Skip to main content

Waar twee seizoenen elkaar ontmoeten


Afgelopen vrijdag startte de dag knisperend bevroren. Van dat wintersportweer, waarbij je tranen in je ogen krijgt van het felle licht en wolkjes ademt. Ik trappelde om naar buiten te gaan. Een lekker rondje rennen, met heel veel stoppauzes voor foto's.





Het was ook zo prachtig. Het zou zonde zijn om daar letterlijk aan voorbij te rennen.





Heel wat gestolen uurtjes ben ik aan het Blurben. Maar wat fijn, het schiet op. Ik ben al in augustus. Ik ben wat minder kieskeurig deze keer in het selecteren. En mijn blog helpt me met de mooiste momenten en foto's uitzoeken. Het zijn er zoveel, meer dan 12000. Het blijft iedere keer zo'n klus, maar het is ook heerlijk om alles weer terug te lezen en te bekijken van twee jaar geleden. En voor inspiratie in mijn Blurbboeken van 2013 en 2012 te bladeren. Het blijft ook een beetje schatten: hoeveel foto's kan ik echt groot doen, ik mag immers niet de 440 pagina's over en wil ook nog collages per maand maken. Voorlopig ben ik dus nog wel even in de weer. Maar het is 'in the works'; dat geeft toch weer een ander gevoel dan het laadje 'dat zou ik nu toch echt moeten gaan doen', wat ook in mijn hoofd zit (en overvol met andere dingen).


Cadeautjes, want feestjes!


En een cadeautje voor mezelf. Ik vond het zo'n mooie kleur groen, helemaal voorjaar. En het vest is zalig warm, helemaal winter (want die is eigenlijk nog maar pas begonnen).


Met Lotte maakte ik een wandeling in Hoorn. Er lag nog zoveel ijs.


Ik ben echt superblij met mijn Samsungtelefoon. Kijk hoe scherp (alle foto's in deze blog zijn telefoonfoto's) en kijk zelfs dat druppeltje... Ik word blij van fotograferen.


IJsschotsen.


Lieve Lot.


De haven lag er ook zo mooi bij. Met allemaal mensen op bankjes met hun gezicht in de zon.




Het licht was ook wel prachtig om te fotograferen. Zo helder en scherp.



Mijn moeder was jarig en we vierden het met taart in een gezellig cafe.



Zondag was het weer alweer omgeslagen, grauw en grijs, mistig en miezerig. Ik was een beetje brak van het vervolgfeestje van zaterdag, maar ik wilde toch graag hardlopen. Lekker rustig aan, weer eens runwalkrun, maar mijn langste run tot nu toe in januari. En het ging lekker. Ik klop het maar even af....


Vanmorgen begon de dag grijs. Snel aan het werk en buffelen maar. In een paar uurtjes hyperfocus hadden Joost en ik samen het leeuwendeel van het werk gedaan.


Mooi. Tijd om te profiteren van het mooie weer. Op de fiets klom ik, voor een uurtje door de polder. Het was zo mooi!


Mijn hart maakte een sprongetje, want ik zag hier en daar de eerste sneeuwklokjes.


En deze gele, waarvan ik de naam altijd vergeet, winterakonietjes?


Bring it on mensen, bring it on!



PS: de laatste tijd heb ik best af en toe een leuke reactie op mijn log. Bedankt, superleuk! Alhoewel ik het log niet heb voor de kijkcijfers, vind ik het toch altijd een glimlach in mijn dag waard als ik lees dat mijn log bij jou voor een glimlach zorgt. Een naïef idee misschien, dat ik zo een ietsiepietsie bijdraag aan een positievere wereld met oog voor het moois in het kleine.

Comments

jantina said…
Ik lees al langere tijd met je mee en geniet altijd volop van je foto's. Ik krijg inderdaad die glimlach op mijn gezicht. Dank je daarvoor!
Elvy said…
"stapt even uit leesmodus om in reageermodus te komen". Hier nog zo'n stille lezer. Ik geniet telkens weer van je blogjes en mooie foto's. Ik ben stikjaloers op dat mooie huis van jullie op struikelafstand van A'dam. En ja, die gele bloempjes zijn winterakonietjes. "stapt terug in leesmodus".
Anonymous said…
Ik lees altijd en geniet van je mooie foto's. Ik reageer nooit,maar wilde het nu even zeggen.

Groetjes,Betty
jojoco said…
Jantina, Elvy en Betty,
Hartstikke leuk dat jullie de moeite nemen om een berichtje te plaatsen, dank je wel!

Fijne dag allemaal, de zon kwam in ieder geval weer prachtig op!
Petr@ said…
Ik geniet ook altijd van je mooie foto's en posittiviteit!
Hester (mijnmomenten) said…
Je maakt de wereld inderdaad mooier met je foto's en blogjes. Zowiezo geef je me elke dag een moment van ontspanning en genieten, maar je maakt ook dat ik anders naar mijn wereld kijk. Je hebt me geleerd om me te verwonderen over een druppel op een blaadje of een lichtval in het bos. Dankjewel daarvoor!
Anonymous said…
Ik lees je blog ook heel erg graag. Prachtige foto's, mooie verhaaltjes. Dank daarvoor!
Ernie
Ook ik lees je blog graag. Altijd leuk met mooie foto's! Geniet van de dag...
Groet, Conny (papillon60.blogspot.nl)
Anonymous said…
Ik ga nu ook even reageren :)
Ik lees je blog al jaren, voor de herkenbaarheid en de inspiratie. Ik hoop echt dat je nog lang door gaat, ik geniet ook zo van de kleine dagelijkse dingen. Fijne dag!
Eline said…
Hier ook een 'genieter' van je blog😊

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more