Knisperkoud

Zo hou ik best van de winter. Knisperkoud. Ademwolkjes. Blauwe lucht. Wintersportgevoel.


Met de belofte dat het voorjaar niet ver meer is. Als je uit de wind in de zon zit, voel je al hoe de kracht van de zon toeneemt. Nog even en het voorjaar barst los. Hier en daar hoor ik al van die vogelgeluiden die echt bij de lente horen.


Het winterlicht is zo prachtig. 


Vroeg op voor een schitterende rit naar Den Haag, in een witte wereld van de rijp.


Het Lange Voorhout viert een feestje.


Die bloemen, zo mooi.




(en dus lag de dorpsgek er weer tussen), maar zeg nou zelf, die foto hieronder geeft de sfeer toch een stuk beter weer dan de standaardplaat uit stand?


Had ik al gezegd dat ik het winterlicht zo mooi vind?


De sloot is bevroren.



Ik verkleumde tijdens een kort fietstochtje in de vroegte. De wind is nog snijdend koud.


Maar het uitzicht zo mooi en ik heb die buitenlucht echt nodig in mijn kantoor- en computerdagen.


Ik ontdek ook in onze eigen tuin steeds meer pollen sneeuwklokjes.


En een bevroren narcisje.


De lucht zo blauw. Zo helder.


En de fazant heeft een aantal irisbolletjes gelukkig laten staan. Zo suf, ieder jaar weer plant ik bollen, maar de fazant graaft ze op en en verorbert ze....


Zo mooi om te zien hoe het water tot ijs kristalliseert en al die vormen maakt. Zeker in het lage licht.




Ik krijg er ieder jaar weer zo'n kriebel van in mijn buik. Dat lonkende voorjaar. Ik krijg de neiging om een Ronja de Roversdochterroep te doen.


In Edam maakte ik een wandelingetje langs de prachtige witte bloesem.




Naast de knisperkou is het ook de tijd van de schoolkeuze. Het is best spannend voor Lotte en vermoeiend voor mij, na mijn werk nog haasten om op tijd weer een avond door een school te sjouwen. Maar ik geniet er ook van. Goed om verschillende scholen te bekijken, de sfeer te proeven, te zien wat voor extra's ze bieden. Gister bezochten we de laatste en Lotte denkt te weten welke het gaat worden. Nog niet honderd procent zeker, maar ja, wanneer ben je dat wel in het leven? Ik denk dat bijna alle scholen wel goed zijn. Zeker voor een leergierig kind als Lotte. Maar zo'n keuze maak je maar 1 x naar groep 8 en dat maakt het waard er echt even tijd in te investeren. Daarbij, gelukkig is het hier geen Amsterdam, met lotingen en wel 12 scholen bezoeken, wat ik ook wel hoor. Dan valt het bij ons nog echt mee.


Na een kort en woelig nachtje kwam de zon gewoon weer op. He, lekker voorspelbaar weer ;).


Maar waar de zon dezelfde bol is, is het uitzicht toch weer anders en genoot ik weer van de kleine details. De tak met kippenvel. Het ijs op de stenen. Een blad wat ik vond tussen de schelpen.




Over schelpen gesproken. De oostenwind heeft het strand weer teruggebracht!





2 comments:

Jantina said...

Wat weer een geweldige foto's. Ik geniet er elke keer weer van. Ik ben ook, wel het een maandje later, dankzij jou aan de yogacamp begonnen! Super fijn. Dank je voor de tip en de foto's!

pieke said...

prachtig!!

Dit vinden anderen leuk nu