De laatste dagen van januari


Februari is begonnen, maar ik kijk nog even terug op januari. Niet alleen op sportief gebied een mooie maand. Op de een of andere manier heb ik heel wat voor elkaar gekregen. Zo begon ik eindelijk met foto's inplakken met Blurb. Nog niet helemaal klaar, maar ik ben over de helft. Ook was het zakelijk gezien de beste maand ooit. Super! Ik maak er geen foto's van en vertel er meestal niet veel over, maar ook dat kostte natuurlijk de nodige tijd. Gelukkig was er ook veel tijd voor mooie zonsopgangen en zonsondergangen. Want mijn motto voor dit jaar is: je leven zo inrichten dat je geen vakantie nodig hebt (maar dat wil niet zeggen dat vakanties niet leuk en fijn zijn).


Steeds een klein beetje eerder licht is het. Vanmorgen ging de zon al om 8.20 op!


Die combinatie van schelpen en stenen vind ik zo mooi. Als het nou nog 20 graden warmer was geweest, zou het mooi tropisch kunnen zijn.


Ik ging naar Amsterdam voor werk en had tijd voor een kort wandelingetje over de zuidas. Het New York van Amsterdam.



En weer op tijd om onderweg terug de zon onder te zien gaan. Dan parkeer ik echt mijn auto even. Want dit soort momenten zijn te mooi om aan voorbij te rijden.


Het stormde. In heel Nederland, maar waar ik woon nog net even wat meer voor mijn gevoel. Het waait hier altijd net extra hard. Die wind komt over de vrije polder aanrazen. Ik word er kriegelig van, een beetje onrustig, maar dat merk ik meestal pas als het weer eens windstil is. Wat een rust geeft dat dan.

Ik probeer de wind maar als vriend te zien: een goede trainingsmaat die me sterker maakt en me uitdaagt.


Januaribloemen. Van een dorre bol tot groene steel met knop, tot prachtige bloem. 


Jaja, met die storm liep ik dus zelfs even een pace van 4.18! Dat hield ik niet de hele kilometer vol, maar toch voelde ik me even een soort Usain Bolt. Bizar te bedenken dat de topmarathonlopers dit met gemak een hele marathon volhouden. Zonder de storm-mee.


Er wordt gewerkt in de tuin. Niet alleen de voortuin pakken we aan, ook de zijkant wordt bestraat. Wat zal het mooi zijn straks in het voorjaar!



Januari is ook de tijd van het scholen kijken. Met Lotte ging ik al naar twee scholen. Wat een lastige keuze, want hoe bepaal je nou welke school er echt bij je past? Lotte vond ze allebei leuk, maar had nog niet het gevoel dat het 100% zeker 'haar' school is. We gaan er nog naar drie kijken. Hopelijk kan ze dan haar keuze maken. Gek hoor, dat straks gewoon allebei mijn kinderen op de middelbare zitten.


De scholen lieten zich natuurlijk van hun beste kant zien. Ik vraag me af hoe vaak de leerlingen in een jaar normaal gesproken gaan klimmen.....



De amaryllissen stralen.


Klopje op mijn schouder. Eindelijk wilde ik de stapels op de eetkamertafel temmen, maar dan moest ook de bovenla eraan geloven en de opbergzakken in de kast. We maakten alles leeg op de grond en toen begon de grote opruim/weggooi/orden-actie. Wat een troep verzamel je toch in de loop der tijd. Van die cadeautjes die je bij de supermarkt krijgt, knutselspullen, boekjes, dingetjes, dangetjes....


Hier kan ik nu blij van worden:


En de tafel bijna leeg!


De opbergzakken weer georganiseerd: naai/stof/wol dingen.


Stempel en knutselspullen


Boekjes, schriften en papierdingen.


Nu wachten de volgende klussen: de andere twee laden van het keukeneiland. De witte kast op de gang, de kast in de woonkamer. En eigenlijk mogen de badkamerkastjes ook wel eens uitgemest. En de kamers van de meiden. En. En. En..... Voorlopig eerst maar eens blij zijn met deze eerste stap.

Fijn rondje gelopen. De hele tocht tegenwind, want ik deed een enkeltje, omdat Joosts auto nog bij vrienden stond.


Molen. Schaapjes. Zonsondergang. Plaatje.


Nog weer een zonsondergang. Dat is geluk. Als je daarvan kunt genieten.






Wat meer lezen het komende jaar, dat heb ik me ook voorgenomen. De afgelopen perioden las ik deze boeken uit de bieb.



En omdat ik het zo'n rotklus vond en zo blij ben dat dit gedaan is: nog maar een keer voor en na.


1 comment:

Hester (mijnmomenten) said...

Heerlijk, dat je zo eerlijk en puur je leven laat zien. Zo herkenbaar, die rommelplekken. En zo'n voldaan gevoel als het weer opgeruimd is! Ik probeer nu elke dag een kwartier aan opruimen te besteden. En ik weet niet wat ik meemaak, de ene na de andere plek veranderd van chaos in orde (en de kringloop en kliko's puilen uit...).

Dit vinden anderen leuk nu