De eerste dagen van februari

Na binnenzit-januari vond ik het tijd om mezelf weer wat vaker naar buiten te schoppen. Iedere dag even. De ochtendminuutjes op het strand, dat is altijd een fijn begin van de dag.


Zoveel vogels slapen op het water. In de zomer merk ik dat nooit, dan zijn zij eerder wakker dan ik. Maar nu ben ik regelmatig de wekker voor de vogels. Goe-De-Morruguh!


Een stukje verderop, dit plekje. Een van mijn favo uitkijkjes. Zeker als de zon mooi opkomt.


Niet alleen 's morgens, maar ook 's middags geef ik mezelf een schop. Hup, achter je bureau weg! Naar buiten. Naar buiten! Hier werd het plotseling even helder en wandelde ik een heerlijk stuk langs een strandje  in de buurt.


Het blijft zo'n fotogenieke plek, die rand tussen water en land. Door de reflectie van het licht op het water, krijg je altijd een bijzondere sfeer.


Alle schelpjes van ons strandje lijken wel verhuisd. Hier, in deze boom, daar wonen ze nu.


Holland ten top. 


Hoe het zonlicht de rietpluimen oplicht. Mooi vind ik dat.


Dit vind ik een van de mooiste bochten langs de dijk.


Weer een nieuwe ochtend.


Het strand is altijd anders, daar ben ik aan gewend. Maar nu moest ik toch even kijken. Hoe kan het nu dat er opeens zoveel stenen op het strand liggen? En verder bijna geen hele schelpen, alleen wat gruis vermengd met zand.


Mooi licht.


Ik ben een paar dagen alleenstaande moeder en maak een grote pan chiliconcarne. Dat vindt Joost namelijk helemaal niet lekker en wij wel.


Ik doe een tukje op de bank, ben graag lui. En Rocky speelt meteen voor deken. Hartstikke gezellig, zo'n ronkend beest, maar mijn zwarte jurk zit wel meteen onder de haren....


Kusje van Lotte voor papa.


Moederpunten scoren: ik had samen met Lotte havermoutbanaanpannenkoekjes gebakken voor lunch en van de overgebleven maakte ik een ontbijttaartje voor de meisjes. Met ertussen vanilleyoghurt en blauwe bessen. 


Werkmannen aan de gang.


In de knop.


Dat mos is toch ook mooi, als je het van dichtbij bekijkt.


Het voordeel van de vele regen is dat je mooie druppelfoto's kunt maken.


Wat zijn het mooie ronde bolletjes he?


Sneeuwklokjes! Ik zie ze opeens overal. Mijn hart maakt dan steeds een sprongetje en ik ben geneigd overal te stoppen en op mijn knieƫn ervoor te gaan liggen en foto's te gaan maken.


Voorjaar in de tuin. Het lijkt nog zover weg, maar als je goed kijkt, dan begint er al van alles te bloeien. Je merkt dat de groeikracht terugkomt. Het is ook Maria Lichtmis geweest, 2 februari. Ik ben er niet zo heel erg in thuis, maar het is een mooie tijdsmarkering. 40 dagen voor Kerstmis begint de 'donkere tijd' en vieren we dat met Sint Maarten met lichtjes. 40 dagen na Kerstmis is het Maria Lichtmis en merk je opeens dat het licht terug is. Dat je 's middags verbaasd opkijkt en bedenkt: huh, is het nog licht, het is al bijna 6 uur! Deze 80 dagen zijn ook in de natuur rustdagen, dieren houden een winterslaap, de groei is uit de planten. Maar na Maria Lichtmis ontwaakt ook de natuur weer. Zie je het gras weer groeien en begint weer een nieuwe cyclus van de seizoenen.






Kijk maar, de lente staat voor de deur! Ook al is het nog steeds regenachtig en zijn de weersvoorspellingen niet zo best, het komt er aan. Het komt eraan!


3 comments:

Familie Schaap said...

Dank je wel voor al deze mooie foto's! Ik vind het erg fijn om naar ze te kijken, het geeft altijd een soort van rust.
Fijne dag vandaag!

Sil said...

Prachtig blogje weer!! Dank!
Ik reageer niet vaak, maar ik geniet altijd van je berichten en je prachtige foto's!

Mireille said...

Ja, dat vind ik ook zo leuk .. Mijn jongste zit op de vrije school en daar leren en leven ze echt met de seizoenen en de daarbij horende feesten, heerlijk!

Dit vinden anderen leuk nu