keer het allerslechtste scenario voor me, dat ze niet met haar hoofd in het zand belandt, maar net op een houten balk ofzo.
Maar goed, ik verbijt me ook. Ongelukjes zitten in kleine hoekjes, kijk maar naar hoe ik mijn enkel verzwikte. En dingen laten uit angst, vind ik een slecht idee. Goed alert blijven, en wellicht een priveles doen, om te kijken wat Moon nou zo tegenhoudt en hoe ze samen als team dit kunnen overwinnen. Want dat is me wel duidelijk, hierin is Isa superserieus en heel leergierig. Waar school haar maar matig kan boeien, leert ze hier misschien wel meer dan de stelling van Pythagoras of Duitse naamvallen.




De vakantie voorbij. Een nieuwe week. Maar ik besloot het vakantiegevoel nog even vast te houden. Ik begon gewoon een half uurtje later en maakte een prachtige wandeling in de buurt.







Want zeg nou zelf, als het zo mooi is, dan moet je dat ook ten volle benutten!









Geluk is nooit ver weg. Je moet er alleen maar tijd voor maken.





No comments:

Dit vinden anderen leuk nu