Skip to main content

De eerste dagen van februari

Na binnenzit-januari vond ik het tijd om mezelf weer wat vaker naar buiten te schoppen. Iedere dag even. De ochtendminuutjes op het strand, dat is altijd een fijn begin van de dag.


Zoveel vogels slapen op het water. In de zomer merk ik dat nooit, dan zijn zij eerder wakker dan ik. Maar nu ben ik regelmatig de wekker voor de vogels. Goe-De-Morruguh!


Een stukje verderop, dit plekje. Een van mijn favo uitkijkjes. Zeker als de zon mooi opkomt.


Niet alleen 's morgens, maar ook 's middags geef ik mezelf een schop. Hup, achter je bureau weg! Naar buiten. Naar buiten! Hier werd het plotseling even helder en wandelde ik een heerlijk stuk langs een strandje  in de buurt.


Het blijft zo'n fotogenieke plek, die rand tussen water en land. Door de reflectie van het licht op het water, krijg je altijd een bijzondere sfeer.


Alle schelpjes van ons strandje lijken wel verhuisd. Hier, in deze boom, daar wonen ze nu.


Holland ten top. 


Hoe het zonlicht de rietpluimen oplicht. Mooi vind ik dat.


Dit vind ik een van de mooiste bochten langs de dijk.


Weer een nieuwe ochtend.


Het strand is altijd anders, daar ben ik aan gewend. Maar nu moest ik toch even kijken. Hoe kan het nu dat er opeens zoveel stenen op het strand liggen? En verder bijna geen hele schelpen, alleen wat gruis vermengd met zand.


Mooi licht.


Ik ben een paar dagen alleenstaande moeder en maak een grote pan chiliconcarne. Dat vindt Joost namelijk helemaal niet lekker en wij wel.


Ik doe een tukje op de bank, ben graag lui. En Rocky speelt meteen voor deken. Hartstikke gezellig, zo'n ronkend beest, maar mijn zwarte jurk zit wel meteen onder de haren....


Kusje van Lotte voor papa.


Moederpunten scoren: ik had samen met Lotte havermoutbanaanpannenkoekjes gebakken voor lunch en van de overgebleven maakte ik een ontbijttaartje voor de meisjes. Met ertussen vanilleyoghurt en blauwe bessen. 


Werkmannen aan de gang.


In de knop.


Dat mos is toch ook mooi, als je het van dichtbij bekijkt.


Het voordeel van de vele regen is dat je mooie druppelfoto's kunt maken.


Wat zijn het mooie ronde bolletjes he?


Sneeuwklokjes! Ik zie ze opeens overal. Mijn hart maakt dan steeds een sprongetje en ik ben geneigd overal te stoppen en op mijn knieƫn ervoor te gaan liggen en foto's te gaan maken.


Voorjaar in de tuin. Het lijkt nog zover weg, maar als je goed kijkt, dan begint er al van alles te bloeien. Je merkt dat de groeikracht terugkomt. Het is ook Maria Lichtmis geweest, 2 februari. Ik ben er niet zo heel erg in thuis, maar het is een mooie tijdsmarkering. 40 dagen voor Kerstmis begint de 'donkere tijd' en vieren we dat met Sint Maarten met lichtjes. 40 dagen na Kerstmis is het Maria Lichtmis en merk je opeens dat het licht terug is. Dat je 's middags verbaasd opkijkt en bedenkt: huh, is het nog licht, het is al bijna 6 uur! Deze 80 dagen zijn ook in de natuur rustdagen, dieren houden een winterslaap, de groei is uit de planten. Maar na Maria Lichtmis ontwaakt ook de natuur weer. Zie je het gras weer groeien en begint weer een nieuwe cyclus van de seizoenen.






Kijk maar, de lente staat voor de deur! Ook al is het nog steeds regenachtig en zijn de weersvoorspellingen niet zo best, het komt er aan. Het komt eraan!


Comments

Familie Schaap said…
Dank je wel voor al deze mooie foto's! Ik vind het erg fijn om naar ze te kijken, het geeft altijd een soort van rust.
Fijne dag vandaag!
Sil said…
Prachtig blogje weer!! Dank!
Ik reageer niet vaak, maar ik geniet altijd van je berichten en je prachtige foto's!
Mireille said…
Ja, dat vind ik ook zo leuk .. Mijn jongste zit op de vrije school en daar leren en leven ze echt met de seizoenen en de daarbij horende feesten, heerlijk!

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more