Skip to main content

Childhood unplugged - Unplug de dag

Ik kijk niet terug, ik kijk vooruit. Dat zegt Joost altijd.
Opposites attract, kennelijk, want als er iemand dol is op terugkijken, dan ben ik het wel. 

Gisteravond bladerde ik met Lotte door oude fotoboeken. Ik werd er melancholisch van. Die verhalen van toen, zoveel waren we weer vergeten en zoveel kwam weer terug. Hoe ze toen al precies hun karakter van nu hadden en hoeveel ze ook veranderd zijn in die jaren. Tegelijkertijd.

Ook bedacht ik me opeens dat zij zo'n beetje de laatste generatie was die zonder Ipad en mobiele devices opgroeide. Op alle foto's van toen heel veel knutselspullen, verf, trampolines, buitenspelen, strijkkralen, playmobiel, verkleedkleren, dat soort werk. Maar de jonge kindertijd van Isa en Lotte was zonder Ipad en telefoon. Met hier een daar een half uurtje www.kinderplezier.nl. Niet dat ik tegen die nieuwe dingen ben hoor, als ik zie wat ze nu kunnen en doen met hun telefoon: chatten met elkaar en dubbel liggen van het lachen, filmpjes maken en bewerken, mooie foto's maken en inspiratie voor knutselprojecten opdoen en veel, heel veel communiceren met elkaar. Bovendien hebben ze allebei nog heel veel uur in de dag waarin ze andere dingen doen: paardrijden, spelen, school, leven, lachen, leren. Maar toch, ergens vind ik het ook wel heel mooi dat de kindertijd van Isa en Lotte nog zo vrij en unplugged was. 

Voor de leuk een paar snel geselecteerde foto's uit de periode mei 2005 -augustus 2007. Toen Isa 4 t/m 6 jaar oud was en Lotte 1,5 t/m 3 jaar. Door elkaar heen, want geen zin om verder uit te zoeken, ik ga namelijk naar buiten. Unpluggen.



























En deze dan.... Kan me niet eens meer herinneren hoe en wanneer ik het gemaakt heb, maar wat ontzettend lief en leuk.


Comments

Fleur said…
oohhh zoo zoet die foto's. De kleertjes, ik herinner me ze ook nog gewoon. Die schattige rompertjes van de hema! Maar goed, idd nog veel zonder devices, hier ook. Behalve Joris dan. Gek is dat, er zit maar 4 1/2 jaar tussen hem en Merel en toch is dat een verschil. Fijn tripje down to memory lane.
Marjolein said…
Wat leuk!
Ik kijk ook graag terug op die tijd dat ze klein zijn, ze zijn nu 15 en 17, en kijk echt met weemoed terug hoor, zo schattig als ze waren;)
Blader vaak nog door de oude echte fotoalbums!
Kim said…
Wat een mooie koppies!

Popular posts from this blog

Beetje dramatisch: the end of a dream

Een beetje fatalistisch kan ik soms wel zijn. Ik kan er niets aan doen, ben niet zo heel materialistisch en hecht me niet direct aan spullen, maar soms vertegenwoordigen spullen wel een stukje levensgeluk.
Onze caravan bijvoorbeeld. Als een oudje kwam hij binnen, en vooral Joost heeft er zoveel uren werk ingestoken: alles schoonmaken, repareren, verven. We lieten de banken opnieuw bekleden, namen een fris vloerbedekkinkje. Met veel moeite zetten we hem op de rand van de 'camping' en sloten we water aan en zorgden voor gas voor de verwarming.
De mancave was het, waar Joost en zijn vrienden af en toe een biertje dronken.  Een chillruimte voor de kinderen, die er feestjes gaven en waar hun vriendinnen bleven logeren. Een uitvalsbasis voor mij was het, om een beetje de rust op te zoeken en lekker in het zonnetje te lezen, uitkijkend over de weilanden.
Een symbool voor ons geluk hier in de polder: dat je de dingen kunt maken door er hard voor te werken en dan de tijd te nemen erva…

Onderduiken

Even geen uitgebreide blogjes. Op het moment zet ik alle zeilen bij en de tanden op elkaar.


Voor iedereen die ook genoeg heeft van de winter: het komt er echt weer aan. Dat mooie licht van vandaag is een voorbode van alle mooie dagen die weer gaan komen.
Keep your head up Keep your heart strong

Dit wil ik onthouden van januari

Januari was een van de somberste maanden sinds de weermetingen, met heel veel regen, mist en heel weinig zon.

Dat vraagt om troosteten: lekker versgemaakte uiensoep van Joost met gegratineerd stokbrood.

En ieder momentje dat de zon even te zien was, dook ik er boven op. Wat een mooie zonsondergang!

Monki/Kleine Sammy komt met me mee de dijk over.

Toetsweek. Hard aan het leren. Maar met resultaat: even opscheppen hoor, maar mijn Isa had zomaar het allerhoogste wiskundecijfer van heel 5 Havo en het allerhoogste economiecijfer uit haar klas.


Lotte is ook goed bezig, die heeft haar eigen leerlocatie opgezocht. Slim!

Hai!

Ik moest een dagje werken in Rotterdam en combineerde dat met een snel kijkje in de Markthal. Ik had al zoveel foto's gezien van het prachtige plafond. Dat vond ik dan ook meteen het mooiste daar. De hal was verder niet echt levendig, bijna een beetje uitgestorven. Weliswaar best een paar leuke tentjes, maar volgens mij hartstikke duur.

In Rotterdam was er bloesem.



L…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more